«آقای پولاروید»، مستندی تازه درباره ادوین لند و جادوی عکسهای فوری
،امروزه، دیدن عکس درست بعد از ثبت آن چیزیست که کاملاً عادی میدانیم؛ چه روی صفحه دوربین، چه موبایل. اما در میانهی قرن بیستم، این ایده بیشتر شبیه جادو بود. و این جادوگر کسی نبود جز ادوین لند (Edwin Land)، مخترعی که با ساخت دوربین پولاروید، انقلابی در عکاسی بهپا کرد. حالا در مستندی تازه با عنوان «آقای پولاروید» قرار است داستان او در قالب یک قسمت از مجموعهی تلویزیونی American Experience به نمایش درآید.
چشمانداز متفاوت: از پولاروید تا سیلیکونولی
کارگردانی این مستند را جین تمپست (Gene Tempest) برعهده دارد و تهیهکننده آن آماندا پولاک (Amanda Pollak) است. مستند به بررسی فضای خاص شرکت پولاروید میپردازد؛ شرکتی که خیلی پیشتر از ظهور استارتآپها، مدلی متفاوت از نوآوری، ریسکپذیری، و فرهنگ سازمانی ارائه داد؛ الگویی که بعدها سیلیکونولی از آن الهام گرفت.
در بخشی از مستند آمده:
«در سال ۱۹۴۷، بعد از سالها تلاش، ادوین لند نخستین نسخهی عملیاتی دوربین پولاروید را در یک نشست خبری به نمایش گذاشت. تنها یک سال بعد، این محصول به بازار آمد و کریسمس ۱۹۴۸ در ویترین فروشگاههای بوستون ظاهر شد.»
عکاسی قبل از لند: ترکیبی از شیمی، تاریکی و صبر
در آن دوران، عکاسی فرآیندی پیچیده و پرزحمت بود؛ استفاده از مواد شیمیایی، اتاق تاریک، و تجهیزات خاص نیاز داشت. و مهمتر از همه، دیدن نتیجهی کار یک هفته زمان میبرد. اما لند میخواست همهی این مراحل را درون خودِ دوربین فشرده کند. آرزویی که او را واداشت تا تیمی خلاق و پیشرو، بهویژه از میان زنان دانشمند و پژوهشگر، گرد هم بیاورد.
زنان دانشمندی که رؤیای لند را ممکن کردند
در دل این پژوهش بزرگ، زنان تأثیرگذاری حضور داشتند؛ از جمله ائودوکسیه مولر (Eudoxia Muller) که در سال ۱۹۴۳ نخستین عکس موفق فوری را گرفت، و مِروئه مورس (Meroë Morse) که تقریباً ۳۰ سال مدیریت بخش تحقیقات فیلم را بر عهده داشت. نگاه جامعگرایانهی لند در دورانی که فضای فناوری برای زنان بسیار محدود بود، زمینهساز شکستهشدن مرزهای رایج در صنایع پیشرفته شد.
مخترعی رؤیاپرداز، اما نه یک تاجر زبردست
لند را اغلب با استیو جابز (Steve Jobs) مقایسه میکنند. او هم مانند جابز دانشگاه را ترک کرده بود، و معتقد بود دوربین باید به اندازهی عینک یا مداد برای زندگی روزمره ضروری باشد. اما برخلاف جابز، او در کسبوکار چندان موفق نبود. درگیرشدن در دعوای پرهزینهی حقوقی با رقیبش «کداک» (Kodak)، و اعتقاد وسواسگونهاش به اینکه فناوری میتواند شکافهای اجتماعی را درمان کند، موجب شد تصمیمهای مالی پرخطری بگیرد که گاه نتیجهی معکوس داشتند.
دوربینی برای دیدن آینده
«آقای پولاروید» نهفقط داستان یک دوربین، بلکه روایت رؤیای مردیست که میخواست زمان را به عقب برگرداند؛ یا دستکم آن را متوقف کند. مستندی که فقط به یک اختراع نمیپردازد، بلکه به فرهنگی اشاره میکند که بعدها الهامبخش دنیای فناوری مدرن شد. ترکیب نوآوری، جسارت و فراگیر بودن، پولاروید را به افسانهای تبدیل کرد که حالا در این مستند، دوباره زنده میشود.
مطالب مرتبط
