جورابهای مصری باستان ۱۶۰۰ ساله شبیه مدهای کنونی هستند!
کفشهای قدیمی بسته به سبک و اینکه از نوع چکمه یا صندل یا دمپایی بوده باشند اغلب از چرم و میخ فلزی یا توریهای کتان ساخته میشدند. کفشهای خوب برای محافظت از کف پای انسانهای باستان در دورانی که جراحت و پارگیهای ساده میتوانست مرگبار باشد، بسیار مهم بودند. محافظت از گرما و سرما نیز مهم بود.
اما در مورد جورابهای باستانی چطور؟ آن طور که مشخص شده، هزاران سال پیش مردم جورابهایی با طرحهای متفاوت از جورابهای معمول کنونی میپوشیدند. این جورابهای سرخ بین سالهای ۲۵۰ تا ۴۲۰ پس از میلاد در مصر ساخته شد و اکنون در مجموعه موزه ویکتوریا و آلبرت قرار دارد.
این جورابها در قرن نوزدهم کشف شدند. شکل آنها متفاوت است و در حالی که این جورابها بافتنی به نظر میرسند، اما با nålbindning ایجاد شدهاند. Nålebinding یک تکنیک ترکیبی بافندگی و قلاب بافی است.
این فرآیند پشمهای سه لایه را به هم میدوزد. از نظر ظاهر و هدف، آنها به شدت یادآور جورابهای سنتی ژاپنی تابی هستند که قدمت آن به قرن پانزدهم بازمیگردد و برای استفاده با کفشهای بنددار نیز ساخته شدهاند. اما این طرح در دوران مدرن در چکمههای Tabi مدرن Maison Margiela دوباره تجسم یافته است
جورابهای مصری باستان علاوه بر داشتن طرح کاربردی، عجیب و غریب بودند. یک جوراب با سن تقریبا همسان از مصر معروف به “جوراب گمشده” در مجموعه موزه ملی اسکاتلند به همین سبک وجود دارد. با این حال، پشم این جوراب دارای نوارهای پشمی نارنجی، قرمز، زرد، سبز و آبی است.باستانشناسان مطمئن نیستند که این جورابها کاربردی یا تشریفاتی بودهاند،
بهترین راه برای آشنایی با راجتی و کارایی این جورابها شاید این باشد که یک روز با آن سر کنید.
مطالب مرتبط
