از آمریکا تا عربستان: مبارزه‌ی زنان برای کسب حق رأی

فرانک مجیدی: ۹۵ سال از زمانی‌که به زنان آمریکایی حق رأی داده شده، می‌گذرد. البته این جمله‌ی درستی برای ادای حق مطلب نیست. این حق، به آن‌ها «داده‌نشد»، آن‌ها خود این حق را «گرفتند». چهارشنبه، ۲۶ آگوست، نود و پنجمین سالگرد اعطای حق رآی به زنان در آمریکا بود. درست در همین روز، یکی از آخرین کشورهای باقی‌مانده در جهان که حق رأی را برای زنان نفی می‌کرد، آماده شد تا تغببر را بپذیرد: در ماه دسامبر سال جاری، زنان عربستان حق خواهند داشت که برای اولین بار، رأی دهند. این دستاورد برای زنان عربستان، مانند اغلبِ دیگر کشورهای جهان، با سال‌ها مبارزه و فشار زنان این کشور به دولت محلی، حاصل گردید.

خانم «الن دوبوا»، استاد برجسته‌ی تاریخ و مطالعات جنسیتی در دانشگاه لس‌آنجلس، معتقد است که هیچ جنبشی درباره‌ی حقوق زنان، مانند کسب حق رأی برای آن‌ها، جهانی نشده است. یک قرن پیش، زنان آمریکا درگیر این مبارزات شدند و تا رسیدن به پیروزی، از آن دست نکشیدند.

1suffrage.ngsversion.1440593186963.adapt.1190.1

[highlight] باید برای حق خود، بجنگی! [/highlight]

از دیدگاه بین‌المللی، اولین حق رأی برای زنان به‌طور پراکنده در قرن نوزدهم به دست امد. زنان سوئد و اسکاتلند حق رأی محلی را بردند و بریتانیا حق رأی زنان را تنها برای خانم‌های مجرد که صاحب ملک بودند، مجاز دانست. در سال ۱۸۹۳، زنان نیوزلند حق کامل رأی برای زنان را کسب نمودند.

MTMwNjQwMjgxNDMwMTY4ODUw

در این زمان، دهه‌ها از ایجاد کمپین حق رأی برای زنان در آمریکا می‌گذشت (خانم سوزان بی. آنتونی زنی بود که برای رأی دادن در سال ۱۸۹۲ دستگیر شد). حتی ایالت‌های غربی آمریکا کوتاه آمدند و حق رأی را به زنان اعطا نموده‌بودند. ولی درست همزمان با شروع به کار کمپین‌های استیفای حق رأی برای زنان، کمپین‌های علیه این حق، شروع به فعالیت کردند. آن‌ها در پیام‌ها و نوشته‌های‌شان، مبارزه‌ی زنان را مورد استهزا قرار می‌دادند و آن‌ها را زنان زشتی می‌خواندند که از مردان نفرت دارند.

tumblr_lbcdm316vs1qa49tx

نمونه‌ای از تبلیغات توهین‌آمیز مخالفان حق رأی برای زنان.

زنان فعال برای گرفتن این حق، به سخنان آن‌ها با شیوه‌های سیستم تبلیغاتی خودشان پاسخ می‌دادند. آن‌ها از هنر و رسانه برای رساندن پیام‌شان بهره می‌بردند. مثلاً در برگه‌ی تبلیغ موسیقی در تصویر زیر، می‌بینیم که این اثر «با احترام به تمام مبارزان کسب حق رأی برای زنان اهدا گردیده‌است» و حق رأی برای زنان را، حق‌ی برای تمام زنان جهان شمرده.

2suffrage.ngsversion.1440593299183.adapt.676.1

البته مبارزان برای پاسخ جنبش‌های ضد حق رأی زنان، به همین اکتفا نکردند و چندین تظاهرات گسترده، برگزار نمودند. آن‌ها برگه‌های حاوی کپیِ سخنرانی رئیس‌جمهور وقت، وودرُ ویلسن، را در بیرون درهای کاخ سفید آتش زدند و خود را با زنجیر به درها بستند. زنان فعال در بریتانیا، که زنان آمریکایی با آن‌ها متحد بودند، عملکردی تندتر از این‌ها داشتند: آن‌ها شیشه‌ی پنجره‌ها را خرد کردند، ساختمان‌ها را به آتش کشیدند و در خانه‌ی نیمه‌کاره‌ی یکی از مقامات، بمب کار گذاشتند.

