تداخل دارویی مهارکننده‌های پمپ پروتون و کلوپیدوگرل

0

مهارکننده‌های پمپ پروتون (PPI) بر روی اثرات ضدپلاکتی کلوپیدوگرل اثر منفی دارند. مکانیسم این پدیده، رقابت دارویی PPI با کلوپیدوگرل برای آنزیم CYP2C19 ) P450 ) می‌باشد. این تداخل دارویی به این دلیل مهم است که آسپیرین و کلوپیدوگرل برای جلوگیری از حوادث عروق کرونر استفاده می‌شود و دارو‌های PPI نیز به منظور پیشگیری از خونریزی گوارشی در این افراد به کار برده می‌شود.

در مطالعات جدید دیده شده است که میزان مرگ و میر و بستری مجدد به علت حوادث عروق کرونر در بیمارانی که مهارکننده‌های پمپ پروتون و کلوپیدوگرل استفاده می‌نمایند، افزایش اندکی داشته است. حال سئوالی که مطرح می‌شود این است که در این بیماران که از یک طرف لازم است کلوپیدوگرل بدهیم و از طرفی باید مواظب خونریزی گوارشی باشیم راهکار چیست؟

۱- باید در بیمارانی که احتیاج به کلوپیدوگرل دارند، این دارو ادامه یابد.

۲- بیمارانی که در معرض خونریزی گوارشی هستند و آسپیرین و کلوپیدوگرل مصرف می‌کنند، باید تحت درمان با دارو‌های محافظت‌کننده گوارشی قرار گیرند. اگرچه H2 بلوکر‌های High- dose یک گزینه درمانی هستند، اما به اندازه مهارکننده‌های پمپ پروتون مؤثر نمی‌باشند.

۳- اگر مصرف مهارکننده پمپ پروتون (PPI) و کلوپیدوگرل لازم باشد، می‌بایست ۱۲ ساعت بین مصرف هرکدام فاصله باشد. یعنی PPI، سی دقیقه قبل از صبحانه و کلوپیدوگرل هنگام خواب مصرف شود .

در بین دارو‌های PPI، پنتوپرازول بهتر باکلوپیدوگرل تحمل می‌شود.

تمام عوارض دارو‌های PPI در افراد بالای ۶۵ سال شایع‌تر است (به دلیل شیوع بالاتر بیماری‌های همزمان).

 

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.