جایزه ایگ نوبل حقیقت مناطق «آبی» طول عمر بالا را زیر سوال برد، آیا واقعا مناطقی که بیشتر از جاهای دیگر مردمانش به سنین بالا میرسند، از اساس اشتباه بوده؟!

افسانه مناطق آبی و طول عمر استثنایی
ایده مناطق «آبی» (Blue Zones)، مناطقی که افراد در آنها بهطور غیرمعمول طولانی زندگی میکنند، مدتهاست که توجه محققان و عموم مردم را به خود جلب کرده است. مناطقی مانند ساردینیا در ایتالیا، اوکیناوا در ژاپن، و نیکویا در کاستاریکا به عنوان نمونههای این مناطق معرفی شدهاند. اما تحقیقات جدید دکتر سال جاستین نیومن، برنده جایزه ایگ نوبل (Ig Nobel)، نشان میدهد که این ایده شاید به دلیل خطاهای آماری و اسناد نادرست شکل گرفته باشد.
این جایزه که به تحقیقات علمی «خندهآور ولی متفکرانه» اختصاص دارد، امسال به نیومن اهدا شد که در پژوهشهایش به بررسی دادههای مربوط به افراد بسیار سالخورده پرداخته است. نتایج تحقیقات او نشان میدهد که در بسیاری از موارد، اعداد و ارقام مرتبط با سنهای بالای ۱۰۰ سال ناشی از اشتباهات اداری، تقلب در مستمریبری و یا نبود مدارک تولد بوده است.
بررسیهای آماری و اشتباهات متداول
در تحقیق جدیدی که هنوز بهصورت کامل توسط تحقیقات دیگر تایید نشده، نیومن نشان داده که سه عامل اصلی به بالاترین نرخهای طول عمر مربوط میشود: فقر، نبود مدارک تولد و کم بودن تعداد افراد ۹۰ ساله. او ادعا میکند که فقر باعث افزایش انگیزه برای تقلب در دریافت مستمری شده است. همچنین، نبود مدارک تولد و ثبتنامهای نادرست باعث بروز خطاهایی بزرگ در گزارش سنهای بالا شده است.
برای مثال، در سال ۱۹۹۷ در ایتالیا حدود ۳۰,۰۰۰ نفر مستمریبگیر یافت شدند که در واقع فوت کرده بودند. همچنین، در سال ۲۰۰۸ حدود ۴۲ درصد از افراد بالای ۹۹ سال در کاستاریکا سن واقعی خود را در سرشماری اشتباه اعلام کرده بودند، که پس از تصحیح این اشتباهات، منطقه نیکویا که به عنوان یکی از مناطق آبی شناخته میشد، حدود ۹۰ درصد از جمعیت سالمندان خود را از دست داد.
تحلیلهای نادرست رژیمهای غذایی و عوامل دیگر
یکی از مثالهای معروف مربوط به اوکیناوا در ژاپن است، جایی که رژیم غذایی شامل سبزیجات و سیبزمینی شیرین به عنوان عامل طول عمر معرفی شده است. اما نیومن بهطور دقیقتر به این موضوع پرداخته و نشان داده که بر اساس آمارهای دولتی، اوکیناوانها کمترین میزان مصرف سبزیجات را در ژاپن دارند و شاخص توده بدنی آنها نیز بالاتر از حد متوسط است.
نتایج نیومن این فرضیه را مطرح میکند که بسیاری از ادعاهای مربوط به طول عمر در مناطق آبی، ناشی از دادههای نادرست و سوابق غیرقابل اعتماد است. او در تحقیقات قبلی خود نیز ادعاهای مربوط به محدودیتهای طول عمر انسان را رد کرده بود و نشان داده بود که بسیاری از الگوهای مربوط به طول عمر طولانی ممکن است نتیجه خطاهای آماری باشند.