با قدرت گرفتن این کمپین در آمریکا، مطالبات زنان گسترده‌تر هم شد و آن ها خواهان حق رأی برای زنان از هر طبقه و نژادی شدند. ولی برای آن که برنده شوند، آن‌ها به حمایت از سوی مردان نیز نیاز داشتند، به‌هر حال تنها مردها بودند که می‌توانستند برای اعطای این حق به زنان، رأی دهند! یکی از برجسته ترین افرادی که مبارزات را در این جهت رهبری می کردی، خانم «کری چپمن کَت» بود. او رهبری سیستماتیکی برای کمیته‌ی ملی حق رأی برای زنان آمریکایی (NAWSC) ترتیب داده‌بود. پروفسور «بتینا آبتِکِر»، استاد برجسته‌ی مطالعات زنان در دانشگاه کالیفرنیا می‌گوید: «او و زنان دیگری که در NAWSC  کار می‌کردند، لبستی از تمام افراد قانون‌گذار در تمامی ایالت‌ها در اختیار داشتند و لیستی از تمام زنانی که از بستگان آن‌ها بودند نیز تهیه دیده بودند! آن‌ها با این خانم‌های فامیل، برای فشار روی مردان قانون‌گذار به منظور اعطای حق رأی به زنان، در ارتباط بودند.»

1101260614_400

تصویر خانم چپمن کت روی جلد هفته‌نامه‌ی تایم در سال ۱۹۲۶٫

از طریق چنین سازمان‌دهی ماهرانه‌ای، زنان توانستند مردان قانون‌گذار را متقاعد نمایند که متمم ۱۹ قانون اساسی امریکا را اتخاذ نمایند و حق رأی خود را در سال ۱۹۲۰ به‌دست اورند. بیشتر زنان اروپایی میز در همان زمان، حق رأی خود را به‌دست آورده‌بودند و چندی بعد، زنان آمریکای لاتین نیز این حق را بدست آوردند. در طی باقیِ سال‌های قرن بیستم، موضوع حق رأی برای زنان تقریباً در تمامیِ جهان، امری پذیرفته و بدیهی گردید. زنان پیشگام در مبارزه برای کسب حق رإی، حتی فکرش را نمی‌کردند روزی بیاید که حق رأی برای زنان، امری طبیعی باشد.

Speaker_Gillett_Signing_the_Suffrage_Bill

امضای متمم نوزدهم قانون اساسی در سال ۱۹۲۰ پس از تصویب از سوی مجلس سنا.

[highlight] مبارزه به پایان نمی‌رسد، نه تا وقتی که آن‌ها تمام‌ش نکنند! [/highlight]

هر بار که زنان ملتی حق رأی خود را کسب می‌کنند، خودِ این پیروزی بسیار حیاتی تلقی می‌گردد، اما معمولاً این مبارزه تا زمانی ادامه می‌یابد که حقوق سیاسیِ برابری برای همه‌ی زنان در آن کشور به‌وجود آید. حتی در کشورهایی که زنان حق رأی خود را تقریباً خیلی زود به دست آوردند، پیرینیِ این پیروزی شامل همه‌ی زنان نمی‌شد. قوانین اولیه، معمولاً برای زنان طبقات و نژادهای مختلف، تبعیض و سلسله‌مراتب قائل می‌شد. هرچند بر طیق متمم نوزدهم قانون اساسیِ آمریکا، حق رأی به زنان اعطا گردید، آمریکایی‌های بومی تا سال ۱۹۲۴ به‌عنوان شهروند محسوب نمی‌شدند و تا سال ۱۹۵۷ در برخی از ایالت ها حق رأی نداشتند. در ایالت‌های جنوبیِ آمریکا، زنان سیاهپوست تا پیش از اعطای حق رأی به آن‌ها در سال ۱۹۶۵، نمی‌توانستند رأی دهند. طبق متمم قانون اساسی، پورتوریکویی‌ها و فیلیپینی‌ها نمی‌توانستند رأی دهند. زنان پورتوریکویی حق رأی خود را در سال ۱۹۲۹ به‌دست آوردند و زنان فیلیپینی پس از استقلال این کشور، در سال ۱۹۴۰ حق رأی یافتند.

