دریچه‌‏های مصنوعی قلب: انواع دریچه‌های مصنوعی

دریچه مصنوعی قلب

دو نوع دریچه مصنوعی قلب (prostheticheart valve) برای  استفاده در موقعیت‏های دهلیزی ـ بطنی و آئورت به کار می‏روند: دریچه‌‏های مکانیکی (صفحۀ چرخان «tilting disk» و دولتی «bi-Leaflet disk» و دریچه‌‏های بافتی حیوانی (bioprosthesis) (شکل ۵ـ۸). دریچه‏‌های مکانیکی اثرات همودینامیک مناسب داشته و دوام فوق‏العاده‌‏ای دارند، اما به علت خطر بالای ترومبوآمبولی، بیماران به درمان ضدانعقادی درازمدت نیاز دارند. خطر ترومبوآمبولی در دریچه‏‌های حیوانی کم است اما خصوصاً در بیماران جوان به اندازه دریچه‏های مکانیکی دوام ندارند. نوع دریچۀ مورد استفاده در هر شخص به چند عامل از جمله، سن بیمار، مناسب بودن جهت دریافت درازمدت درمان ضدانعقادی، و محل دریچه، بستگی دارد. در بیماران دارای دریچه‏های قلبی مصنوعی دستورالعمل‏های درمان  ضدانعقادی توسط انجمن قلب آمریکا ACC/AHA در دسترس قرار گرفته‏اندو همه‏ی بیماران دارای دریچه‏های مکانیکی به درمان با وارفارین نیاز دارند. آسپرین (۷۵ تا ۱۰۰ میلی‏گرم در روز) به صورت تک دارویی و درازمدت در بیماران دارای دریچه‏های مصنوعی بیولوژیک مصنوعی مکانیکی توصیه شده است. وارفارین در طی ۳ ماه اول پس از جراحی در بیمارانی که دریچه بیولوژیک جایگزین شده، توصیه می‏گردد. در بیمارانی که دریچه‌‏های مکانیکی آئورت دریافت نموده‏اند، مقدار INR باید در حد ۲٫۳ تا ۳ حفظ شود.

10-23-2016-9-36-38-am

شواهد خطر بالا (برای مثال، فیبرپلاسیون دهلیزی، نارسایی بطن چپ، ترومبوآمبولی قلبی، و حالت انعقادپذیری بالا «hypercoagulable») بایستی به این امر منجر شود که در همه بیماران دارای دریچه‏های میترال مکانیکی هدف‏گذاری جهت INR مابین ۲٫۵  تا ۳٫۵  گذاشته شود.

تعویض دریچه‏‌های معیوب با دریچه‏های مصنوعی، با خطرات و عوارض احتمالی تازه‏ای همراه است. تمام دریچه‏های مصنوعی با درجاتی از تنگی همراه‏‏اند چرا که منفذ مؤثر آنها، کوچکتر از دریچه‏های اصلی طبیعی است. ترومبوز یا کلسیفیه شدن دریچه مصنوعی اغلب باعث ناکارایی و تنگی قابل ملاحظه آن می‏شود. نارسایی دریچه مصنوعی می‏تواند ناشی از نشت خون از محل بخیه‏های رینگ باشد. در دریچه‏های بیولوژیک (حیوانی) تخریب لت‏های دریچه می‏تواند منجر به تنگی یا نارسایی دریچه شود. همولیز از عوارض شایع دریچه‏های مکانیکی قدیمی است (به عنوان مثال، نوع گوی و قفس یا دیسک و قفس) و چنانچه تلاطم جریان خون همراه با بدی عملکرد دریچه‏ مصنوعی، بویژه رگورژیناسیون، موجود باشد، در مدل‏های امروزی‏تر دریچه‌‏ها نیز دیده می‏شود. در تمام انواع دریچه‏ها خطر اندوکاردیت به صورت بالقوه وجود دارد. نحوه درمان پروفیلاکسی اندوکاردیت بعداً شرح داده خواهد شد (به «پروفیلاکسی آندوکاردیت» مراجعه کنید.)

با استفاده ار اکوکاردیوگرافی دوبعدی و داپلر می‏توان به خوبی عملکرد دریچه‏های قلبی را بررسی کرد. در صورت ظن به تشکیل لخته یا اندوکاردیت، بهترین روش، اکوکاردیوگرافی داخل مری است. برای بررسی حرکت لت‏ها در دریچه‏های مکانیکی می‏توان از فلوروسکوپی استفاده کرد. توموگرافی رایانه‏ای قب به همراه ECG (gated cardiac CT) نیز می‏تواند وسیله تشخیصی مفیدی باشد (شکل ۶ـ۸).

10-23-2016-9-37-19-am

دیدگاه خود را با ما اشتراک بگذارید:

ایمیل شما نزد ما محفوظ است و از آن تنها برای پاسخگویی احتمالی استفاده می‌شود و در سایت درج نخواهد شد.
نوشتن نام و ایمیل ضروری است. اما لازم نیست که کادر نشانی وب‌سایت پر شود.
لطفا تنها در مورد همین نوشته اظهار نظر بفرمایید و اگر درخواست و فرمایش دیگری دارید، از طریق فرم تماس مطرح کنید.