تندیس‌های سنگی طبیعت؛ چرا در صخره‌ها چهره انسان‌ها را می‌بینیم؟

طبیعت همواره بزرگ‌ترین هنرمند روی زمین بوده است و با ابزارهای ساده‌ای چون باد، باران و زمان، شاهکارهایی بی‌بدیل خلق می‌کند. تندیس‌های صخره‌ای که در گوشه و کنار جهان با چهره‌های شبیه به انسان خودنمایی می‌کنند، یکی از جذاب‌ترین جلوه‌های این هنر بی‌پایان هستند. در این مقاله قصد داریم به بررسی علمی و بصری پدیده آدم‌های صخره‌ای بپردازیم و زیباترین نمونه‌های آن را در سراسر گیتی مرور کنیم. آیا تماشای این چهره‌های سنگی صرفاً یک بازی ذهنی است یا نیروهای مرموز زمین‌شناختی در شکل‌گیری آن‌ها نقش داشته‌اند؟ با ما همراه باشید تا راز این مجسمه‌های طبیعی را برملا کنیم.

💡مختصر و مفید

صخره‌های انسان‌نما حاصل میلیون‌ها سال فرسایش ناهمگون باد، آب و تغییرات دمایی روی سنگ‌های رسوبی و آتشفشانی هستند. این تندیس‌های طبیعی بدون دخالت دست انسان و صرفاً بر اثر تفاوت مقاومت لایه‌های سنگی شکل گرفته‌اند. ذهن انسان به دلیل ویژگی تکاملی پاریدولیا (Pareidolia)، الگوهای تصادفی در طبیعت را به شکل چهره‌های آشنا بازسازی می‌کند. این پدیده‌های جذاب زمین‌شناختی علاوه بر ارزش گردشگری، اطلاعات ارزشمندی از تاریخچه اقلیمی سیاره زمین به دانشمندان ارائه می‌دهند. صخره‌های چهره‌نما در سراسر جهان پراکنده‌اند و هر کدام داستان منحصر‌به‌فردی از تعامل مداوم عناصر طبیعی با زمین دارند.

خاستگاه زمین‌شناختی و تکاملی چهره‌های صخره‌ای

زمین با قدمتی بالغ بر چهار میلیارد سال، همواره بستری پویا برای تغییرات ساختاری و زمین‌شناختی بوده است. سنگ‌ها و صخره‌ها به عنوان بایگانی‌های طبیعی تاریخ زمین، تحت تاثیر نیروهای درونی و بیرونی مداوم تغییر شکل می‌دهند. این تغییرات که در مقیاس‌های زمانی میلیونی رخ می‌دهند، مناظری شگفت‌انگیز ایجاد می‌کنند که فراتر از درک روزمره ما از زمان است. بادها با حمل ذرات ریز ماسه، باران‌های اسیدی که به آرامی سنگ‌های آهکی را حل می‌کنند، و چرخه‌های انجماد و ذوب آب در شکاف‌ها، همگی مانند قلم‌تراش‌های یک پیکرتراش غول‌پیکر عمل می‌کنند. در این میان، برخی صخره‌ها به دلیل ناهمگون بودن جنس لایه‌های سنگی‌شان، به شکل‌های خاصی فرسایش می‌یابند. لایه‌های سست‌تر به سرعت از بین می‌روند و لایه‌های سخت‌تر و مقاوم‌تر باقی می‌مانند تا حجم‌هایی متمایز را در افق پدید آورند. این فرایند طولانی، شالوده چیزی را می‌سازد که ما امروزه به عنوان مجسمه‌های طبیعی یا تندیس‌های صخره‌ای می‌شناسیم و در گوشه و کنار جهان با حیرت به تماشای آن‌ها می‌نشینیم.

