تفاوتهای کلیدی بین کنسرو کردن و انجماد از نظر ارزش غذایی
در این مقاله میخواهیم در این مورد که تفاوتهای کلیدی بین کنسرو کردن و انجماد از نظر ارزش غذایی چیست برای شما بنویسیم و اطلاعات جالبی بدهیم که ممکن است بسیاری از شما قبلا جایی نخوانده باشید. انتخاب بین قوطیهای فلزی چیده شده در قفسه فروشگاه و بستههای یخی داخل فریزر، فراتر از یک انتخاب ساده برای شام است؛ این یک تصمیم حیاتی برای سلامت سلولهای بدن ماست. هر دو روش با هدف متوقف کردن زمان و جلوگیری از فساد ابداع شدهاند، اما مسیرهایی که برای رسیدن به این هدف طی میکنند، تاثیرات متفاوتی بر ساختار ریزمغذیها و طعم نهایی غذا میگذارند.
فهرست مطالب
- ۰۱. مکانیزمهای متفاوت حفظ و بقای مواد مغذی
- ۰۲. سرنوشت ویتامینهای حساس به حرارت در کنسرو
- ۰۳. انجماد و پایداری آنتیاکسیدانها در طولانی مدت
- ۰۴. تاثیر فرآیند بلانچینگ بر سبزیجات منجمد
- ۰۵. سدیم و افزودنیها؛ نیمه تاریک کنسروها
- ۰۶. فیبر و بافت؛ برنده رقابت ساختاری کدام است؟
- ۰۷. زیستفراهمی مواد معدنی در فرآیند حرارتی
- ۰۸. ماندگاری در برابر کیفیت؛ تضاد منافع
- ۰۹. تاثیر بر آنزیمهای فعال مواد غذایی
- ۱۰. ایمنی میکروبی و سموم در دو روش مختلف
- ۱۱. جنبههای زیستمحیطی و اقتصادی نگهداری
- ۱۲. سوالات متداول و باورهای غلط
- ۱۳. جمعبندی نهایی و توصیه کارشناسان
- * 12 Fascinating Facts About Food Preservation Nutrition
01
مکانیزمهای متفاوت حفظ و بقای مواد مغذی
کنسرو کردن (Canning) و انجماد (Freezing) از دو فلسفه کاملاً متفاوت برای مبارزه با فساد پیروی میکنند. در کنسرو کردن، ماده غذایی تحت حرارت بالا قرار میگیرد تا تمام میکروارگانیسمها از بین بروند و سپس در محیطی کاملاً ایزوله پلمب میشود. این شوک حرارتی اولیه، ساختار سلولی را تغییر میدهد اما باعث میشود غذا برای سالها بدون نیاز به یخچال سالم بماند. در مقابل، انجماد با کاهش دما تا زیر نقطه انجماد، فعالیت آنزیمها و رشد باکتریها را متوقف میکند بدون اینکه ساختار فیزیکی اولیه را به شدت تخریب کند.
تفاوت اصلی اینجاست که کنسرو کردن یک فرآیند «کشتن» میکروبی است، در حالی که انجماد یک فرآیند «خواب زمستانی» است. به همین دلیل، مواد غذایی منجمد معمولاً شباهت بیشتری به حالت تازه خود دارند. با این حال، نباید تصور کرد که کنسروها بیارزش هستند؛ گاهی اوقات همین حرارت باعث آزاد شدن برخی مواد مغذی میشود که در حالت عادی جذب آنها برای بدن دشوارتر است، مانند لیکوپن موجود در گوجهفرنگی که در رب کنسرو شده به مراتب بیشتر از گوجه تازه است.
02
سرنوشت ویتامینهای حساس به حرارت در کنسرو
وقتی صحبت از ویتامینهای محلول در آب مثل ویتامین C و خانواده B میشود، کنسرو کردن کمی بیرحم به نظر میرسد. حرارت بالایی که برای استریل کردن قوطیها استفاده میشود، میتواند بخش قابل توجهی از این ویتامینهای حساس را از بین ببرد. طبق مطالعات، ویتامین C در فرآیند کنسرو کردن ممکن است تا ۵۰ درصد کاهش یابد. علاوه بر حرارت، غوطهور بودن ماده غذایی در آب یا شربت داخل قوطی باعث میشود مقداری از این مواد مغذی از بافت غذا خارج شده و به داخل مایع بروند که معمولاً ما آن مایع را دور میریزیم.
