دیسکسیون آئورت (پاره شدن آئورت) چیست؟ علل، تشخیص و درمان
علت های دیسکسیون آئورت
- نکروز کیستیک بخش میانی دیواره آئورت ممکن است باعث پارگی و انتیمای آئورت شده و در نتیجه لایههای دیوارهٔ آئورت از هم جدا شوند.
- فاکتورهای مستعدکننده عبارتند از، فشارخون بالا، ایتروژنیک، آترواسکلروز، سندرم مارفان، جنس مذکر، حاملگی (سه ماهه سوم)، تروما، کوارکتاسیون آئورت.
- نوع A عبارت است از دیسکسیون آئورت صعودی +/- آئورت عرضی یا نزولی
- نوع B فقط آئورت نزولی را شامل میشود.
- ممکن است دیسکسیون، آئورت شکمی (انسداد شریان کلیوی یا مزانتریک) و عروق کرونر (MI) را نیز درگیر کند.
تشخیص افتراقی دیسکسیون آئورت
- MI حاد
- پریکاردیت
- آمبولی ریوی
- پنوموتوراکس
- کوارکتاسیون آئورت
- آنوریسم آئورت پاره شده
- کوستوکندریت
- GERD
- اسپاسم یا پارگی مری
- استرس/ اضطراب
- تنگی آئورت
- عوال ایجادکننده پلورزی
- پانکراتیت
- کولیک صفراوی
- زونا
- تروما
- بدخیمیهای متاستازدهنده
اپیدمیولوژی دیسکسیون آئورت
- 80 تا 90% بیماران بالای 60 سال سن دارند.
- مردان خیلی بیشتر از زنان مبتلا میشوند
علایم و نشانههای دیسکسیون آئورت
- دیسکسیون حاد اغلب با شروع ناگهانی درد شدید در پشت یا قفسه سینه همراه است.
- ممکن است با تهوع، تعریق، تنگی نفس یا علایم عصبی (سنکوپ، پارستزی) همراه باشد.
- افزایش فشار خون یا افت فشار (درصورت تامپوناد یا خونریزی)
- دیسکسیون پروگزیمال: افت نبض و فشار خون اندام فوقانی، نارسایی آئورت، تامپوناد، افت فشار خون، سنکوپ، CHF، MI حاد.
- دیسکسیون دیستال: افت نبض و فشارخون اندام تحتانی، الیگوری، ایسکمی مزانتر.
تشخیص دیسکسیون آئورت
- بالینی: فقدان/ نامساوی بودن نبضهای محیطی/فشارخون
- CXR: در بیش از 90% موارد تغییرات مربوط به دیسکسیون آئورت را نشان میدهد.
- مدیاستن پهن، افیوژن پلور و کاردیومگالی (افیوژن پریکارد)
- EKG: رد MI؛ در صورتی که EKG نشاندهندهٔ یک سندرم حاد کرونری باشد نمیتوان دیسکسیون آئورت را رد کرد. زیرا ممکن است عروق کرونری را درگیر کرده باشد.
- TTE: به منظور ارزیابی افیوژن پریکارد، نارسایی دریچه آئورت، دیسکسیون احتمالی آئورت از TEE استفاده میشوند.
- TEE: حساسیت و ویژگی بیشتر از TTE: نمیتواند قوس آئورت پروگزیمال را خوب ببیند.
- CT میتواند تمام آئورت و پریکارد را بررسی میکند ولی برای بیماران ناپایدار مناسب نیست، MRI نقش محدودی دارد.
درمان دیسکسیون آئورت
- درمان شرایط زمینهای- مخصوصاً فشارخون بالا
- دیسکسیون حاد نوع A نیازمند جراحی اورژانس است.
- دیسکسیون نوع B تنها نیازمند درمان دارویی است مگر موارد عارضه دار با ایسکمی عضو، محدودیت در عملکرد کلیه یا پارگی آئورت.
- درمان دارویی با داروهای ضد فشار خون (نیتراتها، بتابلوکرها) با هدف کاهش فشارخون و قابلیت انقباض میوکارد انجام میشود.
- عدم جبران قلبی حاد نیازمند درمان حمایتی شامل استراحت، بتابلوکرها جهت حفظ فشار سیستولی در کمتر از mmHg 120 و جراحی در صورت نیاز است.
پیش آگهی/ سیر بالینی دیسکسیون آئورت
- دیسکسیون نوع A: در ماه اول در صورتی که درمان غیرجراحی انجام شود 60% مرگ و میر وجود دارد. در جراحیهای انتخابی مرگ و میر کمتر از 10% است.
- دیسکسیون نوع B: بدون جراحی در طول یکماه مرگ و میر کمتر از 10% دارد.
- عوارض بعد از عمل (5-10%): پاراپلژی، MI، نارسایی کلیه، ایسکمی فرانتریک، ناتوانی جنسی.
مطالب مرتبط
