حال و هوای روز
انگشتمهایم کم کم دارند نظم و ترتیب کیبورد را فراموش میکنند، اصلا دارم فراموش میکنم که روزی اینترنتی هم بوده!
شگفتزده میشوم، رویا میبینم، خشمگین میشوم، کتاب میخوانم، بیمار میشوم، اخبار میبینم و گاهی اشک هم میریزیم.
میدانم اخبار آرتمیس و سرویس جدید فلیپ بورد که خیلی دوست دارم تستش کنم و اخبار فناوری زیاد مانده. کاری از دستم برنمیآید و منبعی ندارم و تمایلی با ناقص اشاره کردن هم ندارم و در خود و مخاطب انگیزهای برای دنبال کردن این نوع اخبار هم نمیبینم.
نگران میشوم، دلم برای ایرانمان میتپد. شما را در سلامت و شرایط مطلوب و احاطه شده با دانش و هنر و شادی میخواهم.
تا آن زمان پناه میبرم به کلمات. امیدوارم این یکی را از دست ندهم.
مطالب مرتبط
اگر زندگی معنایی داشته باشد پس رنج هم می تواند معنایی داشته باشد،ما در کنار هم دوام می آوریم و از این بحران ها عبور می کنیم.
درود بر شما … چه کنیم .. داریم در «برزخ» به سر میبریم … در وضعیت «چوب دو سر نجس» هستیم .. مجبوریم تحمل کنیم .
خودم شخصا این دوران رو با دوره اموزشی سربازی ام همسان سازی میکنم. دوره ای که دو ماه نه اینترنت داشتیم و نه حتی گوشی موبایل ساده و داشتنش هم جرم بود . حق اوردن کتاب به پادگان نداشتیم و تنها راه ارتباتمون با دنیای بیرون تلفن عمومی کارتی بود .
البته اون دوران یک خوبی داشت : میدونستیم که دقیقا «دو ماه» طول میکشه .
به هر صورت .. چه میشه کرد … باید تحمل کرد…
این روزا پناه همهی ما همین کلمات هستن…
تنها امید، دلخوشی و سرگرمی ما تو این روزای تاریک و بدون اینترنت همین سایت هست، واقعا از زحماتتون تشکر میکنم
جناب دکترعزیزباسلام واحترام قبل ازهرچیزازشما برادربزرگواربابت زحماتی که درراه تهیه مطالب این سایت میکشید کمال تشکروسپاس رادارم .مطالب این سایت بسیاری قوی واموزنده هستند من هم مثل شماارزومندرسیدن روزهای خوب وشادودورازجنگ وبلابرای کشورم می باشم .یک خواهش ازشمادارم لطفامطالبی ازمجله دانستنیهای قدیم به سردبیری خانم بهزادی به همراه تصاویرزیبای آن مجله درسایت بگذاریدودرصورت امکان مارابه هرنحوازاحوال این روزهای خانم بهزادی خبردارکنید ممنون میشوم.
سلام و ممنون از لطفتون. ایشون شخصا مایل به این کار نیستند. سالها پیش قرار بود سایتی درست کنند و آرشیو را خودشان قرار بدهند که خبری نشد. در هر حال صلاح کار با ایشان است و به نظر ایشان احترام میگذاریم. من سعی میکنم خودم در آیندهای نزدیک به مراتب ماطلب مستقل و چندرسانهای بیشتر تهیه کنم. انتظار آینده را میکشم. اگر عمری بود، حتما.
ممنون جناب دکترعزیزپاینده باشید.
این روز ها خوندن مطالب قدیم و جدید وبلاگ شما تقریبا تنها کاریه که با این نت داخلی انجام میدم ممنون که هستید
به امید روزی که بتونیم از اینترنت آزاد که حق مسلم همهی ماست استفاده کنیم
دلم برای رویای اینترنت تنگ شده
اینترنت برای من عدالت آموزشی بود برای منی که در روستا هستم مهم نبود کدام زبان ، کدام مهارت یا کدام دنیا میتوانستم تجربه اش کنم و بفهمش و خود را نجات بدهم امیدوارم به روز های روشن و این شرایط به زودی به اتمام برسد .
امیدوارم خیلی زود وبلاگنویسی هم به دوران خوب خودش برگرده، نه اینکه ما به عنوان یک شخص، مجبور باشیم زیر سایه چندتا شرکت و سازمان دزد و رانتی فقط چون پول و اینترنت دارن گم بشیم.