Saudi_Women_NIB_jpg_600x345_crop-smart_upscale_q851

اما نکته در این‌جاست که قدرت سیاسی واقعی، در داشتن یا نداشتن حق رأی خلاصه نمی‌شود. درباره‌ی عربستان سعودی، گمان نمی‌رود که این نقطه‌ی عطف برای زنان، به‌معنای یک پیروزی کامل باشد. به گفته‌ی «علی الیامی»، مؤسس و گرداننده‌ی مرکز دموکراسی و حقوق بشر در عربستان، مقامامت محلی‌ای که زنان و مردان در ماه دسامبر پیشِ رو انتخاب خواهند کرد، عملاً مهره‌هایی فاقد قدرت هستند و افرادی که مقتضی است قدرتی داشته‌باشند، همگی از جانب پادشاه انتخاب می‌شوند. با این‌حال، آقای الیامی باور دارد که مشارکت زنان، گامی بسیار خوب است، زیرا از لحاظ روانی نیز صحبت درباره‌ی این موضوع می‌تواند زنان را توانمند کند. بسیاری از زنان برای رأی دادن ثبت نام کرده‌اند و کاندیدای مورد نظر خود را انتخاب نموده‌اند. او می‌گوید: «امیدوارم که این آغازی برای بسط یافتن حقوق زنان در عربستان باشد. زنانی که می‌توانند حالا پاس صندوق‌های رأی بروند، اما هنوز اجازه نیافته‌اند رانندگی کنند!»

w460

پ‌ن: فیلم جدید بانو «مریل استریپ»، «حق رأی» در ماه اکتبر سال جاری اکران خواهد شد. این فیلم به مبارزات زنان بریتانیا برای گرفتن این حق می‌پردازد و علاوه بر او «کری مولیگان» و «هلنا بونهم کارتر» نیز در فیلم حضور دارند. شخصاً با دیدن تریلر فیلم، احتمال زیادی می‌دهم که خانم مولیگان برای این فیلم مجدداً نامزد اسکار شود. تریلر فیلم را می‌توانید این‌جا ببینید.

8-28-2015 2-11-00 PM

منبع

نظرات

  1. به راستی تلاش زنان برای کسب حقوقی که در جامعه از آنها سلب شده بود، تحسین برانگیز است و موفقیت در این زمینه جز در سایه اقدامات هدفمند و منظم امکان پذیر نبوده است.

  2. آقا این حکومت عربستان یکی از خبیث ترین حکومت ها در طول تاریخ بوده است . داعش رو به عرصه وجود آوردند که روی چنگیز خان رو سفید کرده اند.
    هیچ بعید نیست همین که زنان جایی در سیاست حتی رای دادن ندارند از علت های این همه ددمنشی این حکومت است.
    شاید اگر زنان حق را ی داشتند و یا حکومت طوری بود که زنان میتوانستند وارد عرصه سیاست بشوند کمی فضا تلطیف تر می شد.

    لطفا این لینک را دنبال کنید:
    http://www.aparat.com/v/VErvm/%D9%85%D9%86%D8%A7%D8%B8%D8%B1%D9%87_%D9%81%D8%A7%DA%A9%D8%B3_%D9%86%DB%8C%D9%88%D8%B2%3A_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D8%AA%D8%B1%D9%88%D8%B1%DB%8C%D8%B3%D8%AA_%D8%A7%D8%B3%D8%AA_%DB%8C%D8%A7_%D8%B9%D8%B1%D8%A8%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%D8%9F
    شاید این ویدئو را دیده اید .
    در این ویدئو که مناظره ای است در شبکه فاکس نیوز می بینید که چگونه یک روزنامه نگار غربی در مقابل فاکس نیوز که ضد ایرانی است چطور از ایران دفاع میکنه . واقعا کلاس درسی است برای ما.

