فیلم لا لا لند La La Land (2016)- داستان، نقد و تحلیل و بررسی
فکتهای جالب درباره فیلم لا لا لند ۲۰۱۶ که کمتر شنیدهاید
هشت بامداد در اتوبان شلوغ لسآنجلس، صحنهای که دهها راننده از خودروهایشان بیرون میآیند، آواز سر میدهند و در زیر نور آفتاب داغ، خیابان را به صحنهٔ رقص تبدیل میکنند؛ این آغاز پرانرژی فیلم «لا لا لند ۲۰۱۶» (La La Land 2016) است. فیلمی که نه تنها بازخوانی مدرن از موزیکالهای کلاسیک است بلکه با فکتها و پشتصحنههای شگفتانگیز خود، داستانی پنهان از خلاقیت، شور و نوآوری را روایت میکند. در ادامه، به شماری از فکتهای جالب درباره فیلم لا لا لند ۲۰۱۶ میپردازیم که شما را با جنبههای کمتر دیدهشده این اثر آشنا میکند.
۱- دِیمین شَزل (Damien Chazelle) کارگردانی جوان که رؤیای موزیکالهای کلاسیک را زنده کرد
دِیمین شَزل (Damien Chazelle) در زمان ساخت لا لا لند تنها ۳۱ سال داشت و این فیلم دومین اثر بلند او پس از «ویپلَش» (Whiplash) بود. او با الهام از موزیکالهای کلاسیک هالیوود مانند «یک آمریکایی در پاریس» (An American in Paris) و «چترهای شربورگ» (The Umbrellas of Cherbourg)، تصمیم گرفت فیلمی بسازد که هم ادای احترام به آن آثار باشد و هم روایتی تازه و امروزی ارائه دهد. شَزل با بهرهگیری از رنگهای زنده، حرکات دوربین بلندمدت و سکانسهای بدون قطع، فضای سینمایی خاصی خلق کرد که مخاطب را در رؤیا و واقعیت غوطهور میکند. او توانست با تلفیق هنر کلاسیک و معاصر، اثری بهیادماندنی پدید آورد.
۲- بازیگران اصلی فیلم لا لا لند ۲۰۱۶ و نقشهای درخشان آنها
در لا لا لند ۲۰۱۶، رایان گاسلینگ (Ryan Gosling) در نقش سِبَستین (Sebastian)، نوازندهٔ جَز آرمانگرا و سرسخت ظاهر شد. اِما استون (Emma Stone) نقش میا (Mia)، بازیگری جوان و پرشور را ایفا کرد که رؤیای موفقیت در هالیوود را در سر دارد. جان لجند (John Legend) در نقش کیت (Keith)، دوست قدیمی سِبَستین و نوازندهای مدرن که سِبَستین به گروه او میپیوندد، نقشآفرینی کرد. جی. کی. سیمونز (J.K. Simmons) هم حضور کوتاه اما تأثیرگذاری در نقش صاحب کافه داشت. هماهنگی میان این بازیگران، بار عاطفی فیلم را دوچندان کرد.
۳- لا لا لند ۲۰۱۶ یک داستان اصیل و غیر اقتباسی است
لا لا لند ۲۰۱۶ برخلاف بسیاری از موزیکالها و درامیهای عاشقانه، بر اساس داستان یا رمانی اقتباس نشده است. فیلمنامهٔ اصلی فیلم را دِیمین شَزل (Damien Chazelle) شخصاً نوشت و سالها برای تأمین بودجه و جلب حمایت استودیوها تلاش کرد. داستان فیلم به شکلی اصیل، ترکیبی از واقعیتهای تلخ زندگی و رویاهای شیرین انسان معاصر را به تصویر میکشد. همین اصالت داستانی، به فیلم فرصتی داد تا با زاویهای نو به دنیای عشق، هنر و سازش نگاه کند و از کلیشههای معمول فاصله بگیرد.
