عکسی که باعث تغییر نگاه دنیا به بیماری ایدز شد

28

مقدمه: می‌دانستم که روز اول دسامبر (دیروز) روز جهانی ایدز است، از صبح می‌خواستم چیزی در مورد این روز بنویسم، اما سوژه‌ای نداشتم.

با ایدز نخستین بار از طریق ویژه‌نامه مجله ایدز مجله دانشمند در کودکی آشنا شده بودم، مجله‌ای که والدینم به من گفته بودند، نخوانم، اما من همه صفحاتش را خواندم. این مجله در بهمن سال ۱۳۶۷ چاپ شده بود، ۸۰ هزار نسخه از این مجله چاپ شده بود که ۵۰ هزار نسخه‌اش به سفارش وزارت بهداشت بود، به این ترتیب ۸ سال بعد از گزارش نخستین مورد بیماری در آمریکا و ۶ سال پس از آنکه رابرت گالو و لوک مونتانیه، ویروس عامل بیماری را کشف کردند، ما در ایران هم با ایدز آشنا شدیم. بعدها در مجله دانستنی‌ها اطلس رنگی بیماری ایدز چاپ شد. (اگر احیانا در بین خواننده‌های این سطور کسی این ویژه‌نامه را دارد، ممنون می‌شوم اگر تصاویری از آن را با ما به اشتراک بگذارد، چون به گمانم این ویژه‌نامه نمونه‌ای از روزنامه‌نگاری آگهی‌دهنده درخشان بود، چیزی که این روزها کمتر دیده می‌شود!)

در صدا و سیما، اما جو انکار و بی‌خبر گذاشتن توده مردم، سال‌ها ادامه پیدا کرد تا اینکه در سال ۱۳۷۴، نخستین بار در سریالی به صورتی مبهم و بدون اینکه نامی از بیماری ایدز به میان بیاید، یک بیمار ایدزی به تصویر کشیده شد:

سریال «آخرین ستاره شب» با بازی «هما روستا» و «داود رشیدی» است در سال ۱۳۷۴ از تلویزیون پخش شد. «محراب» تنها پسر ۲ استاد دانشگاه که بعد از سال‌ها زندگی در اروپا به ایران بازگشته است، از ازدواج با دختری که برایش در نظر گرفته شده سرباز می زند و در انتها به دلیل ابتلا به بیماری ایدز جان خود را از دست می‌دهد. در آن زمان از این بیماری و روش‌های انتقال آن به هیچ وجه حرفی زده نمی شد و اگرچه در سریال معلوم می شد که پسر به دلیل تصادف و انتقال خون آلوده به این بیماری مبتلا شده است، اما در تمام سریال چهره وحشتناک و زشتی از این بیماری نمایش داده شد.

بعد از سریال «آخرین ستاره شب»، تا مدتی خبری از بیماری ایدز در فیلم ها و سریال ها نبود تا آنکه سریال «در شهر» ساخته «اصغر فرهادی» در یکی از تکان دهنده ترین اپیزودهای خود به ماجرای زن و شوهری پرداخت که درگیر این بیماری بودند. «فرهاد اصلانی» در نقش شوهر، ابتدا به همسر خود تهمت خیانت می زند اما در انتها مشخص می شود که خودش در یکی از سفرهای خارجی خود به این ویروس آلوده شده و همسرش را آلوده کرده است. زن، سرخورده از برخورد شوهرش، او را ترک می کند و داستان با تنهایی و سرگردانی مرد تمام می‌شود.

لیزر هموروئید درمان بواسیر در کلینیک تخصصی هموروئید تهران

متأسفانه در تاریخ بشر و در نزد جوامع مختلف، بعضی از بیماری‌ها، تابوهای بزرگی بوده‌اند. سل و جذام از این قبیل هستند.

نخستین بیمار مبتلا به سلی را به یاد می‌آورم که سال‌ها پیش در نخستین ماه‌های فارغ‌التحصیل به درمانگاهی که من در آن کار می‌کردم، آمده بود، هنوز هم چهره‌اش را وقتی که می‌خواست به من بگوید سل دارد و برای دریافت دارو آمده است، فراموش نمی‌کنم، آنقدر نگران شنیده شدن نام بیماری‌اش توسط بقیه حاضران بود که دست‌آخر، روی یک کاغذ نوشت: سل!