  3. من یه سوال دارم . چرا زنای کشور ما نمی تونن اینجوری دفاع کنن از حقشون ؟ یا هیچی نمی گن و توسری خورند یا اینقدر تندرو اند و بد مبارزه می کنن که حال ادمو به هم میزنن . شکاف و دو دسته گی( ۱۰ دسته گی باید گفت در حقیقت ) بیچاره شون کرده . به نظرم باید اول درباره یه سری خواسته های اساسی شون بین خودشون به اجماع برسن بعد توقع داشته باشن حق شون رو از مردای ظالم بگیرن .

  4. تریلر فیلم Joy را هم ببین من که فکر کنم Jennifer Lawrence برای این فلیم نامزد اسکار بشه

  5. قبلا زن ها رو از حقوقشون محروم میکردن و با تمسخر و تحقیر باهاشون برخورد میکردن و امروز ازشون استفاده ابزاری میکنن و تبدیلشون کردن به مانکن پشت ویترین برای لذت خودشون به اسم آزادی و بیچاره آزادی …

  6. کاش برای مخالفت با حق رأی زنان و دیگر فعالیت های اجتماعی از طرف مردان،دلایلی منطقی و عقلانی مطرح می شد.نمونه ی بارز اش هم که در حال حاضر در عربستان در جریان است.هیچ توجیه و منطقی برای مخالفت وجود ندارد.

  7. حق رای مشکلی نداره ولی خدایی حق رانندگی خانم ها بد جور رو اعصاب و روان ماست.به خدا من خودم کاری رو‌که توش توانایی استعداد ندارم دنبالش نمیرم نمیدونم چرا خانم های محترم انقدر دنبال گرفتن گواهی نامه اند.رای بدین ولی رانندگی رو بیخیال شین

    • کی گفته زن ها استعداد رانندگی ندارن الان تقریبا در همه کشورای جهان زنها رانندگی میکنن و خیلیاشون ماشین دارن وکارها و زندگی شخصیشون رو با رانندگی از جایی به جایی دیگه انجام میدن.حتی تخلفات رانندگی و تصادفات(به نسبت جمعیت رانندگان)در رانندگان زن خیلی کمتره.الان در قرن بیست و یک زندگی میکنیم خواهشا دیگه این حرف ها وعبارات کلیشه ای و مسخره وغیرواقعی رو کنار بزارید.زنها و مردها بخاطر نوع تکاملشون ممکنه کارها به روش های متفاوتی انجام بدن و این به این معنی نیست که چون زنها مدل رانندگیشون مثل مردا نیست پس اشتباهه.چه مردها و چه زنها هم بینشون راننده های خوب و بد وجود داره.(تو ایران که اکثر راننده ها مرد هستن میتونیم وضعیت زیبا و بااستعداد رانندگان ایرانی و وضع خیابونا رو ببینیم!)

  8. اگوست یا سپتامبر ؟

  9. خیلی جالب بود… ممنون
    یاد صحنه های پایانی فیلم محمد رسول الله( ص) افتادم . وقتی که پیامبر (ص) در اوج جاهلیت عربستان با زنان بیعت کرد و همگی برای بیعت به جای دست دادن دستهایشان را در آب زدند …

  10. خانم مجیدی ممنون از این مطلب فوق العاده!
    خسته نباشید.

دیدگاه خود را با ما اشتراک بگذارید:

ایمیل شما نزد ما محفوظ است و از آن تنها برای پاسخگویی احتمالی استفاده می‌شود و در سایت درج نخواهد شد.
نوشتن نام و ایمیل ضروری است. اما لازم نیست که کادر نشانی وب‌سایت پر شود.
لطفا تنها در مورد همین نوشته اظهار نظر بفرمایید و اگر درخواست و فرمایش دیگری دارید، از طریق فرم تماس مطرح کنید.