ارتباط انسان با این چشم‌اندازهای صخره‌ای فراتر از یک تماشای ساده است و ریشه در تاریخ بقای ما دارد. از منظر تاریخی، شناسایی عوارض زمین و اشکال خاص صخره‌ها برای انسان‌های اولیه جنبه حیاتی داشته است، زیرا از این نشانه‌ها برای مسیریابی و بقا در محیط‌های خشن استفاده می‌کردند. پیدا کردن یک صخره با ظاهری شبیه به سر انسان یا یک حیوان می‌توانست مرز میان گم شدن و یافتن پناهگاه باشد. این تعامل عمیق با طبیعت پیرامون، به مرور زمان جنبه‌های نمادین و اسطوره‌ای به خود گرفت و جوامع محلی برای این صخره‌های عجیب، داستان‌ها و افسانه‌های گوناونی ساختند. امروزه با پیشرفت علم زمین‌شناسی، ما دلیل علمی شکل‌گیری این ساختارها را می‌دانیم، اما همچنان جذابیت بصری و حسی آن‌ها برای ما حفظ شده است. شناخت این فرایندهای طبیعی به ما کمک می‌کند تا پیوند عمیق‌تری با سیاره خود برقرار کنیم و دریابیم که چگونه فرسایش ساده باد و آب می‌تواند شاهکارهایی خلق کند که گویی روح و هویتی انسانی در کالبد سنگی آن‌ها دمیده شده است.

آب و هوا و روند فرسایش، در طی سالیان دراز، بعضی صخره‌ها را طوری تغییر می‌دهد که بعضی از آنها ظاهری شبیه انسان پیدا می‌کنند. این مجسمه‌های دست‌ساز طبیعت را با کمی تخیلی می‌توان در هر کشوری پیدا کرد. در این بخش، بعضی از آنها را مرور می‌کنیم، اگر در ایران موارد مشابه را می‌شناسید و عکسی از آنها دارید، برای ما بفرستید.

کوه Merrick در پارک جنگلی Galloway اسکاتلند

کوه Merrick در پارک جنگلی Galloway اسکاتلند با ظاهری شبیه چهره انسان

صخره شبیه ریچارد نیکسون در آریزونا

این یکی در خارج توسکان (Tucson) آریزونا قرار دارد و تا حدی شبیه چهره ریچارد نیکسون است!

صخره طبیعی شبیه چهره ریچارد نیکسون در آریزونا

مرد خوابیده در نزدیکی لوینگستون مونتانا

تصویر زیر صخره معروف به مرد خوابیده را در نزدیکی لوینگستون (Livingston) ایالت مونتانا نشان می‌دهد که به زیبایی سیمای انسانی را در خط افق ترسیم کرده است.

صخره مرد خوابیده در نزدیکی لوینگستون مونتانا

منظره سساسوس در نیوجرسی

۱۵۰ میلیون سال فرسایش و فعالیت آتشفشانی این منظره دیدنی را در سساسوس (Secaucus) در نیوجرسی به وجود آورده است:

فرسایش آتشفشانی در سساسوس نیوجرسی شبیه سیمای انسان

ملکه نفرتیتی در پارک ملی آرکس یوتا

نفرتیتی (Nefertiti) در پارک ملی آرکس (Arches National Park) در یوتا؛ این مجسمه طبیعی شباهت فوق‌العاده‌ای به ملکه نفرتیتی دارد. البته در این پارک در میان صخره‌ها می‌توان مناظر جالب دیگری هم دید.

تندیس طبیعی شبیه ملکه نفرتیتی در پارک ملی آرکس یوتا
نمای دیگری از صخره‌های پارک ملی آرکس یوتا

تندیس نفرتیتی در تایوان

ملکه نفرتیتی را می‌توان در تایوان هم دید، در اینجا دریا سنگ‌های رسوبی را شکل داده است:

صخره سر ملکه در پارک زمین‌شناسی یلیو تایوان

پیرمرد سنگی در نزدیکی Sundance

این عکس بسیار قدیمی است و در قرن نوزدهم در نزدیکی ساندنس (Sundance) گرفته شده است:

پیرمرد سنگی عکس قدیمی قرن نوزدهم در نزدیکی ساندنس

پیرمرد کوهستان در نیوهمپشایر

پیرمرد دیگری که این بار در کوهی در نیوهمپشایر دیده می‌شود و سال‌ها نماد این ایالت بوده است:

صخره پیرمرد کوهستان در نیوهمپشایر

بینی مرد بومی در گواتمالا

این یکی در گواتمالا قرار دارد. حتی تورهای مسافرتی برای دیدن طلوع آفتاب از روی بینی این مرد بومی وجود دارد که گردشگران زیادی را به این منطقه جذب می‌کند.