بیمار دیگری را به یاد می‌آورم که یک سال پیش دیدم، بیماری که ابتدا فکر کردم دچار سوختگی است، و بعد خودش در حالی که با دقت به چهره‌ام نگاه می‌کرد، گفت که جذام داشته است، بی‌درنگ بعد از آن، از من خواست که فشار خونش را بگیرم. نمی‌دانم چرا این درخواست را کرد! می‌خواست آزمایشم کند! معلوماتم را در مورد شیوه سرایت بیماری، آن هم وقتی بیماری غیرفعال است بسنجد. یک لحطه به یاد سکانسی از فیلم «پاپیون» افتادم و فشارش را گرفتم.

در مورد ایدز، اما در این همه سال، شاید بیتشتر از ۱۰ نفر از من راهنمایی نخواسته باشند، اما در مورد بیماری‌ای مثل ام اس ، شاید هر ماه خانم‌هایی را می‌بینم که نگران از من می‌پرسند که ام اس دارند، یا نه.

12-2-2013 1-23-04 AM

باید اعتراف کنیم که پیشرفت ما در آگاهی‌رسانی در مورد ایدز، بسیار کند بوده است و شاید در بازه‌های زمانی به کلی متوقف هم شده باشد.

می‌شود به ذکر خاطره‌های بیشتری در مورد برخورد رسانه‌ای و رسمی در ایران در قبال بیماری ایدز پرداخت، که در اینجا ترجیح می‌دهم دقیق نشوم و به سوژه اصلی این پست برسم!


در نوامبر سال ۱۹۹۰، مجله لایف، عکس مرد جوانی به نام دیوید کیربی را منتشر کرد، در عکس بدن ناتوان و  به زوال‌رفته او ناشی از بیماری آشکار است و گویی نگاهش به چیزی ورای دنیا خیره شده بود، خانواده مضطرب او، وی را در حالی که نفس‌های آخرش را می‌کشید، احاطه کرده بودند.

بیماری ایدز

این عکس بسیار تأثیرگذار را، یک دانشجوی روزنامه‌نگاری به نام «تِرِس فریر» گرفته بود، این عکس به سرعت مبدل به عکسی شد که بازتابی از همه‌گیری از ایدر در آن زمان بود.

بیش از دو دهه از آن زمان گذشته است، دیروز بیست و پنجمین روز جهانی ایدز برگزار شد، به همین مناسب نشریه لایف تصمیم گرفت که داستان این عکس و نیز تحولاتی را که در سال‌های بعدی در زمینه برخورد با بیماران مبتلا به ایدز رخ داد، برای ما توضیح دهد.

فریر در ژانویه سال ۱۹۹۰، در دانشکده اوهایو یک دانشجو بود، در همان زمان او داوطلب شد به یک آسایشگاه بیماران ایدز برود، در ماه مارس، او عکس‌هایی از بیماران و نیز یکی از کارکنان آسایشگاه به نام «پتا» گرفت که از دیوید و بقیه نگهداری می‌کرد.

دیویدی کیربی در شهر کوچکی در اهایو به دنیا آمده بود و بزرگ شده بود، در اواخر هجده سالگی متوجه شد که آلوده به HIV است، از والدینش خواست که به نزد آنها برگردد و آنها هم با آغوش باز او را پذیرفتند.

روزی که دیوید مرد، مادرش به آسایشگاه آمده بود، او از فریر خواست که واپسین خداحافظی آنها را به صورت یک عکس ثبت کند.

فریر داخل اتاق دیوید رفت، ساکت گوشه‌ای ایستاد و تماشا کرد. از دیوید پرسید که آیا اجازه گرفتن عکس را دارد و او گفت اگر عکس جنبه انتفاعی پیدا نکند، اشکالی ندارد.

تا امروز فریر هیچ پولی بابت این عکس قبول نکرده است. خود دیوید یک فعال اجتماعی بود، او دوست داشت که حرفش در قالب این عکس، در مورد بیماری کشنده ایدز به جامعه و خانواده‌ها برسد.

12-2-2013 1-02-20 AM

12-2-2013 1-01-32 AM

12-2-2013 1-01-05 AM

برآورد می‌شود که در عرض دو دهه گذشته، یک میلیارد نفر این عکس فریر را که نخستین بار در «لایف» منتشر شد، دیده باشند، این عکس بعدا در صدها روزنامه و مجله چاپ شد و در برنامه‌های تلویزیونی هم به همه دنیا نشان داده شد.