البته یک نکته کلیدی وجود دارد که نباید فراموش کرد. محصولات کنسروی بلافاصله پس از برداشت در اوج رسیدگی فرآوری میشوند. در حالی که میوهها و سبزیجات «تازه» در سوپرمارکت ممکن است روزها یا هفتهها در راه بودهاند و در طول حمل و نقل بخشی از ویتامینهای خود را از دست داده باشند. بنابراین، در برخی موارد، یک محصول کنسروی که بلافاصله بعد از چیده شدن بستهبندی شده، ممکن است ویتامین بیشتری نسبت به محصولی داشته باشد که یک هفته در انبار مانده است.
نکته جالب اینجاست که ویتامینهای محلول در چربی مثل A، D، E و K در برابر حرارت کنسرو کردن بسیار مقاومتر هستند. بنابراین اگر هدف شما دریافت این ویتامینهاست، کنسرو ماهی یا ذرت تفاوت فاحشی با نوع تازه یا منجمد خود ندارد و میتوانید با خیال راحت از آنها استفاده کنید بدون اینکه نگران از دست رفتن ارزش غذاییشان باشید.
03
انجماد و پایداری آنتیاکسیدانها در طولانی مدت
انجماد به عنوان قهرمان حفظ آنتیاکسیدانها (Antioxidants) شناخته میشود. از آنجا که در این روش خبری از حرارت بالا نیست، ترکیبات فیتوشیمیایی و آنتیاکسیدانها به خوبی در بافت گیاه قفل میشوند. میوههایی مثل بلوبری و توتفرنگی وقتی منجمد میشوند، تقریباً تمام قدرت رادیکالزدایی خود را حفظ میکنند. به همین دلیل است که متخصصان تغذیه برای اسموتیهای صبحگاهی، همیشه میوههای منجمد را به جای کنسروهای حاوی شربت قندی توصیه میکنند.
اما یک «اما» بزرگ وجود دارد: زمان در فریزر هم متوقف نمیشود! اگرچه انجماد سرعت واکنشهای شیمیایی را به شدت کاهش میدهد، اما با گذشت بیش از ۶ ماه، شاهد افت تدریجی کیفیت و اکسیداسیون برخی چربیها در مواد غذایی منجمد هستیم. پس فکر نکنید آن نخودفرنگی که از دو سال پیش در انتهای فریزر جا خوش کرده، هنوز همان بمب ویتامین روز اول است. انجماد فقط یک پیروزی موقت بر زمان است و نه یک توقف ابدی.
زنگ تفریح: نبرد تاریخی قوطی و یخ
آیا میدانستید ناپلئون بناپارت کسی بود که باعث اختراع کنسرو شد؟ او برای تغذیه ارتشش جایزهای تعیین کرد برای کسی که بتواند غذا را سالم نگه دارد. از آن طرف، انجماد مدرن مدیون «کلارنس بردزای» است که با تماشای ماهیگیری اسکیموها در دمای منفی ۴۰ درجه فهمید انجماد سریع، طعم غذا را حفظ میکند. پس دفعه بعد که کنسرو باز میکنید، به یاد ناپلئون و فتوحاتش بیفتید که احتمالا بدون این قوطیها در سرمای روسیه زودتر از اینها کم میآورد!
04
تاثیر فرآیند بلانچینگ بر سبزیجات منجمد
بسیاری فکر میکنند انجماد یعنی فقط گذاشتن سبزیجات در فریزر، اما در صنایع غذایی مرحلهای به نام بلانچینگ (Blanching) وجود دارد. در این مرحله، سبزیجات برای چند لحظه در آب جوش غوطه ور شده و بلافاصله سرد میشوند. این کار آنزیمهایی که باعث تغییر رنگ و بو میشوند را غیرفعال میکند. همین شوک حرارتی کوتاه، باعث از دست رفتن مقدار کمی از ویتامینهای محلول در آب میشود، اما در عوض باعث میشود رنگ سبز درخشان کلم بروکلی یا نخودفرنگی برای ماهها ثابت بماند.