صخره بینی مرد بومی در گواتمالا

پدیده روان‌شناختی پاریدولیا؛ چرا همه جا چهره می‌بینیم؟

یکی از هیجان‌انگیزترین جنبه‌های تماشای آدم‌های صخره‌ای، نه در خود سنگ‌ها، بلکه در سازوکار پیچیده مغز ما نهفته است. دانشمندان علوم شناختی این پدیده را پاریدولیا می‌نامند؛ تمایلی روان‌شناختی که در آن مغز انسان تلاش می‌کند الگوهای مبهم و تصادفی بصری را به اشکال معنادار، به‌ویژه چهره انسان، ربط دهد. این ویژگی ریشه‌ای عمیق در تکامل انسان دارد. در دوران پیش از تاریخ، توانایی تشخیص سریع یک چهره یا فیگور در میان بوته‌ها و صخره‌ها می‌توانست تفاوت میان مرگ و زندگی باشد. مغز ما ترجیح می‌دهد یک صخره بی‌خطر را به اشتباه یک دشمن یا حیوان وحشی تشخیص دهد تا اینکه یک خطر واقعی را نادیده بگیرد. این سیستم هشدار زودهنگام بقا، امروزه باعث می‌شود که ما با نگاه کردن به ابرها، بدنه خودروها یا صخره‌های باستانی، فوراً چشم، بینی و دهان را شبیه‌سازی کنیم.

نوروبیولوژیست‌ها با تصویربرداری از مغز نشان داده‌اند که وقتی به یک صخره با ظاهری شبیه انسان نگاه می‌کنیم، همان ناحیه‌ای از مغز یعنی شکنج دوکی‌شکل چهره‌ای (Fusiform Face Area) فعال می‌شود که هنگام تماشای یک انسان واقعی به کار می‌افتد. این پردازش سریع که در کسری از ثانیه رخ می‌دهد، چنان قدرتمند است که حتی پس از آنکه متوجه می‌شویم تصویر روبرو صرفاً یک توده سنگی است، مغز ما همچنان اصرار دارد که آن را به عنوان یک چهره ببیند. این پدیده به قدری جذاب است که هنرمندان و معماران در طول تاریخ از آن برای خلق آثار تعاملی بهره برده‌اند. به این ترتیب، آدم‌های صخره‌ای در حقیقت آیینه‌ای از ساختار عصبی ما هستند؛ پیوندی شگفت‌انگیز میان طبیعت بی‌جان بیرونی و سیستم عصبی پیچیده درونی ما که دنیای مادی را با تخیلی شیرین پیوند می‌زند.

مکانیسم‌های فرسایش؛ باد و باران چگونه سنگ‌ها را می‌تراشند؟

شکل‌گیری مجسمه‌های سنگی در طبیعت حاصل تعامل نیروهای فیزیکی و شیمیایی بسیار پیچیده در طول تاریخ زمین‌شناسی است. فرآیند اصلی که این شگفتی‌ها را ایجاد می‌کند، فرسایش تفریقی یا ناهمگون نام دارد. در این فرآیند، توده‌های صخره‌ای از انواع مختلف سنگ با مقاومت‌های متفاوت تشکیل شده‌اند. به عنوان مثال، لایه‌های ماسه‌سنگ یا آهک در کنار رگه‌های سخت‌تری از کوارتز یا سنگ‌های آذرین قرار می‌گیرند. با وزش بادهای شدید حامل ذرات معلق، بارش باران‌های مداوم و نفوذ آب در درزها، بخش‌های نرم‌تر به سرعت متلاشی شده و توسط باد و آب شسته می‌شوند. این در حالی است که بخش‌های مقاوم‌تر در برابر هوازدگی دوام می‌آورند و برجستگی‌های خاصی را به وجود می‌آورند که ممکن است پس از هزاران سال، شبیه بینی، پیشانی یا چانه یک انسان به نظر برسند.