عکس فریر آنقدر خوب بود که برنده جایزه معتبر عکاسی World Press Photo هم شد.

البته استفاده‌های بعدی از این عکس، بدون حرف و حدیث نبود: مثلا در یک مورد بنتون که یک برند معتبر مد است، عکس را ظاهرا برای تأثیرگذاری بیشتر در تبلیغی به صورت رنگی منتشر کرد. این تبلیغ از دو جناح مورد تهاجم قرار گرفت، بعضی از اشخاص، گروه‌ها و کلیسای کاتولیک تصور می‌کردند که این تصویر، طعنه‌ای است به نقاشی معروف به آغوش کشیده شدن حضرت مسیح توسط مریم مقدس بعد از به صلیب کشیده شدن او، از سوی دیگر بسیاری از فعالین ایدز هم تصور می‌کردند، بنتون با این تبلیغ می‌خواهد، تنها تی‌شرت‌های بیشتر بفروشد.

بنابرین انتشار این تبلیغ توسط بعضی مثل بنیاد خیریه‌ ایدز در انگلیس ممنوع شد، و در عوض مجله‌های مد مثل ماری کلیر، وگ و Elle آن را منتشر کردند. در مقابل ساندی تایمز به شدت به این تبلیغ معترض شد.

به شخص دیگری که پیشتر از او یاد کرده بودیم، برگدریم: پتا. او خودش به HIV آلوده بود، با این حال سعی داشت، قبل از نمود بیماری، از بیماران دیگر پرستاری کند. او شخصیت خارخ‌العاده‌ای داشت، فریر بعد از مرگ دیوید، دو سال از او عکس گرفت تا اینکه او هم در سال ۱۹۹۲ درگذشت.

ایدز

در اوایل سال ۱۹۹۲ بود که بیماری پتا خودش را نشان داد، با آغاز بیماری، پدر و مادر دیوید پرستاری او را به عهده گرفتند.

پدر و مادر دیوید – بیل و کی- سختی‌هایی که در زمان بیماری پسرشان در یک بیمارستان کوچک متحمل شده بودند، فراموش نکردند، روزهایی را که پزشکان و پرستاران با احتیاط زیاد و بعد از پوشیدن دستکش و گان به او نزدیک می‌شدند، و کسی حاضر نبود چیزی راکه دیوید به آن دست زده است، لمس کند.

از ۱۹۹۰، فاصله زیادی گرفته‌ایم، عکس فریر، بی‌شک نقش زیادی در توجه جهانیان به بیماری ایدز داشته است، در عرض این سال‌ها نگرش مردم -دست‌کم در بسیاری از کشورها- نسبت به ایدز تغییر کرده است، سال‌های انکار و مخفی‌کاری به سر آمده‌اند، تابوهای زیادی شکسته‌اند و پیشرفت زیادی در درمان ایدز صورت گرفته است.

منبع

   

پستهای اخیر

به مناسبت سالمرگ انور خوجه بخوانید: کتاب انور خوجه، مشت سرخ آهنین، نوشته بلندی فوزیو، ترجمه بیژن…

انور خوجه مردی کتابخوان، خوش برخورد و خوش سیما بود اما زیر این لایه بیرونی شخصیتی به غایت متعصب، بیگانه ستیز، بدگمان و خونریز آرمیده بود. از بخت بد مردم آلبانی، این مرد که خود را مارکسیست لنینیست می‌نامید زمام امور این کشور را در پی…

این کرم صدپا برای در امان ماندن از شکارچیان خود و ترساندن آنها خود را به شکل ددپول یا جمجمه‌ای با دو…

استتار جانداران یا ایجاد ویژگی‌های ظاهری که باعث در امان ماندنشان از شکارچیان می‌شوند، گاهی بسیار عجیب می‌شوند و آدم درمی‌ماند که چه سیر تکاملی برای ایجاد هر یک از آنها طی شده است. یکی از عجیب‌ترین از مکانیسم‌ها را یک کرم صدپای خاص دارد.…

جدیدترین دستاورد شرکت نورا لینک ایلان ماسک: میمونی که با کمک یک تراشه کاشتنی در مغز بازی «پونگ»…

استارتاپ Neuralink ایلان ماسک ویدئویی از یک میمون منتشر کرده که با تسلط کامل و براساس دستورات ذهنی‌اش دارد پونگ بازی می‌کند. این تازه‌ترین دستاورد نمایشی از پروژه «brain-machine interface» قابل کاشتن است که شرکت نورالینک از سال ۲۰۱۷ در…

