برندگان امسال جایزه ایگ نوبل: سوی طنازانه یا احمقانه دانش!
جوایز ایگ نوبل مجموعهای از جوایز هجوآمیز هستند که تحقیقات علمی غیرعادی، طنزآمیز و اغلب پوچ را گرامی داده میشود. این جایزه سالانه توسط مجله Annals of Improbable Research اهدا میشود.
نام “ایگ نوبل” بازی با کلمه “ignoble” به معنای نالایق برای جایزه نوبل است. جوایز ایگ نوبل برای اولین بار در سال 1991 اعطا شد و از آن زمان به یک سنت در جامعه علمی تبدیل شده است.
برندگان جوایز Ig Nobel شامل تحقیقات در طیف گستردهای از موضوعات، هستند: فیزیک – شیمی – پزشکی – ادبیات
مراسم جایزه ایگ نوبل معمولاً در دانشگاه هاروارد برگزار میشود و شامل ارائههای طنزآمیز و گاهی عجیب و غریب است. این مراسم ترکیبی از دانشمندان، دانشگاهیان و افراد کنجکاو را جذب میکند. هدف این است که مردم هم تفریح کنند و هم فکر کنند و شاید هم ارزش کنجکاوی را دریابند و بدانند که از دل همین تحققات و فکرها و ایدههاست که گاه اختراعات و دستاوردهای مهم در دانش به دست میآیند.
سی و سومین دوره مراسم سالانه جوایز ایگ نوبل اوایل هم امسال برگزار شد، امسال یک پخش اینترنتی کاملاً آنلاین، با جلوههای ویژه احمقانه، با استفاده از موسیقی زنده به همان میزان احمقانه، دهها دانشمند دعوت شده به این مراسم را گرد آورده بود.
امسال دانشمندان منتخب ایگ نوبل به سوالاتی از این دست پاسخ داده بودند: اینکه دانشآموزان و معلمان چقدر در مدرسه خسته میشوند؟ “اگر گروهی از مردم در خیابان بایستند و به سمت بالا نگاه کنند، آیا اندازه گروه بر تعداد عابران نامرتبط تأثیر میگذارد تا آنها هم به بالا نگاه کنند؟” آیا به توالتهایی نیاز است که مدفوع را تجزیه و تحلیل کنند و با عکس گرفتن از مقعد مشکلات را شناسایی کنند؟!
به برندگان “اسکناسهای ده میلیارد دلاری” اهدا شد. آنها عبارت بودند از:
جایزه شیمی و زمینشناسی
یان زالاسیوویچ، برای توضیح اینکه چرا بسیاری از دانشمندان دوست دارند سنگهای مورد تحقیق یا فسیلهای مورد تحقیقشان را لیس بزنند!
جایزه ادبی
کریس مولین، نیکول بل، مریتا تورونن، آرینا بهارین، و آکیرا اوکانر، برای مطالعه احساساتی که مردم هنگام تکرار یک کلمه واحد، به دفعات زیاد حس میکنند.
جایزه مهندسی مکانیک
ته فای یاپ، ژن لیو، آنوپ راجاپان، تروور شیموکوسو و دانیل پرستون،برای زنده کردن دوباره عنکبوتهای مرده به صورت ابزارهای مکانیکی. آنها مقالهای با عنوان Necrobotics دراین مورد نوشته بودند.
جایزه بهداشت عمومی
پارک سئونگ مین، برای اختراع توالت استنفورد، دستگاهی که از فناوریهای مختلفی استفاده میکند – از جمله نوار تست نوار سنجش ادرار، سیستم بینایی رایانهای برای تجزیه و تحلیل دفع مدفوع، حسگر چاپ مقعدی همراه با دوربین شناسایی همراه با اتصال اینترنتی. مقاله او «یک سیستم توالت قابل نصب برای نظارت بر سلامت شخصی از طریق تجزیه و تحلیل دفع» نام داشت.
جایزه ارتباط
ماریا خوزه تورس-پریوریس، دیانا لوپز-باروسو، استلا کامارا، سول فیتیپالدی، لوکاس سدینو، آگوستین ایبانز، مارسلو برتیه، و آدولفو گارسیا، برای مطالعه فعالیتهای ذهنی افرادی که متخصص در صحبت کردن تکراری به سمت اول مباحث گفته شده هستند.
جایزه پزشکی
کریستینفام، بابک هدایتی، کیانا هاشمی، الا چسوکا، تیانا ماماغانی، مارگیت جوهاز، جیمی ویکنهایزر و ناتاشا مسینکوفسکا، برای استفاده از جسد برای بررسی اینکه آیا تعداد موها در هر یک از دو سوراخ بینی یک فرد برابر است یا خیر. نام مقاله: “کمیسازی و اندازهگیری موهای بینی در میان اجساد” نام داشت.
جایزه تغذیه
هومی میاشیتا و هیرومی ناکامورا، برای آزمایشهایی برای تعیین اینکه چگونه چاپستیکها یا چوبهای غذاخوری برقی و نیهای نوشیدنی میتوانند طعم غذا را با استفاده از الکتریسیته تغییر دهند.
جایزه آموزش و پرورش
کیتی تام، سیانیا پون، ویکتوریا هوی، ویناند ون تیلبورگ، کریستی ونگ، ویویان کوونگ، جیجی یوئن و کریستین چان، برای مطالعه روشمند کسالت معلمان و دانشآموزان: تأثیر خستگی معلم بر خستگی و انگیزه دانشآموز.
جایزه روانشناسی
استنلی میلگرام، لئونارد بیکمن و لارنس برکوویتز، برای آزمایشهایی در یکی از خیابانهای شهر تا ببینند چه تعداد از رهگذران با دیدن غریبههایی که به بالا نگاه میکنند، توقف میکنند تا به بالا نگاه کنند. آنها موضوع را به صورت ژرفی در مقاله خود با عنوان “یادداشتی در مورد قدرت تاثیرگذاری جمعیت با اندازههای مختلف” بررسی کردند.
جایزه فیزیک
بیتو فرناندز کاسترو، ماریان پنیا، انریکه نوگوئرا، میگل گیلکوتو، اسپرانزا بروولون، آنتونیو کومسانا، دامین بوفارد، آلبرتو سی. ناویرا گاراباتو، و بئاتریز مورینو-کاربالیدو، برای اندازهگیری میزان تأثیر اختلاط جنسی ماهی آنچوی در اقیانوس. عنوان مقاله «اختلاط شدید لایه بالایی اقیانوسها به دلیل تجمعات بزرگ ماهیهای تخمریز» بود.
مطالب مرتبط
