کشف بقایای مومیاییهای ایتالیایی با ردپای کوکائین در مغزشان!
در یک سرداب قدیمی ایتالیایی متعلق به قرن هفدهم، دو مغز مومیاییشده یافت شدهاند که حاوی ردپای کوکائین هستند. این موضوع تقریباً دو قرن قبل از زمانی است که ترکیبات موثر بر روان گیاه کوکا به منظور تولید کوکائین خالص – یکی از اعتیادآورترین مواد شناختهشده – استخراج شدند.
این سرداب که بقایای مومیاییها در آن به خاک سپرده شده بودند، زمانی یک بیمارستان قرن هفدهمی در میلان بود، اما تا همین اواخر بهطور کامل مهر و موم شده بود. بنابراین، احتمال اینکه آثار کوکائین به عنوان آلایندههای محیطی به این بقایا منتقل شده باشد، بسیار کم است.
گایا جوردانو Gaia Giordano، متخصص سمشناسی قانونی از دانشگاه میلان University of Milan، و تیمش هیچ اثری از کوکائین یا مولکولهای مرتبط با آن در محیط اطراف پیدا نکردند. بقایای انسانی توسط باستانشناسان با استفاده از تجهیزات محافظتی و تحت نظارت سمشناسان جمعآوری شدند و در شیشههای استریل و مهر و موم شده نگهداری شدند.
مولکولهای کوکائین در بافت مغز مردی با سن حدود 30 تا 45 سال که علائم سیفلیس پیشرفته روی جمجمهاش دیده میشد، و همچنین در مغزی که دیگر به اسکلت خود متصل نبود، کشف شدند. این موضوع نشان میدهد که افراد مربوطه قبل از مرگ خود کوکائین را مصرف کرده بودند. حضور هیگرین Hygrine، یک آلکالوئید که فقط در برگهای گیاه کوکا Erythroxylum یافت میشود، این موضوع را تأیید میکند که این مواد به صورت گیاه مصرف شدهاند.
جوردانو و همکارانش معتقدند که این مولکولها از جویدن برگهای کوکا یا مصرف آن به صورت چای به دست آمدهاند. در این دوره تاریخی، کوکا به عنوان یک محرک ملایم شبیه به یک فنجان قهوه قوی مصرف میشد.
دو بیمار سابق بیمارستان به شکلی به خاک سپرده شدهاند که نشان میدهد از نظر اقتصادی وضعیت خوبی نداشتهاند، که میتواند نشان دهد برگهای کوکا در میلان قرن هفدهم ارزان و در دسترس بودهاند.
مدارک تاریخی نشان میدهد که مصرف کوکا عمدتاً در بقایای زیستی مربوط به آمریکای جنوبی، جایی که این گیاه بومی است و مصرف آن توسط جمعیت اینکا رواج داشته، دیده شده است. هیچ مدرکی از مصرف این گیاه در بقایای انسانی اروپایی تاکنون یافت نشده بود.
این کشف جدید نشان میدهد که تجارت کوکا بین آمریکای جنوبی و اروپا مدتها پیش از آنکه تصور میکردیم آغاز شده است. محققان بر این باورند که اسپانیاییها که در آن زمان میلان را کنترل میکردند، از اثرات این گیاه آگاهی داشته و آن را به دیگر نقاط اروپا منتقل کردهاند.
جوردانو و همکارانش احتمال نمیدهند که برگهای کوکا به عنوان دارو در بیمارستان به بیماران داده شده باشد، زیرا هیچ مدرکی از استفاده دارویی این گیاه در اروپا در قرن هفدهم وجود ندارد و این گیاه در فهرست داروهای بیمارستان ثبت نشده است.
این احتمال وجود دارد که شهروندان فقیر میلان قرن هفدهم، مانند بسیاری از مردم امروزی، برای فرار از مشکلات خود به مواد مخدر روی آورده باشند.
مطالب مرتبط