کتاب سفر به سیارات ناشناخته – نوشته رابرت سیلوربرگ – بریده‌ای از کتاب برای تجدید خاطره

فکر کنم کتاب سفر به سیارات ناشناخته را وقتی 10 سالم بود، خواندم. یکی از بهترین علمی تخیلی‌های غیرآسیموفی بود و ایده‌ها و داستان‌پردازی بسیار عالی داشت. در این داستان یکی از سیاراتی که سابق بر این مستعمره زمین بود، وقتی با تهدید نژاد وحشی…

۱۰ ترفند عیب‌یابی و رفع مشکل گجت‌هایی که روزانه با آن‌ها سروکار داریم؛ بدون نیاز به دانش یا هزینه‌…

هر مشکلی بر اثر یک مسئله به وجود آمده است و کافی است منشا آن مشکل را پیدا و بعد رفع کنید. با این وجود، بسیاری از رایج‌ترین مشکلات فناوری دارای راه‌حل‌هایی آسان و سرراست هستند. در ادامه می‌خواهیم به ۱۰ مورد از این ترفندهای عیب‌یابی و رفع…

انحصار حتی در چین هم جریمه می‌شود: علی بابا ۲.۸ میلیارد دلار به خاطر تخطی از قوانین ضدانحصار جریمه…

از سوی مقامات نظارت کننده بر قوانین چین، شرکت علی بابا به پرداخت 18.23 میلیارد یوان، معادل 2.8 میلیارد دلار، جریمه به خاطر سرپیچی از قوانین ضدانحصار جریمه شده است. گفته می‌شود که این غول فناوری از برتری خود در بازار سوء استفاده کرده است.…

28 نظرات
  1. پارسی نو می گوید

    سلام
    ممنون بابت مطلب تاثیر گذاری که راجع به بیماری ایدز گذاشتید.
    میخواستم ببینم اجازه باز نشر این مطلب رو در سایت پارسی نو میدید؟ ممنون میشم پاسخ رو ارسال کنید

    1. علیرضا مجیدی می گوید

      سلام، ممنون. مایل به انتشار مجدد مطلب در فضای آنلاین نیستم، اما لینک به مطلب موجب سپاسگزاری خواهد بود.

  2. وحید می گوید

    ممنون از مطلب خوبتون. اون گزارشهای تصویری مجله دانستنیها رو خوب به خاطر دارم، فکر کنم اوج اش در پاییز ۷۵ بود و عجیب به دل آدم ترس می انداخت. تو اون سریال آخرین ستاره شب هم که یادآوری کردین، اسم شخصیت جوان فیلم “کامیاب” بود با بازی آقای علی فرهبد که بعدها تنها یک فیلم سینمایی به نام “اسکادران عشق” رو از ایشون دیدیم.

  3. Aydin می گوید

    واقعا عالی بود ممنون

  4. جوانه می گوید

    اولین بار توی ۱ برنامه سیاسی هفتگی که یکشنبه ها از شبکه ۱ پخش میشد، بنام “سالهای پر التهاب” ،پاییز یا زمستان ۶۵، با این بیماری آشنا شدم اون موقع ۱۳ سال داشتم زمانی که صحبتش به میان آمد فکر میکردم چقدر وحشتناک و خطرناکه و احتمال داره که هر کسی در هر جا درگیر شه حتی اگر رفتار مخاطره آمیز نداشته باشه، مثلا در دندانپزشکی، برای همین تا چند سال دندان پزشکی نمیرفتم!
    فکر میکنم آگاه کردن صحیح، نه ترسناک غیر اصولی، میتونه جلوی رشد این بیماری رو بگیره

  5. 1pedar می گوید

    بسیار زیبا و تاثیر گذار.
    همیشه شاد باشید

  6. faezeh می گوید

    سلام اقای مجیدی من از طرفدارهای قدیمیتون هستم سایتتون خیلی خیلی فوق العادست امامن هیچ وقت نتونستم کامنت واستون بذارم و تشکر کنم باید ببخشید بازم میام همیشه به روزو موفق… خوشم میاد

  7. نسیم می گوید

    شما بیماری ام اس را شیک می نامید خجالت داره.مادر شوهر من سی سال پیش به خاطر ام اس جانش را از دست داد حتی تا امریکا هم رفت.ان موقع بیماری نادری بود.اما در یک فاصله هفت ساله دو تا ازخانم های فامیلهای مادری خودم که هیچ نسبتی هم تا قبل از ازدواج با ما نداشتند به این بیماری مبتلا شدند یکی حدودا ۴۵ ساله ودیگری شاید ۳۰.هر دو ازدواج موفق داشتند واز نظر مالی مطلوب ومتاسفانه با بچه کوچک.اگر ایدز را می شود با کاندوم یا فقط یک شریک جنسی دور نگه داشت.ام اس که پیشگیری هم ندارد.حتی در فامیل بعضی وقتها فکر می کنیم شاید نفر چهارم وپنجم هم در راه باشد.