علاوه بر فرسایش باد و باران، فرآیند یخ‌بندان نیز نقش بسیار مهمی در شکل‌دهی به صخره‌ها دارد. نفوذ آب باران به داخل ریزترک‌های سنگ‌ها و سپس انجماد آن در طول شب‌های سرد، نیرویی عظیم به دیواره‌های داخلی صخره وارد می‌کند. از آنجا که حجم آب پس از یخ زدن افزایش می‌یابد، این فرآیند که به آن گوه یخ می‌گویند، به مرور قطعات بزرگی از سنگ را جدا می‌کند و سقوط آن‌ها خطوط جدیدی روی صخره ایجاد می‌کند. تحلیل رفتن تدریجی سنگ‌های ساحلی در اثر برخورد مداوم امواج دریا نیز مکانیسم دیگری است که نمونه‌های زیبایی چون صخره ملکه در تایوان را خلق کرده است. هر یک از این عوامل محیطی مانند قلم‌موهای متفاوتی در دست طبیعت هستند که با همکاری یکدیگر، تندیس‌هایی بی‌نظیر را بر روی بوم کوهستان‌ها نقاشی می‌کنند.

صخره‌های انسان‌نما در فرهنگ عامه و اسطوره‌های کهن

در طول تاریخ، صخره‌های انسان‌نما هرگز صرفاً سنگ‌های بی‌جان نبوده‌اند؛ آن‌ها در باورهای بومی و محلی به عنوان نگهبانان زمین، ارواح سنگی یا غول‌های طلسم‌شده شناخته می‌شدند. برای بسیاری از فرهنگ‌های باستانی، این صخره‌ها نمادی از خدایان یا قهرمانان اساطیری بودند که پس از مرگ به سنگ تبدیل شده‌اند تا برای همیشه از قبیله خود محافظت کنند. به عنوان مثال، در میان قبایل بومی آمریکا، صخره‌های انسان‌نما از قداست خاصی برخوردار بودند و داستان‌های متعددی درباره چگونگی پیدایش آن‌ها نسل به نسل به صورت شفاهی نقل می‌شد. این باورها نشان‌دهنده تلاش انسان برای برقرار کردن پیوند معنایی میان خود و محیط طبیعی زندگی‌اش بوده است، تعاملی که به طبیعت خشن، جنبه‌ای صمیمی و دوستانه می‌بخشید.

امروزه با اینکه علم مدرن تبیین‌های فیزیکی دقیقی برای شکل‌گیری این ساختارها ارائه داده است، اما جذابیت اسطوره‌ای آن‌ها نه تنها کم نشده بلکه به ابزاری قدرتمند برای توسعه گردشگری پایدار تبدیل شده است. مناطق دارای صخره‌های انسان‌نما سالانه هزاران مسافر و علاقه‌مند به طبیعت‌گردی را به خود جذب می‌کنند و به رونق اقتصادی جوامع محلی کمک بسزایی می‌نمایند. پیاده‌روی در مسیرهایی که به تماشای این تندیس‌های طبیعی منتهی می‌شوند، فرصتی بی‌نظیر برای آموزش مفاهیم زمین‌شناسی و محیط‌زیستی به عموم مردم فراهم می‌آورد. حفاظت از این میراث‌های طبیعی ارزشمند وظیفه مشترک ماست تا نسل‌های آینده نیز بتوانند از تماشای تلاقی علم، طبیعت و تخیل انسانی در پهنه صخره‌های باشکوه لذت ببرند.

جمع‌بندی نهایی

آدم‌های صخره‌ای در سراسر جهان نمونه‌های درخشانی از تلاقی شگفتی‌های زمین‌شناسی و ویژگی‌های تکاملی ذهن انسان هستند. این تندیس‌های طبیعی که با فرسایش طولانی‌مدت عوامل جوی پدید آمده‌اند، به کمک پدیده روان‌شناختی پاریدولیا در ذهن ما جان می‌گیرند و داستان‌های شگفت‌انگیزی را روایت می‌کنند. بررسی علمی این ساختارها به ما یادآوری می‌کند که زمین همواره در حال تغییر و بازآفرینی است. ارج نهادن به این جاذبه‌های طبیعی و تلاش برای حفاظت از آن‌ها، گامی مهم در جهت درک عمیق‌تر سیاره زمین و پیوند پایدار میان انسان و طبیعت است.

