انسان در مقابل هوش مصنوعی: چه کسی در تبدیل تخیلات و توصیف‌های نوستالژیک مارسل پروست به عکس بهتر است؟!

0

الکسیس جرارد: در ژوئیه سال ۲۰۲۲، من و آنابل ماتر به نرماندی در فرانسه سفر کردیم تا پروژه ای را برای مجله هفتگی فیگارو انجام بدهیم که ماه‌ها در مورد آن تحقیق می‌کردیم: پروژه در مورد اثر مشهور مارسل پروست، یک شاهکار عظیم ۳۲۰۰ صفحه‌ای به نام «در جستجوی زمان از دست رفته» بود. این رمان برای اولین بار در نوامبر ۱۹۰۷ منتشر شد و یک سفر جاده‌ای نیمه واقعی و نیمه تخیلی را در بین شهرهای کوچک کابورگ و لیزیو روایت می‌کند.

پروژه ما این بود که بخشی از این رمان ۱۱۴ ساله به تصویر بکشیم. در پروژه قبلی زندگی ناپلئون را از طریق ۳۰۰ عکس که بافت تاریخی را با زیبایی‌شناسی کنونی ترکیب می‌کردند، روایت کرده بودیم و حالا چالش بزرگ‌تری داشتیم.

مکان‌هایی که پروست آنچنان پراحساس آنها را توصیف کرده بود، به سه دسته تقسیم می‌شوند: برخی مکان‌های واقعی هستند که در زمان نگارش پروست وجود داشته‌اند و هنوز هم هستند. دسته دوم آنهایی هستند که هنوز وجود دارند، اما از آن زمان به دلیل جنگ یا توسعه شهری تغییر بسیار یافته‌اند، و برخی دیگر خلاقیت‌های صرفاً تخیلی هستند. پس به تصویر کشیدن آنها مستلزم ترکیبی از راهبردها و رویکردهای هنری بود.

پروست در فرانسه (و در سراسر جهان) گروه‌های علاقه‌مند بسیاری دارد و از طریق آنها ما توانستیم با نویسنده و مورخ ژان پل هنریت، متخصص مشهور در موضوع پروست و نرماندی، که به عنوان راهنمای ما در مکان عمل کرد، ارتباط برقرار کنیم.

به یاری دانش گسترده او از زندگی و آثار پروست، ما توانستیم مکان‌های مناظر و ساختمان‌های خاص را مشخص کنیم، او همچنین ما را به مکان‌هایی راهنمایی کرد که مشابه یا معادل مکان هایی بود که ناپدید شده بودند.

برای مکان‌های خیالی، ما رویکردی رادیکال‌تر را در پیش گرفتیم که بر شانس تکیه داشت: با پیروی از نقشه‌های جاده‌ای تاریخی از سال ۱۹۰۷ که توانسته بودیم از دلالان اسناد عتیقه تهیه کنیم، به غرایزمان اجازه دادیم تا سرگردانی‌مان را هدایت کند تا زمانی که به جاهایی برسیم که می‌توانسته‌اند الهام‌بخش پروست باشند.

هوش مصنوعی و تصور صحنه‌های نوستالژیک پروستی

مجله فیگارو مقاله و عکس‌های ما را در نوامبر ۲۰۲۲ منتشر کرد، درست در زمانی که پدیده هوش مصنوعی مبدل متن به تصویر، گل کرده بود.

رئیس من ، هانس هارتمن ، به من و آنابل پیشنهاد داد که هوش مصنوعی را همزمان به چالش بکشیم. تا ببینیم هوش مصنوعی موفق‌تر بوده یا تلاش میدانی ما.

ما DALL-E 2 را به دلیل توانایی آن برای کار مستقیم با متن اصلی فرانسوی انتخاب کردیم. از آنجایی که هدف به‌جای دستیابی به یک نتیجه از پیش تعیین‌شده، مقایسه بود، ما پاراگراف‌های متنی را بدون تغییر وارد موتور وارد کردیم و فقط عبارت «عکس رنگی واقعی» برای راهنمایی سبک رندر شدن عکس‌ها افزودیم.

به طور کلی، حدود ۸۰٪ از نتایج را می‌توان تا حدودی نزدیک به توصیف‌ها، ۱۰٪ از آنها را نسبتا خوب و ۱۰٪ را کاملاً خوب دانست!

DALL-E 2 همیشه از سبک “واقع گرایانه” و “عکس” پیروی می‌کرد، اما با “رنگ” مشکل بیشتری داشت و به طور مداوم چندین اجرا را به صورت سیاه و سفید ارائه کرد

در اینجا بین عکس‌هایی که خودمان گرفته بودیم و تخیل هوش مصنوعی مقایسه انجام می‌دهیم.

شماره ۱
در این پاراگراف، پروست مناظری زودگذر از خانه‌های سنتی نرماندی «قدیمی و متزلزل» را توصیف می‌کند که از ماشین در حال حرکت خود نگاه می‌کند. او به جزئیاتی در مورد بوته‌های رز و درختانی که در کنار آنها رشد می کنند می پردازد.