۴- طراحی صحنه و رنگآمیزی فیلم، بازتاب جهان رنگین رؤیاهاست
یکی از برجستهترین جنبههای لا لا لند ۲۰۱۶ استفادهٔ هوشمندانه از رنگها و طراحی صحنه (Set design) است. لباسها، دکورها و نورپردازیها طوری انتخاب شدند که فضایی خیالانگیز و در عین حال ملموس بسازند. رنگهای زرد، بنفش و آبی در لباسها و پسزمینهها غالب هستند تا حال و هوای رؤیاگونهٔ داستان را تقویت کنند. صحنههای شبانهٔ لسآنجلس با چراغهای نئونی و نورهای ملایم، تصویری شاعرانه از شهری پرهیاهو اما سرشار از آرزوها را به نمایش میگذارد. این رویکرد بصری به فیلم حالتی سِیال (Fluid) و تأثیرگذار بخشیده است.
۵- فیلمبرداری با برداشتهای بلند و بدون قطع، لا لا لند را متمایز کرد
در لا لا لند ۲۰۱۶، فیلمبردار لینوس ساندگرن (Linus Sandgren) با کارگردان همکاری کرد تا صحنهها با برداشتهای بلند و بدون قطع (Long takes) ثبت شوند. این انتخاب به صحنهها ریتمی طبیعی و پیوسته بخشید و بیننده را در دل ماجراها قرار داد. سکانس افتتاحیهٔ اتوبان و صحنههای رقص دونفرهٔ سِبَستین و میا از نمونههای درخشان این رویکرد هستند. اجرای زندهٔ موسیقی و هماهنگی دقیق میان حرکت بازیگران و دوربین، چالشهای زیادی داشت اما نتیجه اثری چشمنواز و هماهنگ بود. این سبک فیلمبرداری به اصالت و شور فیلم افزود.
۶- ایده و مفهوم کلی فیلم لا لا لند ۲۰۱۶؛ دو راهی عشق و رویا در جهان معاصر
لا لا لند ۲۰۱۶ اثری است که فراتر از یک داستان عاشقانه یا یک موزیکال کلاسیک، تقابل میان عشق، آرزوها و واقعیتهای سخت زندگی را به تصویر میکشد. ایدهٔ اصلی فیلم نشان میدهد که گاهی رویاهای فردی و عشق صادقانه نمیتوانند همزمان محقق شوند و انسان ناگزیر است یکی را به بهای دیگری انتخاب کند. فیلم با الهام از زندگی واقعی هنرمندان، روایت میکند که تحقق آرمانها نیازمند فداکاری و حتی تنهایی است. همین مضمون باعث شد لا لا لند از کلیشههای رایج موزیکالهای عاشقانه فاصله بگیرد و به اثری عمیق و تأملبرانگیز تبدیل شود.
۷- سکانس برتر فیلم؛ سکانس پایانی و دنیای خیالی میا و سِبَستین
در میان همهٔ صحنههای زیبا و پررنگ فیلم، سکانس پایانی که دنیای خیالی زندگی مشترک میا و سِبَستین را بازسازی میکند، ماندگارترین و پُرحسترین بخش فیلم است. در این سکانس، قطعهای موسیقی آغاز میشود و مخاطب را به دنیایی میبرد که در آن این دو بدون موانع، عشق و هنر خود را با هم زندگی میکنند. تصاویر پُر از رنگ، رقص و شادی، تضادی تلخ با واقعیت جاری زندگی آنها دارد. این سکانس نه تنها از نظر بصری خیرهکننده است، بلکه به اوج عاطفی داستان و مفهومی که فیلم به دنبال آن است، دست مییابد.