بدون بلانچینگ، سبزیجات منجمد شما بعد از مدتی قهوهای و بدبو میشوند. پس اگر خودتان در خانه سبزیجات را فریز میکنید، این مرحله را جدی بگیرید. در واقع، این تنها مرحلهای است که انجماد به کنسرو کردن شباهت پیدا میکند، با این تفاوت که زمان حرارتدهی در اینجا بسیار کوتاهتر است و آسیب کمتری به مواد مغذی وارد میشود. انجماد سریع (Flash Freezing) در صنعت باعث میشود کریستالهای یخ کوچک بمانند و بافت غذا بعد از یخزدایی له نشود.
05
سدیم و افزودنیها؛ نیمه تاریک کنسروها
یکی از بزرگترین ایراداتی که به مواد غذایی کنسروی وارد میشود، استفاده بیرویه از نمک و شکر به عنوان نگهدارنده و طعمدهنده است. سدیم موجود در برخی کنسروهای لوبیا یا سبزیجات میتواند برای افراد دارای فشار خون بالا نگرانکننده باشد. در مقابل، محصولات منجمد معمولاً به صورت خالص منجمد میشوند و نیازی به افزودنی ندارند. یعنی وقتی نخودفرنگی منجمد میخرید، احتمالاً فقط نخودفرنگی است، اما در کنسرو نخودفرنگی، شما مقداری نمک و گاهی شکر هم میل میکنید.
یک راه حل هوشمندانه برای کاهش این مشکل در کنسروها، شستن محتویات آنهاست. با آبکش کردن حبوبات کنسروی، میتوانید تا ۴۰ درصد از سدیم اضافی را کاهش دهید. البته این کار باعث میشود همان اندک ویتامینهای محلول در آب که در مایع کنسرو باقی مانده بودند هم از بین بروند، اما برای سلامت قلب شما این یک معامله سودمند است. همیشه قبل از خرید، جدول حقایق تغذیهای (Nutrition Facts) را چک کنید تا گرفتار بمبهای نمکی نشوید.
بسیاری از برندهای پیشرو امروزه نسخههای «کمنمک» یا «بدون نمک افزوده» را روانه بازار کردهاند. این نشان میدهد که صنعت کنسرو هم متوجه نگرانیهای سلامتی مصرفکنندگان شده است. با این حال، اگر به دنبال رژیم غذایی پاک (Clean Eating) هستید، انجماد به دلیل عدم نیاز به مواد شیمیایی نگهدارنده، همواره یک گام جلوتر از کنسرو است و خیالتان از بابت ورودیهای پنهان به بدن راحتتر خواهد بود.
06
فیبر و بافت؛ برنده رقابت ساختاری کدام است؟
خبر خوب برای طرفداران هر دو روش این است که فیبر (Fiber) در برابر هر دو فرآیند کنسرو کردن و انجماد کاملاً مقاوم است. فیبر یک ساختار کربوهیدراتی محکم است که نه با حرارت کنسرو از بین میرود و نه با سرمای فریزر. بنابراین اگر هدف شما از خوردن حبوبات یا سبزیجات تامین فیبر برای سلامت گوارش است، تفاوت معناداری بین این دو روش وجود ندارد. اما از نظر بافت (Texture)، داستان کاملاً متفاوت است و اینجاست که سلیقه شما وارد بازی میشود.
غذاهای کنسروی به دلیل پخت طولانی در دمای بالا، بافتی نرم و گاهی کرهای پیدا میکنند که برای سوپها و خورشها عالی است. اما اگر به دنبال آن حس تردی (Crunchy) سبزیجات هستید، انجماد گزینه بهتری است. سبزیجات منجمد بعد از پخت سریع، شباهت بیشتری به سبزیجات بخارپز تازه دارند. در واقع، انجماد باعث میشود دیوارههای سلولی کمی آسیب ببینند، اما کنسرو کردن اساساً این دیوارهها را به مرز فروپاشی میرساند تا غذا کاملاً نرم و پخته شود.
07
زیستفراهمی مواد معدنی در فرآیند حرارتی
شاید تعجب کنید، اما کنسرو کردن در مورد برخی مواد معدنی و آنتیاکسیدانها دست بالا را دارد. فرآیند حرارتی در کنسرو کردن میتواند پیوندهای شیمیایی را بشکند و باعث شود مواد مغذی خاصی برای بدن قابل دسترستر شوند؛ پدیدهای که به آن زیستفراهمی (Bioavailability) میگویند. برای مثال، کلسیم موجود در اسفناج یا حبوبات کنسروی ممکن است بهتر از نوع خام یا منجمد جذب شود، زیرا حرارت باعث از بین رفتن برخی ترکیبات ضدمغذی مثل اگزالاتها میشود که مانع جذب کلسیم هستند.