عکس ما این بود:

و عکس DALL-E 2

در کمال تعجب گلهای DALL-E 2 گل رز نیستند، بلکه گلادیول هستند. درختانی که در توصیف پروست برجسته هستند بخش بسیار کوچکی از این تصویر هستند. با این حال سبک معماری خانه نسبتاً متقاعد کننده است.

شماره ۲
در این پاراگراف، پروست لحظه ای را توصیف می کند که دشت اطراف شهر کان از جاده برای او قابل رویت می‌شود.

این عکس ما بود:

و این عکس DALL-E 2

چرا هوش مصنوعی بر ایجاد نمای هوایی به جای نمای سطح زمین اصرار داشت؟!

شماره ۳
در این پاراگراف کتاب، پروست خانه‌هایی را در مکانی در شهر لیزیو توصیف می‌کند که دارای سبک معماری خاصی هستند و با کنده کاری‌های قدیسان یا شیاطین تزئین شده‌اند.

این عکس ما بود:

و این عکس DALL-E 2

هوش مصنوعی سبک معماری را کاملاً مشخص می‌کند، اما حکاکی های فیگوراتیو را به کلی در نظر نگرفته، احتمالاً به این دلیل که مجموعه آموزش‌اش حاوی این نوع تصاویر نیست.

شماره ۴
در اینجا پروست بخشی از ایوان یک کلیسای جامع قرن سیزدهمی را در لیزیو توصیف می کند که دارای یک سری ستون‌های سنگی با فاصله نزدیک است. او در شب از این مکان بازدید می‌کند و راننده‌اش از چراغ‌های جلوی ماشین برای عبور از ایوان استفاده می‌کند تا پروست بتواند حکاکی‌ها را ببیند.

عکس ما:

تخیل برنامه DALL-E 2

هوش مصنوعی کار قابل توجهی در درک موضوع و نور انجام داد. با این حال، از آنجایی که متن تعداد ستون‌ها را مشخص نمی‌کند، DALL-E 2  در نقطه ضعف قرار گرفته.

شماره ۵
در اینجا پروستلافونتن و همچنین نقاشان مختلف ارجاع می‌دهد. او به جای یک صحنه واقعی، کهن الگوی یک «مسافر» را توصیف می کند که می‌توان او را سوار بر اسب در غروب خورشید در ساحل تصور کرد.

عکس ما:

تخیل DALL-E 2

در اینجا وضعیت قبلی تغییر کرده است: در حالی که DALL-E 2 از مزیت بودن در مکان نرماندی برخوردار نیست، به تصاویر زیادی از سواحل، غروب آفتاب و سواران دسترسی دارد. در حالی که، در آن زمان ما خود موقعیت بودیم، هیچ سوارکاری در غروب آفتاب نداشتیم تا عکس بگیریم!

با این تمرین محدود هنوز نمی‌شود با قاطعیت در مورد ارزش هوش مصنوعی مولد در فرآیند خلاقانه تصمیم گرفت.

به نظر من اگر توصیف‌‌های متنی پروست ساده می‌شدند و تصاویر متعددی از فرانسه و منطقه هم در بانک اطلاعات موجود بود DALL-E 2 بسیار بهتر می‌توانست عمل کند. اما در همین جد چندان بد کار نکرده.

درک متون ادبی چند وجهی و تفسیرپذیر و همچنین توصیف اشیاء هنوز برای هوش مصنوعی دشوار است. اما این دیرفهمی یا کژفهمی هم شاید موقتی باشد. تصور کنید که روزی آثار ادبی ساده و دشوار، قدیمی و تازه به یک هوش مصنوعی خورانده شود. یک هوش مصنوعی ادبی در این صورت چه‌ها که نمی‌تواند بکند.

اما در همین تصاویر هم ترکیب‌‌بندی منظره نورهای اتومبیل که در ایوان و صحنه ساحل با یک اسب در حال تاخت قابل توجه هستند.

اشتباه گرفتن گلادیول‌ها را با گل رز و نشان دادن یک نمای هوایی خیلی توی ذوق می‌زند. اما احتمالا در آینده راه‌هایی برای درک الگوی متن‌های سخت هم پیدا خواهد شد.

فاصله زیادی با مصور شدن هوشمندانه کتاب‌ها نداریم. فراتر از آن می‌توانم تصور کنم زمانی هر شخصی بتواند یک فیلم شخصی از اثری سفارش بدهد. هنرپیشه‌ها را در نقش کاراکترها انتخاب کند و شخصی‌سازی خود را اعمال کند و فیلم را بگیرد.

در این صورت حتی شما می‌توانید رمان یا داستان کوتاهی بنویسید و به سرعت اقتباس آن را تحویل بگیرید و در شبکه‌های اجتماعی آینده بفروشید.

اصلا کاراکترها را می‌شود ترکیبی کرد و هنرپیشه‌هایی اختصاصی با صداهایی گرم و مخملین ساخت تا در گیر کپی رایت هم گرفتار نشد.

چه دنیای عجیبی خواهد شد، شما فقط باید فکر کنید و تحیل کنید. تازه این امکان هست که هوش مصنوعی آینده تخیل شما را اصلاح کند و طرح کلی داستان شما را که خام‌دستانه نوشته شده با توجه به آثار نویسندگان بزرگ، اصلاح و پرمایه کند.

منبع: با تلخیص و تغییر و اضافات

 

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.