۸- نقد و نقاط قوت و ضعف فیلم لا لا لند ۲۰۱۶
لا لا لند ۲۰۱۶ از دید منتقدان و مخاطبان به عنوان اثری هنری، نوآورانه و در عین حال احساسبرانگیز شناخته شد. نقاط قوت فیلم شامل طراحی صحنههای چشمنواز، موسیقی متن جاودانه، فیلمبرداری خلاقانه و بازیهای درخشان است. اما برخی منتقدان به پایانبندی غمانگیز و واقعگرایانه فیلم اشاره کردهاند و آن را در تضاد با انتظارات مرسوم از موزیکالهای عاشقانه دانستهاند. همچنین بعضی مخاطبان معتقدند ریتم بخشهایی از داستان میتوانست روانتر باشد. با این حال، اثرگذاری احساسی فیلم و کیفیت فنی آن بر این انتقادها غلبه کرده است.
۹- بازیگریهای شاخص فیلم و نقشآفرینیهای ماندگار
بازیگری در لا لا لند ۲۰۱۶ یکی از ستونهای موفقیت فیلم است. رایان گاسلینگ (Ryan Gosling) در نقش سِبَستین با نوازندگی واقعی پیانو و بازتاب احساسات پیچیده یک هنرمند آرمانگرا، تحسین منتقدان را برانگیخت. اِما استون (Emma Stone) با نمایش ظرافتها و شکنندگیهای شخصیت میا، جایزه اسکار بهترین بازیگر زن را از آن خود کرد. هماهنگی این دو بازیگر در صحنههای رقص و آواز، از نقاط قوت بیبدیل فیلم بود. حضور جان لجند (John Legend) و جی. کی. سیمونز (J.K. Simmons) نیز بر غنای فیلم افزود.
۱۰- آیا فیلم لا لا لند ۲۰۱۶ ارزش دیدن دارد؟
فیلم لا لا لند ۲۰۱۶ بدون شک از آثاری است که تماشای آن برای دوستداران سینما، موسیقی، عاشقانههای عمیق و آثار هنری تجربهای ارزشمند است. این فیلم با روایت انسانی، زیباییهای بصری و موسیقی تأثیرگذار، اثری است که تا مدتها در ذهن بیننده باقی میماند. حتی برای کسانی که به موزیکال علاقه ندارند، لا لا لند با رویکرد متفاوت خود میتواند دیدنی و خاطرهانگیز باشد.
داستان کامل فیلم لا لا لند ۲۰۱۶
فیلم لا لا لند ۲۰۱۶ با صحنهای پرشور در ترافیک اتوبان لسآنجلس آغاز میشود. رانندگان بیتاب، از خودروهایشان پیاده میشوند و در میان دود، صدا و آفتاب سوزان، ناگهان خیابان را به صحنهٔ رقص و آواز تبدیل میکنند. در میان این شلوغی، دو شخصیت اصلی فیلم، سِبَستین (Sebastian) و میا (Mia)، برای نخستین بار به هم برمیخورند. سِبَستین، نوازندهٔ جَز آرمانگراست و میا، بازیگر جوانی است که رؤیای شهرت در هالیوود را در سر میپروراند. نگاههای گذرای این دو، مقدمهای است بر ماجرایی که روایت میشود.
با گذشت زمان، سِبَستین و میا بار دیگر در مهمانی و رویدادهای مختلف با هم روبهرو میشوند. هر بار آشناییشان رنگ تازهای میگیرد تا آنجا که به تدریج میان آنها علاقهای پنهان و صمیمیتی صادقانه شکل میگیرد. سِبَستین که عاشق موسیقی جَز است، رؤیای باز کردن یک کلوب جَز اصیل را در سر دارد. میا نیز که بارها در تستهای بازیگری شکست خورده، در جستجوی فرصتی برای درخشش است. این دو، در کنار هم شروع به پشتیبانی از رویاهای یکدیگر میکنند و به یکدیگر امید میبخشند.