همچنین در مورد ماهیهای کنسروی مثل ساردین یا سالمون، چون استخوانها در فرآیند کنسرو کردن نرم و قابل خوردن میشوند، منبع عظیمی از کلسیم و فسفر در اختیار بدن قرار میگیرد که در ماهیهای تازه یا منجمد معمولاً دور ریخته میشوند. پس اگر به دنبال تقویت استخوانهایتان هستید، یک قوطی ساردین کنسروی با استخوانهای نرمش، عملاً یک مکمل کلسیم طبیعی و فوقالعاده موثر است که هیچ روش انجمادی نمیتواند با آن رقابت کند.
بنابراین، نگاه سیاه و سفید به این دو روش غلط است. انجماد برای حفظ ویتامینهای ظریف و کنسرو کردن برای آزاد سازی پتانسیل برخی مواد معدنی و آنتیاکسیدانهای مقاوم به حرارت عالی عمل میکنند. هوشمندی در تغذیه یعنی بدانید هر ماده غذایی را به چه صورتی مصرف کنید تا بیشترین سود را ببرید؛ درست مثل یک شطرنجباز حرفهای که میداند هر مهره را در چه زمانی به کار بگیرد تا برنده بازی سلامتی باشد.
زنگ تفریح: وقتی یخها هم دروغ میگویند!
تابحال شده یک بسته سبزیجات منجمد بخرید که شبیه یک تکه سنگ یخی بزرگ شده باشد؟ این یعنی در مسیر حمل و نقل، یخ غذا آب شده و دوباره یخ زده است! به این میگویند «سوختگی فریزر». در این حالت نه تنها ارزش غذایی به شدت افت میکند، بلکه طعم غذا هم شبیه لاستیک خیس میشود. پس اگر بستهای را دیدید که داخلش برفک زیادی دارد، بدانید که آن غذا بیچاره شده و دیگر آن بمب ویتامین سابق نیست. از ما گفتن بود!
08
ماندگاری در برابر کیفیت؛ تضاد منافع
کنسروها در نبرد ماندگاری بدون شک پیروز میدان هستند. یک قوطی کنسرو میتواند در دمای اتاق برای ۲ تا ۵ سال دوام بیاورد بدون اینکه ایمنیاش به خطر بیفتد، در حالی که محصولات منجمد برای حفظ کیفیت مطلوب، نهایتاً ۸ تا ۱۲ ماه زمان دارند. از نظر ارزش غذایی، این ماندگاری طولانی کنسرو به معنای ثبات بیشتر ریزمغذیهای باقیمانده است. یعنی ویتامینهایی که از شوک حرارتی اولیه جان سالم به در بردهاند، در محیط ایزوله قوطی دیگر تغییر زیادی نمیکنند.
در مقابل، در فریزر پدیدهای به نام تصعید رخ میدهد که باعث خشک شدن مواد غذایی و تخریب تدریجی ویتامینها میشود. اگر برق برود یا درِ فریزر زیاد باز بماند، نوسانات دمایی میتواند کیفیت مواد منجمد را سریعتر از آنچه فکر میکنید تخریب کند. بنابراین اگر برای روز مبادا یا ذخیرهسازی استراتژیک در کابینت برنامهریزی میکنید، کنسروها به دلیل پایداری بیشتر مواد مغذی در طول سالها، انتخاب منطقیتری نسبت به انجماد هستند.
09
تاثیر بر آنزیمهای فعال مواد غذایی
آنزیمها کاتالیزورهای حیاتی هستند که در فرآیندهای هضم و متابولیسم نقش دارند. کنسرو کردن به دلیل حرارت بالا، تقریباً تمامی آنزیمهای طبیعی موجود در غذا را غیرفعال میکند. این موضوع از نظر ماندگاری خوب است اما از نظر «غذای زنده» یک امتیاز منفی محسوب میشود. انجماد اما بسیاری از این آنزیمها را فقط غیرفعال (Suspend) میکند و با گرم شدن دوباره، برخی از آنها ممکن است فعالیت خود را بازیابند، هرچند بلانچینگ اولیه بخش بزرگی از آنها را از بین برده است.