    1. علیرضا مجیدی می گوید

      متن رو خوب نخوندید، داشتن «ام اس» در ایران ننگ نیست، کسی به خاطر ام اس داشتن شما رو محکوم به ناهنجاری اخلاقی نمی‌کنه، اما در مورد ایدز چرا.
      خودم پزشکم و می‌دونم چقدر درمان و سیر تدریجی به زوال برنده بیماری، دشوار و مشکل هست.

      1. ک می گوید

        دکتر جان مطلبتون عالی بود مخصوصا قسمت اولش. از اینکه بی منت وقت میذارید واسه مخاطبتون ممنونم.
        ولی یه سوال داشتم ازتون. برای مثال بیماری سرطان هم در ایران ننگ نیست و کسی در ایران شما رو به این خاطر سرزنش نمیکنه اما چرا از صفت “شیک” برای اون و خیلی بیماری های _از این نظر_ مشابه دیگه استفاده نمیشه؟ آیا ام اس واقعا یجورایی کلاس بوجود میاره در قسمت هایی از اجتماع ایرانی که این خانم ها به شما مراجعه میکنن و اصرار دارن درجاتی از اون رو تشخیص بدید؟

    2. علی می گوید

      خانم نسیم! اینکه دکتر این بیماری رو شیک میدونه احتمالا دلیلی داره در تجارب شخصی خودش و یقینا بیشتر از شما با ام اس آشنایی داره .نمیدونم چه دلیلی داره شما بیاید ژست اخلاقی بگیرید و بگید خجالت داره! خیلی چیر ها هم هست که کشنده است و اطرافیان ما به واسطه اون کشته شدن اما همچنان در بعضی جمع ها شیک تلقی میشن مثل سیگار، قلیون، پیپ، رانندگی با سرعت مرگبار و … .

      1. علیرضا مجیدی می گوید

        به هر حال ایشان حق دارند، ژورنالیست و وب‌نگار باید در انتخاب کلمات دقت کند، خواننده موقع خواندن مطلب، دسترسی به تون صدا و حالت چهره ساحب نوشته نداره و ممکنه دچار سوء تفاهم بشه. همان طور که برای ایشان توضیح دادم، برخی از بیماری‌های مثلا همه بیماری‌های قلبی یا مثلا سرطان پانکراس در جامعه تابویی ندارند، شخص ابایی نداره بگه من گرفتگی عروق خونرسان قلب دارم، اما کسی را می‌شناسین که یک مشکل اورلوژیک خودش را بتونه حتی به دوستان نزدیکش بگه؟

        1. محمد می گوید

          ساحب غلط املایی داره! 🙂
          متن کاملا تاثیر گذاره!
          احسنت!

        2. فرمند می گوید

          صاحب درسته نه ساحب با فروتنی

  8. بهار می گوید

    بسیار تاثیرگذار بود. ممنون از مطالب متفاوتتون.

  9. dayfun می گوید

    سلام اسم سریال آقای فرهادی که هم تهیه کننده این فیلم بودن و هم کارگردان این فیلم ، “داستان یک شهر” هستش .

  10. حسین می گوید

    تجربه من از زمانی که ایدز داشتم.در واقع فکر میکردم دارم
    http://farforfun.blogspot.ca/2013/12/blog-post.html