داستان با فراز و نشیبهای مسیر هنری این دو ادامه مییابد. سِبَستین به ناچار به گروهی مدرن و پرفروش میپیوندد تا بتواند درآمدی پایدار کسب کند و در این میان از آرمانهای اصیل خود فاصله میگیرد. در مقابل، میا نمایشی یکنفره مینویسد و اجرا میکند که ابتدا با شکست روبهرو میشود. این ناکامیها باعث ایجاد فاصله و تنش در رابطهٔ آنها میشود. اما سِبَستین با تمام توان، میا را برای شرکت در یک تست بازیگری مهم ترغیب میکند و همین تصمیم، مسیر زندگی میا را دگرگون میکند.
چند سال بعد، میا به یک بازیگر سرشناس تبدیل شده است و با فرد دیگری ازدواج کرده و صاحب فرزند شده است. سِبَستین هم توانسته کلوب جَز رؤیایی خود را راهاندازی کند. شبی میا و همسرش به طور تصادفی به کلوب سِبَستین میروند. وقتی نگاه میا و سِبَستین در میان جمعیت به هم میافتد، قطعهای از موسیقی آغاز میشود که ما را به دنیایی خیالی میبرد: دنیایی که در آن این دو، عشق و رؤیاهایشان را بیهیچ مانع و جدایی زندگی کردهاند. اما واقعیت بازمیگردد، و آن دو با لبخندی تلخ اما سرشار از احترام به یکدیگر، از هم جدا میشوند.
فیلم با این پایانبندی واقعگرایانه و احساسی، پیامی ماندگار را در ذهن مخاطب بر جای میگذارد: گاهی رویاها و عشقها به شکل دلخواه تحقق نمییابند، اما آنها مسیر زندگی و رشد ما را شکل میدهند.
خلاصه
در جمعبندی میتوان گفت لا لا لند ۲۰۱۶ داستانی است که عشق، رویا و واقعیت را در هم آمیخته است. فیلم با طراحی صحنههای خلاقانه و موسیقی ماندگار، تجربهای منحصربهفرد را به مخاطب ارائه میدهد. پایان واقعگرایانه فیلم با احساسات مخاطب پیوندی عمیق ایجاد میکند. بازیهای برجسته و هماهنگی میان صدا، تصویر و حرکت از نقاط قوت آن است. این اثر توانسته است از قالبهای کلیشهای موزیکال فراتر برود. لا لا لند ۲۰۱۶ برای دوستداران سینما و موسیقی انتخابی ارزشمند است.
آیا لا لا لند فقط درباره عشق و موسیقی است؟
تماشای لا لا لند ۲۰۱۶ فرصتی است برای اندیشیدن به این پرسش که در مسیر تحقق رویاهایمان، چه بهایی میپردازیم و چطور میان عشق و آرمانهای شخصی تعادل برقرار میکنیم. شاید لازم باشد ما هم گاهی به دو راهیهای زندگی دقیقتر نگاه کنیم.
❓ سؤالات رایج (FAQ)
آیا لا لا لند ۲۰۱۶ یک اقتباس است؟
خیر، فیلم بر اساس فیلمنامهٔ اصیل دِیمین شَزل ساخته شده و اقتباسی از داستان دیگری نیست.
چرا لا لا لند ۲۰۱۶ تا این اندازه محبوب شد؟
ترکیب موسیقی ماندگار، طراحی بصری زیبا و داستان عمیق دلیل محبوبیت گسترده آن بود.
پایان لا لا لند غمانگیز است؟
پایان فیلم واقعگرایانه است و احساسی تلخ و شیرین را همزمان منتقل میکند.
آیا لا لا لند فقط برای دوستداران موزیکالها جذاب است؟
خیر، فیلم با روایت انسانی و متفاوت خود میتواند مخاطبان متنوعی را جذب کند.
آیا رایان گاسلینگ پیانو را خودش نواخته است؟
بله، رایان گاسلینگ برای فیلم پیانو نواختن را بهصورت حرفهای آموخت و قطعات را خودش اجرا کرد.
مطالب مرتبط