سوالات متداول

۱. آیا در ایران هم صخره‌هایی شبیه به انسان وجود دارد؟
بله، در مناطق مختلف کشور ما تندیس‌های طبیعی بسیار زیبایی دیده می‌شود. برای نمونه، در کوه‌های منطقه وردیج در غرب تهران، اشکال صخره‌ای عجیبی موسوم به دامنه ارواح سنگی وجود دارد. همچنین در جزیره قشم و در دره تندیس‌ها می‌توان فرسایش‌های بی‌نظیری به شکل چهره‌های انسانی دید. این نمونه‌های داخلی همگی بر اثر فرسایش ناهمگون بادی و آبی در طول هزاران سال شکل گرفته‌اند.
۲. چقدر زمان نیاز است تا یک صخره به شکل چهره انسان فرسایش یابد؟
این فرآیند به شدت به جنس سنگ و شرایط آب و هوایی منطقه بستگی دارد. به طور معمول، ایجاد چنین اشکال متمایزی نیاز به صدها هزار تا چندین میلیون سال زمان دارد. سنگ‌های نرم‌تر مانند ماسه‌سنگ سریع‌تر فرسایش می‌یابند و سنگ‌های سختی مانند گرانیت زمان بسیار طولانی‌تری نیاز دارند. البته برخی تغییرات ناگهانی زمین‌شناختی نظیر ریزش کوه نیز می‌تواند این فرآیند را تسریع کند.
۳. چرا برخی از این صخره‌ها پس از مدتی فرو می‌ریزند؟
فرسایش یک فرآیند مداوم است و هرگز در طبیعت متوقف نمی‌شود. همان نیروهایی که این مجسمه‌ها را می‌تراشند، در نهایت باعث فروپاشی آن‌ها نیز خواهند شد. به عنوان مثال، صخره معروف پیرمرد کوهستان در نیوهمپشایر سرانجام در سال دو هزار و سه فرو ریخت. این رویدادها نشان می‌دهند که تندیس‌های طبیعی ساختارهایی موقت در مقیاس تاریخ زمین هستند.
۴. آیا تغییرات اقلیمی جدید بر روی بقای آدم‌های صخره‌ای تاثیر دارد؟
بله، افزایش بسامد طوفان‌های شدید و باران‌های اسیدی روند هوازدگی را تسریع می‌کند. نوسانات شدید دمایی ناشی از گرمایش جهانی باعث افزایش ترک‌خوردگی‌های ناشی از یخ‌بندان در سنگ‌ها می‌شود. این تغییرات پایداری تندیس‌های صخره‌ای را در معرض تهدید قرار می‌دهد و عمر مفید آن‌ها را کاهش می‌دهد. دانشمندان در تلاشند تا با روش‌های مدرن برخی از این آثار ارزشمند طبیعی را تثبیت کنند.
۵. آیا تکنولوژی‌های نوین برای شبیه‌سازی سه بعدی این صخره‌ها استفاده می‌شوند؟
امروزه زمین‌شناسان از فناوری فتوگرامتری و اسکنرهای لیزری سه بعدی برای ثبت دقیق جزییات این سنگ‌ها استفاده می‌کنند. این نقشه‌برداری‌های دقیق به ما اجازه می‌دهند تا تغییرات فرسایشی کوچک را در طول زمان اندازه‌گیری کنیم. همچنین در صورت فروپاشی صخره، یک نسخه دیجیتالی کامل از آن برای مطالعات علمی بعدی حفظ خواهد شد. این تکنولوژی‌ها پل ارتباطی میان حفاظت فیزیکی و بایگانی دیجیتالی میراث زمین هستند.
۶. آیا پاریدولیا در حیوانات دیگر نیز مشاهده شده است؟
مطالعات نشان می‌دهند که برخی از پستانداران عالی مانند شامپانزه‌ها نیز توانایی مشابهی در بازشناسی چهره‌ها دارند. این سیستم تشخیص در مغز حیوانات برای شناسایی سریع اعضای گروه یا دشمنان تکامل یافته است. با این حال، هنوز شواهد کافی وجود ندارد که نشان دهد آن‌ها همانند انسان به صخره‌های طبیعی واکنش نشان می‌دهند. این پدیده به شکل پیچیده و تفسیری آن، بیشتر مختص سیستم شناختی پیشرفته انسان است.
۷. چگونه می‌توان صخره‌های انسان‌نما را از آثار باستانی دست‌ساز متمایز کرد؟
زمین‌شناسان و باستان‌شناسان با بررسی میکروسکوپی سطح سنگ‌ها می‌توانند رد ابزارآلات فلزی یا سنگی انسان را تشخیص دهند. در تندیس‌های کاملاً طبیعی، تمام سطوح دارای آثار هوازدگی یکنواخت و الگوی فرسایش بادی مشخص هستند. علاوه بر این، بررسی ساختار زمین‌شناختی منطقه نشان می‌دهد که آیا قطعات جدا شده طبیعی هستند یا خیر. ترکیب دانش باستان‌شناسی و زمین‌شناسی همواره حقیقت پشت پرده این آثار را به خوبی روشن می‌سازد.
دکتر علیرضا مجیدی
دکتر علیرضا مجیدی
پزشک، نویسنده و بنیان‌گذار وبلاگ «یک پزشک»
دکتر علیرضا مجیدی، نویسنده و بنیان‌گذار وبلاگ «یک پزشک».
با بیش از ۲۰ سال نویسندگی «ترکیبی» مستمر در زمینهٔ پزشکی، فناوری، سینما، کتاب و فرهنگ.
باشد که با هم متفاوت بیاندیشیم!