برای کسانی که به رژیمهای غذایی آنزیممحور اهمیت میدهند، مواد منجمد همیشه اولویت دارند. با این حال، باید بدانیم که اکثر آنزیمهای گیاهی در اسید معده ما از بین میروند و نقش آنها در هضم گاهی اغراقآمیز توصیف میشود. تفاوت واقعی در این است که نبود آنزیم در کنسرو، باعث ثبات بافت میشود، در حالی که حضور احتمالی آنها در مواد منجمد (اگر بلانچینگ ناقص باشد) میتواند باعث تغییر طعم به سمت تلخی در طول زمان شود.
در نهایت، انتخاب بین این دو روش بستگی به این دارد که شما چقدر به «طراوت بیولوژیکی» اهمیت میدهید. اگر به دنبال نزدیکی حداکثری به وضعیت فیزیولوژیک گیاه هستید، انجماد راهگشاست. اما اگر به دنبال محصولی هستید که از نظر شیمیایی کاملاً مهار شده و قابل پیشبینی باشد، کنسروها با آن فرآیند حرارتی قاطعانه خود، جای هیچ شک و تردیدی باقی نمیگذارند و محصولی یکنواخت را تحویل شما میدهند.
10
ایمنی میکروبی و سموم در دو روش مختلف
از نظر ایمنی بیولوژیکی، کنسرو کردن یک استاندارد طلایی است. فرآیند اتوکلاو در کارخانهها باعث نابودی باکتری خطرناک کلستریدیوم بوتولینوم (Clostridium botulinum) میشود. در انجماد، باکتریها کشته نمیشوند بلکه فقط به خواب میروند. به محض اینکه یخ غذا باز شود، باکتریها بیدار شده و شروع به تکثیر میکنند. بنابراین، از نظر ارزش سلامتی بلندمدت، ریسک مسمومیت در کنسروهای سالم (بدون تورم) بسیار کمتر از مواد منجمدی است که ممکن است در زنجیره سرما دچار وقفه شده باشند.
اما یک نکته منفی در مورد کنسروها، بحث پوشش داخلی قوطیهاست. برخی قوطیهای قدیمی ممکن است حاوی ماده شیمیایی بیسفنول آ (BPA) باشند که میتواند به داخل غذا نفوذ کند و به عنوان اختلالگر هورمونی عمل کند. اگرچه امروزه بسیاری از شرکتها از پوششهای بدون BPA استفاده میکنند، اما این ریسک در محصولات منجمد که معمولاً در کیسههای پلاستیکی ساده یا بستههای مقوایی هستند، به شکل متفاوتی وجود دارد. همیشه به دنبال برچسب BPA-Free روی کنسروها باشید تا ایمنی کامل را تجربه کنید.
11
جنبههای زیستمحیطی و اقتصادی نگهداری
شاید بپرسید این چه ربطی به ارزش غذایی دارد؟ پاسخ در دسترسی مداوم است. کنسروها ارزانتر هستند و نیاز به انرژی برای نگهداری ندارند (برخلاف فریزر که مدام برق مصرف میکند). این یعنی خانوادههای با درآمد کمتر میتوانند با هزینه کمتر، تنوعی از حبوبات و سبزیجات را در تمام طول سال داشته باشند. دسترسی به مواد مغذی، خود بخشی از ارزش تغذیهای است؛ چرا که نخوردن سبزیجات به دلیل قیمت بالا، بسیار بدتر از خوردن نوع کنسروی آنهاست که کمی ویتامین C کمتری دارد.
از طرفی، انجماد باعث میشود ضایعات غذایی در خانه کاهش یابد. شما میتوانید دقیقاً به مقداری که نیاز دارید از بسته خارج کنید و بقیه را به فریزر برگردانید، اما یک قوطی کنسرو بعد از باز شدن باید سریعاً مصرف شود. از نظر ردپای کربنی، کنسروها به دلیل وزن زیاد قوطی و فرآیند تولید انرژیبر، چالشهای خود را دارند، اما عدم نیاز به یخچال در طول زنجیره توزیع، آنها را در برخی سناریوها از انجماد که نیاز به «زنجیره سرد» (Cold Chain) همیشگی دارد، بهینهتر میکند.
