عفونت ریه با پنوموسیستیس

پنومونی پنوموسیستیس

پنوموسیستیس جیرووکی که قبلاً پنوموسیستیس کاربنی نامیده ‌می‌شد یک قارچ فرصت­ طلب است که در دوران قبل از سندرم نقص ایمنی اکتسابی (AIDS) عمدتاً در نوزادان نارس دچار سوءتغذیه و بزرگسالان مبتلا به بدخیمی خونی که تحت شیمی درمانی قرار می­گرفتند رخ‌ می­داد. به هرحال میزان بروز آن در اواخر دهه‌ی ۱۹۸۰ و دهه‌ی ۱۹۹۰ در بیماران مبتلا به AIDS که شمارش لنفوسیت پایین (۳mm/ سلول ۲۵۰<) داشتند به میزان قابل توجهی افزایش یافت. ممکن است بیماران از سرفه بدون خلط، تب، تنگی نفس،  کاهش وزن شکایت داشته باشند. علائم در بیماران مبتلا بهبه HIV پیشرفت دریجی طی هفته­ها دارد. کاندیدیاز دهان، افزایش لاکتات دهدهیدروژناز (H) سرم، افزایش شیب اکسیژن حبابچه‌ای- شریانی،  کاهش شمارش ]لنفوسیت‌های[ پیشگوی کننده‌ه­ای مستقل پنومونی پنوموسیستیس مرتبط با HIV هستند.

تصاویر پرتوشناختی از قفسه‌ی سینه ممکن است نشان دهنده‌ی ارتشاح بینابینی دو طرفه منتشر باشند اما ممکن است در قریب به ۱۵ درصد بیماران چیزی دیده نشود (شکل ۳-۲۲ تارنما). سایر یافته­ها عبارتند از ارتشاح‌های منفرد، ضایعات حفره­دار، توده‌های گرهکی، پنوموتوراکسی و تابلوی ارزنی، لنفادنوپاتینافریه و مدیاستن نادر‌ می‌باشد. شناسایی ارگانیسم در خلط که در ۶۰ تا ۸۵ درصد از بیماران کارایی دارد در تشخیص کمک کننده خواهد بود. برونکوسکوپی همراه با شستشوی برونشی- حبابچه­ای (bronchoalveolar lavage)‌ می‌تواند بازده را افزایش دهد (۸۶ درصد)، به خصوص اگر یک نمونه از طریق برونش نیز برداشته شود (۹۸ تا ۱۰۰ درصد).‌

می‌توان توسط تری­متوپریم – سولفامتوکسازول خوراکی یا پنتامیدین استنشاقی پیش‌گیری کرد. وقتی پنومونی وجود دارد درمان انتخابی تری­متوپریم – سولفامتوکسازول است. با این حال عوارض ناخواسته قابل توجهی اعم از کاهش گویچه‌های سفید خون (لکوپنی)، تهوع، استفراغ و افزایش ترانس آمینازهای کبدی با این درمان همراه هستند. پنتامیدین وریدی جایگزین قابل قبولی برای تری­متوپریم- سولفامتوکسازول‌ می‌باشد اما (هیپوگلسیمی) همراه باشد. رژیم­های دارویی با سمیت کمتر در دسترس ‌می‌باشند (مثل تری­متوپریمو داپسون، کلیندامایسین و پریماکین) اما این رژیم‌های درمانی فقط پس از شکست سایر داروها قابل توصیه‌ می‌باشند مبتلایان به بیماری شدید که با هیپوکسمی قابل توجه (مثلاً) مشخص‌ می‌گردد باید کورتیکواستروئیدها را مد­نظر قرار داد. کورتیکو کورتیکواستروئیدها پیشرفت به سمت نارسایی تنفسی را کاهش می­دهند.