  11. arash می گوید

    عالی بود. از مسوولیت پذیری تان به وجد آمدم

  12. دانشجوی دکترا می گوید

    آقای دکتر عزیز از متنی که نوشته اید سپاسگزارم اما من به درستی هدف شمارا از انعکاس این مطلب متوجه نشدم . دانشجوی دکترا هستم و موضوع رساله ام را با بیماران آلوده به اچ آی وی و ایدز به انجام میرسانم . متاسفانه ایدز و اچ آی وی در اکثر جاها و بویژه مملکت ما هنوز تابو ست . از وقتی به دنیای این بیمارها قدم گذاشتم قلبهای مهربان اما در چهره های مضطرب و نگران دیدم . نگران از مواجهه با اجتماعی که پذیرش اونارو نداره . مواجهه با تبعیض هایی که در رفتار ، درمان و همه لحظه لحظه های زندگیشون شاهدش هستن . بعضی از این آدمها قربانی ایدز بودن . میدونی میخوام چی بگم میخوام بگم خیلی هاشون رفتار پرخطری نداشتن اما به دلایل مختلف مبتلا شدن . اما اجتماع در برخوردشون با این آدمها فرقی قائل نمیشه . باهمه به یه جور برخورد میشه . همه طرد میشن و همه لیبل میخورن . هیچکسی حاضر نیست از صدمتری یه بیمار ایدزی رد بشه علتش اینه که مردم ما هنوز آگاهیشون از این بیماری کافی نیست . راههای انتقال ایدز مشخصه . روابط عادی حتی روبوسی کردن . سر یه سفره نشستن و دست دادن و ….. ایدز رو منتقل نمی کنه . اما حتی بعضی از پزشکها بیمار ایدزی رو معاینه نمی کنن . مشکل یکی و دو تا نیست . اما من فقط این رو میدونم وطیفه خطیر ما اینه که این تابو رو ما بشکنیم و این کار همت میخواد . علت نزدیکی من به این بیمارها هم فقط همین بود . به امید آن روز

  13. مرضیه می گوید

    ممنون از نوشته خوبتون. من فکر میکنم ایده و متن این مطلب کپی برداری از نوشته شماست و حس بدی داشتم از این بابت.
    http://www.caffecinema.com/cinema/news-iran/34-news-iran/14149-1392-09-11-19-24-06.html

  14. مصطفی می گوید

    جالب بود ممنون

    جیلی | مجله تفریحی، علمی، پزشکی

  15. کلاغک می گوید

    کی قراره همه چیز فرهنگ سازی بشه!

  16. جمشید می گوید

    خیلی ناراحت هستم بابت این عکس و هیچ وقت این عکس را فراموش نمی کنم

  17. مینا می گوید

    ممنونم بابت مطلب خوبتون. من دانشجوی ارشد مامایی هستم و موضوع پایان نامه م در رابطه با زنان آلوده به اچ آی وی است. متأسفانه برخورد نه تنها مردم، که خود کادر بهداشتی به قدری با این بیماران اسف باره که قابل توصیف نیست.شاید خیلی از ما از نحوه انتقال بیماری اطلاع داریم اما در عمل باز هم از این افراد دوری کرده و اون ها رو طرد می کنیم.درحالی که اون ها واقعا نیازمند حمایت و محبت هستند.ای کاش با دید بازتری به این مسأله توجه بشه ای کاش…

  18. آپلود عکس می گوید

    ممنون جناب مجیدی بابت این مقاله بسیار خوب و تاثیر گذاری که در مورد این بیماری ایدز منتشر کردید.

    1. amir zada می گوید

      عالی بود ممنونم

  19. حامی ایدزی ها می گوید

    سلام اگه هر سوالی در خصوص ایدز داشتید یا مشاوره رایگان میخواین من حامی بزرگ ایدزی ها هستم دوس دارم به ایدزی ها مشاوره رایگان بدم یه جوری که باورت نمی شه حالا امتحان کن@aids_virus کلیک کنید و به یه نفر بفرستید بعد روش کلیک کنید بهتون اطمینان می دهم که مشکل تون حل شه

  20. حسن مقدم می گوید

    حدود سال ۸۲ بود که در سازمان مردم نهادی با هدف کاهش آسیب های اجتماعی فعالیت می کردم. یک کارگاه آموزشی با همکاری دانشگاه علوم پزشکی تهران و انجمن تنظیم خانواده (یا تنظیم جمعیت) با موضوع مقابله و پیشگیری از ایدز و بیماری های مقاربتی برای ما برگزار شد و در پایان دوره قرار شد ما به عنوان سفیران این طرح، در شهرستان خودمون و در تشکل خودمون دوره های آموزشی رایگان با هدف افزایش آگاهی جوانان برگزار کنیم. اما متاسفانه بعد از یکی دو هفته، متهم به ترویج فساد شدیم و از برگزاری دوره ها منع شدیم.

پاسخ به مرضیه
لغو پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.