16 دیدگاه

  1. عین همین تصورراباصورت بزرگ به همین اندازه مسیرجاده شمال قزوین نمایان هست البته این عکس توتصویرفرسایش زیادداره ولی ان صخره به واضع معلومه خیلی تصورقشگ هست یک تصویربزرگ هخامنشی باکلاه قوت موهای بلند هم توشماهست واقعابی نظیر البته سه بودیه طرف دیگه تصویر نگاه میکنی یک خرس که بچه اش بقل کرده تصورخرس سرپاهم کاسه دستش هست هم شماله که به غرب نگاه میکنه بهرحال کسانی هستن که بخاطرکنجکاوی دستکاری میکنن ازبین میبرن اینهاراباید حفظ کردنگذاریم به دست سودجویان ازبین ببرن

  2. بسمه تعالی
    سلام علیکم
    احتراما به استحضار آن جناب عالیقدر می رسانم عکسهای آدم های سنگی که در سایت شما ارائه شده است زیباست امام آدم سنگی روستای توریستی اسفیدان /بجنورد/خراسان شمالی بسی بزرگتر و زیباتر و مثل یه عکسی از صورت انسانی که به دره زیبای وچشمه ساران مقابلش خیره شده است خود نمایی میکند وجای تصویرآن واقعا خالی است با تشکر واحترام مجدد

  3. با سلام.
    یک چهره سنگی در کوههای اطراف روستای اسفیدان در خراسان شمالی وجود دارد.
    دو عکس از این چهره را می توانید در این آدرس ببینید:
    http://torkanloo54.persiangig.ir/image/q%20(6).jpg
    http://www.4nama.com/images/wbgallery/l/2011_02/129770328945231.pjpeg
    همچنین یک کوه هم در ایران هست که شبیه انسانی است که به پشت خوابیده. به نقل از وبلاگ “خطیرکوه” (http://www.khatirk00h.blogfa.com/) :
    “کوه ماه کوه
    این کوه مانند انسانی است که بر زمین خوابیده و به آسمان نگاه میکند.
    کوه ماه کوه خطیرکوه از نگاهی دیگر : این عکس توسط (بهزاد نعیمیخواه) از منطقه شهسوار خطیرکوه گرفته شده است”
    http://t0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcS_Xm4im7F7ZMWS3SzGPs0vWWlGwPvBgCJRLD2JXveDG3HhazmLyg&t=1
    یک کوه دیگر کوه ساوالان است که در وبلاگ “علی محرمی”در این آدرس (http://alimoharrami.rozblog.com/) در مورد آن نوشته شده:
    “عروس خوابیده
    کوه ساوالان به عروس خوابیده نیز معروف است و این نام از پیکر عروس خوابیده ای که از ترکیب سه قله سلطان ِ حرم داغ و کسری به چشم می خورد گرفته شده است. در عکس زیر با کمی دقت می توانید سر عروس را در سمت چپ (که صورتش رو به آسمان است)ِ ِ بدنش را در وسط و پاهایش را که حالت خمیده دارد و زانوانش به سمت بالاست در سمت راست تصویر مشاهده کنید. ”
    http://tehranpic.net/images/0t634bz9c0uzlve0dtt7.jpg
    همچنین:
    “قارتال
    در جبهه غربی قله سلطان و در کنار جانپناه، سنگی به شکل عقاب به نام قارتال (در ترکی آذربایجانی به معنی عقاب) قراردارد که در طول زمان به نماد سبلان تبدیل شده‌است.این قطعه سنگ به شکل عقابی است که نشسته و سر را به جانب شرق چرخانده است.”
    http://www.parsiblog.com/PhotoAlbum/savalanmountain/gfh.jpg