چشم اندازهای آینده

عفونت‌های ریوی هم‌چنان منبعی برای میزان بالای مرگ و میر و عوارض، هم در جامعه و هم در محیط مراقبت­های بهداشتی ‌می‌باشند. بخش قابل توجهی از این عفونت­ها دو انتهای طیف سنی (کودکان و بزرگسالان سالمند) را درگیر می‌کنند. گرچه صنایع هم‌چنان در جستجوی آنتی­بیوتیک‌های جدید با الگوی ایمنی و اثربخشی بالاتر ‌می‌باشند اما استفاده‌ی عاقلانه از داروهایی که در حال حاضر در دسترس ‌می‌باشند تا وقتی که داروهای جدید تولید شوند از ایجاد مقاومت داروی پیش‌گیری کرده یا آن را به تأخیر می­اندازد.


خرید کتاب با ۱۰٪ تخفیف(همه کتاب‌ها)

تلاش‌های مستمر برای تحکیم تزریق واکسن علیه عوامل عفونی از جمله آنفلونزا و استرپتوکک پنومونیه لازم است. عفونت HIV و سل هم‌چنان مشکلات سلامت عمومی در ایالات متحده‌ می‌باشند اما در آفریقا که درمان مؤثر علیه HIV کمتر قابل دسترس است گرفتاری ویژه­ای ‌می‌باشند. اهمیت این نکته با شناسایی سل شدیداً مقاوم به دارو (XDR-Tb) که توسط گونه‌ای از مایکوباکتریوم توبرکلوزیس مقاوم به بسیاری ازداروهای ضد مایکوباکتریایی در دسترس ایجاد می‌گردد و درمان آن مشکل ‌می‌باشد مورد تأکید قرار گرفته است. ارگانیسم‌های نوظهور چالش­های جدیدی پیش­رو ‌می­گذراند.

در پانزدهم مارس ۲۰۰۳ توجه سرتاسری توسط سازمان بهداشت جهانی به سندرم تنفسی حاد شدید (SARS) جلب شد که مواردی از بیماری تنفسی سریعاً پیش­رونده در خطه گوانگ دونگ چین، هنگ­کنگ، ویتنام، سنگاپور و کانادا را وصف ‌می­کرد.

طی قرن گذشته ۴ عالم­گیری توسط آنفلونزا رخ داده است که هر یک به علت ظهور یک ویروس آنفلونزای جدید بوده است. در عالم‌گیری ۱۹۵۷ و ۱۹۶۸، ویروس‌های جدید حاوی اجرایی از ویروس آنفلونزای انسان و پرندگان بودند. تک­گیری­هایی از انتقال آنفلونزای H5N1 به بیش از ۳٫۵ انسان از سال ۲۰۰۴ باعت نگرانی‌هایی در مورد ظهور عالم­گیری بعدی شده بود. تخمین­ها از مرگ و میر بالقوه‌ی جهانی در ارتباط با آنفلونزای عالم­گیر پرندگان در حد ۶۲ میلیون مورد مرگ ‌می‌باشد و درحال حاضر هیچ درمان خاصی در دسترس نمی‌باشد. در سال ۲۰۰۹ ویروسی آنفلونزای H1N1(خوکی) در مکزیک ظهور کرد، در سرتاسر جهان پخش شد و رسماً از ]ویروس[H1N1 با مرگ و میر نسبتاً پائینی همراه بوده است اما محتمل است که این ویروس آنفلونزا جهش پیدا کرده و بیماری شدیدتری در انسان­ها ایجاد کند.

دیدگاه خود را با ما اشتراک بگذارید:

ایمیل شما نزد ما محفوظ است و از آن تنها برای پاسخگویی احتمالی استفاده می‌شود و در سایت درج نخواهد شد.
نوشتن نام و ایمیل ضروری است. اما لازم نیست که کادر نشانی وب‌سایت پر شود.
لطفا تنها در مورد همین نوشته اظهار نظر بفرمایید و اگر درخواست و فرمایش دیگری دارید، از طریق فرم تماس مطرح کنید.