علت مرگ نوزاد مومیایی‌شده در اتریش احتمالا بیماری راشیتیسم و کمبود نور خورشید است

0

قرن‌ها، سرداب یکی از قدیمی‌ترین خانواده‌های اشرافی در اتریش راز غم‌انگیزی را حفظ کرده است. در این سرداب مومیایی یک پسر که شاید یک یا دو سال بیشتر نداشته باشد، حفظ شده  که به دلیل کمبود غذا یا جراحت جان خود را از دست داده. اما شاید علت مرگ چیز دیگری مثلا کمبود نور خورشید.

این کودک مذکر در یک دخمه خانوادگی که برای کنت‌های استارهمبرگ در نظر گرفته شده بود، مومیایی شده پیدا شد و در اواسط قرن ۱۶ و ۱۷ در آنجا دفن شده بود.  جزئیات بدن او هنوز حفظ شده است، بدنش هنوز در لباس ابریشمی پیچیده پیچیده شده است. با این حال، علی رغم داشتن یک زندگی ممتاز، قد کوتاه او به وضوح نشان می‌دهد که چندان هم سالم نبوده است

کالبد شکافی مجازی جسد با استفاده از سی‌تی اسکن، ناهنجاری‌هایی را در دنده‌ها نشان داد که شبیه علائم کلاسیک سوء تغذیه، به‌ویژه کمبود ویتامین D است. این بیماری که به عنوان راشیتیسم شناخته می‌شود، معمولا منجر به خم شدن پاها می‌شود، اما این علامت در پاها پسر مشهود نبود.

محققان با  ذهنیت باز، احتمال دوم را در نظر گرفتند – مقادیر کم ویتامین C، که منجر به اسکوربوت می شود. با اینکه تغییر شکل‌های دنده در هر دو بیماری یکسان نیستند، شباهت‌های آنها برای محققان کافی بود تا بیشتر بررسی کنند.

تجزیه و تحلیل بافت چربی نشان داد که این کودک ۱۰ تا ۱۸ ماهه نسبت به سن خود اضافه وزن دارد، حداقل در مقایسه با سایر نوزادان آن زمان. در نتیجه، محققان گمان می‌کنند که این کودک در زندگی پدری خود به خوبی تغذیه می‌شد و این امر باعث می‌شود احتمال داشتن کمبود ویتامین C کمتر شود.

از سوی دیگر، ویتامین D به مقدار قابل توجهی از مواد غذایی ما جذب نمی‌شود، بلکه از طریق واکنش‌های شیمیایی وابسته به اشعه ماوراء بنفش (UV) در پوست تولید می‌شود که نشان می‌دهد دلیل مشکل بیمار کمبود نور خورشید بوده است.

این ماده شیمیایی در ساخت استخوان در دوران کودکی بسیار مهم است و ناهنجاری‌های استخوانی را توجیه می‌کند. همچنین به بدن اجازه می‌دهد تا کلسیم و فسفر را در طول زندگی بهتر جذب کنند.

آندریاس نرلیچ آسیب‌شناس از دانشگاه مونیخ توضیح می‌دهد : «ترکیب چاقی همراه با کمبود شدید ویتامین را تنها می‌توان با وضعیت تغذیه ای «خوب» و کمبود تقریباً کامل قرار گرفتن در معرض نور خورشید توضیح داد.»

اگرچه راشیتیسم لزوماً توجیه مرگ نییست، اما با نگاهی به ریه‌های کودک نشانه‌هایی ازعفونت ریه یا ذات‌الریه کشنده ، هم دیده شد. عفونتی که در نوزادان مبتلا به کمبود ویتامین D شایع‌تر است.

تا قرن نوزدهم و ایجاد همه‌گیری راشیتیسم طول کشید تا دانشمندان بفهمند قرار گرفتن در معرض خورشید برای تشکیل استخوان ضروری است و برای کمک به نوزاد استارهمبرگ بسیار دیر شده است.

با توجه به اینکه پیکر تعداد کمی از دفن نوزادان از قرن ۱۶ و ۱۷، به خوبی حفظ شده، این یافته بسیار جالب بود که بدانیم یک کودک خانواده مرفه چرا باید اینگونه درمی‌گذشته.

در طول این زمان، این عادت ایجاد شده بود که اشراف از خورشید اجتناب می کردند تا پوست خود را سفید همچون شیر نگه دارند، که نشانه ای از رتبه بالا در بسیاری از جامعه اروپایی است. در آن زمان فقط دهقانان و کارگران آفتاب‌سوخته بودند.

در ایتالیا، بسیاری از اسکلت‌های کودکان نجیب که در قرن ۱۶ و ۱۷ در کلیسای مدیچی در فلورانس دفن شده‌اند، نشانه‌هایی از راشیتیسم، از جمله خم شدن استخوان دست‌ها را نشان می‌دادند. پژوهشگرانی که در سال ۲۰۱۳ تحقیق می‌کردند، استدلال می‌کنند که تأخیر طولانی‌مدت در ارائه مقادیر کافی از غذاهای جامد که مقادیر کمی ویتامین D در نوزادان فراهم می‌کند، می‌تواند خطر ابتلا به راشیتیسم را افزایش دهد.

مشخص نیست نوزادی که در دخمه اتریشی یافت شد از شیر گرفته شده بود یا غذاهای چرب غنی از ویتامین D خورده بود. در واقع، سطح بالای چربی بدن او احتمالاً همان چیزی است که بقایای او را به خوبی حفظ کرده است. حتی شواهد اخیری وجود دارد که نشان می‌دهد کمبود ویتامین D با چاقی دوران کودکی مرتبط است و این سؤال را مطرح می‌کند که رژیم غذایی خاص او چه نقشی در بیماری او داشته است.

با توجه به اینکه جسد در یک کت خاکسپاری ابریشمی دفن شده بود و تنها نوزاد در سرداب خانواده بود، محققان گمان می‌کنند که او نجیب‌زاده‌ای است که احتمالاً گانداکر، گرگور یا ریچارد نامیده می‌شود. متأسفانه تابوت او کتیبه ای نداشت.

این مطالعه در Frontiers منتشر شد .

 

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.