  4. با سلام
    خرداد 89 عکسی با عنوان کوه انسان نما در وبلاگم گذاشتم(http://madhani.blogfa.com/8903.aspx)
    ظاهرا الان باز نمی شود
    سایتی که عکس را آپلود کردم فیلتر شده
    اگر این( http://madhani2.fileave.com/010620103001.JPG ) لینک را بتوانید باز کنید شاید دیده شود
    این کوه در اطراف اصفهان واقع شده

  5. سلام

    در سفری که اخیرا به قشم داشتم از منطقه‌ای دیدن کردم به نام دره یا تنگۀ چاهکوه. این تنگه پر از عوارضی بود که در اثر فرسایش باد و باران ایجاد شده بود. یکی از این عوارض چهره‌ای بود بسیار شبیه چهره‌هایی که شما معرفی کرده‌اید. این هم عکسی از آن:

    http://www.4freeimagehost.com/show.php?i=8a5d8d09f397.jpg

    به قدری جالب است که شاید فکر کنید ساختگی است! اما باور کنید عکس فوتوشاپی نیست!!!! البته زیبایی‌های قشم به همینجا ختم نمی‌شود و از سایر زیبایی‌های آن جنگل حرا، غار نمکی، ساحل هنگام، دره ستاره‌ها، … را می‌توان نام برد.

    چند سال پیش هم در مجله دانستنیها عکسی از یک جمجمه سنگی در آذربایجان (فکر کنم آذربایجان شرقی یا اردبیل) انداخته بودند که هرچه گشتم نتوانستم در اینترنت پیدایش کنم.

  6. یکی از همین آدمای صخره ای “شیرین” هست که در کوه بیستون رو به آسمان دراز کشیده. همونطوری که در تصویر می بینین بعد از هزارها سال گرد پیری کم کم بر سرش نشسته….شیرین هم پیر شده…..

    Uploaded with ImageShack.us

  7. سلام
    یکی از اینا، تو مسیر تهران به قزوین، سمت راست جاده، هست. یه کوهیه که از یه زاویه خاصی که بهش نگاه میکنید، به غایت شبیه زن برهنه‌ایه که خوابیده، و اگر اشتباه نکنم 5 یا 6 تا قله داره و داستانی در باره ش گفته میشه و اون اینه که هر قله، آرامگاه یکی از دختران پیرمردیه که شاهد مرگ 5یا 6 دخترش بوده. متاسفانه عکسی ازش ندارم ولی شاید کسی کامنتو بخونه و داشته باشه. خیلی زیباست.

  8. یک کوه هم نزدیک جمکران است که خیلی شبیه به عکس نیوهمپشایر هست و یک لحظه فکر کردم همونه ، اگر تونستم یک عکس برات می فرستم .

  9. در شرق تنگه هرمز در استان هرمزگان نمونه های زیبایی از کوههای فرسایش یافته توسط باد و آب وجود دارد مثل این عکس که شبیه دستی است که به آسمان اشاره میکند
    http://www.panoramio.com/photo/39868035
    نمونه های دیگر
    http://www.panoramio.com/photo/34665226
    http://www.panoramio.com/photo/34665210
    http://www.panoramio.com/photo/34664716
    یک کوه نیز در نزدیکی مسجد جمکران قم وجود دارد که دقیقا شبیه نیمرخ انسان است

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
[wpcode id="260079"]