در نهایت، انتخاب بین کنسرو و انجماد، یک موازنه بین راحتی، قیمت و اهداف تغذیهای است. اگر ورزشکار هستید و به دنبال حداکثر ویتامین و پروتئین خالص میگردید، انجماد برای شماست. اما اگر یک دانشجو یا کارمند پرمشغله هستید که میخواهید سریعاً یک وعده غذایی حاوی فیبر و مواد معدنی داشته باشید، کنسروها نجاتدهنده شما خواهند بود. هر دو روش در دنیای مدرن جایگاه خود را دارند و نباید یکی را به نفع دیگری کاملاً حذف کرد؛ تنوع کلید اصلی یک رژیم غذایی سالم است.
12
سوالات متداول و باورهای غلط
یکی از بزرگترین باورهای غلط این است که غذاهای کنسروی حاوی مواد نگهدارنده شیمیایی خطرناک هستند. در واقع، خود فرآیند کنسرو کردن (حرارت و خلأ) به تنهایی برای نگهداری کافی است و اکثر کنسروها هیچ نگهدارنده مصنوعی ندارند. نمکی هم که اضافه میشود بیشتر برای طعم و بافت است تا نگهداری. باور غلط دیگر این است که مواد منجمد همیشه از تازه بهترند؛ این درست نیست، اگر محصول تازه همان روز از باغ چیده شده باشد، قطعاً از نظر عطر و برخی ویتامینها بر انجماد برتری دارد.
سوال دیگری که زیاد پرسیده میشود این است که آیا انجماد باعث کشته شدن ویتامینها میشود؟ خیر، انجماد خودش ویتامینها را نمیکشد، بلکه کریستالهای یخ با تخریب دیواره سلولی ممکن است باعث خروج ویتامینها هنگام یخزدایی شوند. به همین دلیل توصیه میشود سبزیجات منجمد را بدون یخزدایی مستقیم در قابلمه بریزید تا مواد مغذی خارج شده در آب غذا باقی بمانند. دانستن این نکات ظریف میتواند کیفیت رژیم غذایی شما را بدون صرف هزینه اضافی، چندین پله ارتقا دهد.
سوالات هوشمندانه (FAQ)
جمعبندی نهایی
در نهایت، نبرد بین کنسرو کردن و انجماد برندهای مطلق ندارد؛ بلکه هر کدام در موقعیتی خاص میدرخشند. اگر اولویت شما حفظ ویتامینهای حساس و چشیدن طعم نزدیکی به سبزیجات تازه است، بخش منجمد فروشگاه مقصد شماست. اما اگر به دنبال راحتی، ماندگاری بالا و افزایش جذب برخی مواد معدنی و آنتیاکسیدانها هستید، قوطیهای کنسرو همراهان وفادار شما خواهند بود. هوشمندی تغذیهای یعنی ایجاد تعادل؛ استفاده از میوههای منجمد برای اسموتیها و بهرهگیری از حبوبات کنسروی برای وعدههای سریع و پرفیبر. با ترکیب درست این دو روش، میتوانید رژیم غذایی متنوع، سالم و اقتصادی داشته باشید که در تمام فصول سال نیازهای بدن شما را به خوبی پوشش میدهد.
12 MIND-BLOWING FACTS ABOUT FOOD PRESERVATION NUTRITION
شما کدام را ترجیح میدهید: قوطی یا فریزر؟
تجربه شما در استفاده از مواد غذایی کنسروی و منجمد چیست؟ آیا تفاوت طعم یا کیفیت خاصی را در آشپزی خود حس کردهاید؟ نظرات و سوالات خود را در بخش دیدگاهها با ما به اشتراک بگذارید تا با هم درباره بهترین روشهای حفظ سلامت و طعم غذا گفتگو کنیم.
بیش از دو دهه در زمینه سلامت، پزشکی، روانشناسی و جنبههای فرهنگی و اجتماعی آنها مینویسد و تلاش میکند دانش را ساده اما دقیق منتقل کند.
پزشکی دانشی پویا و همواره در حال تغییر است؛ بنابراین، محتوای این نوشته جایگزین ویزیت یا تشخیص پزشک نیست.
مطالب مرتبط
سلام
بین سبزی و میوه خشک با فریز شده، کدوم یکی بهتره؟