ژرمن‌ها چه کسانی بودند و در زمان باستان چگونه می‌زیستند؟

مردم ژرمن (در منابع قدیمی‌تر مردم توتنی) گروهی نژادی-زبانی اند، که از اروپای شمالی سرچشمه می‌گیرند و به زبان‌های ژرمنی از شاخه زبان‌های هندواروپایی سخن می‌گویند. این زبان‌ها از نیای مشترکشان یعنی زبان نیاژرمنی در دوره آهن به وجود آمده‌اند. این زبان در بسیاری از مناطق با کمک گروه‌های قومی شمال اروپا گسترده شد. از آن جمله: اسکاندیناویایی‌ها (سوئدی‌ها، نروژِی‌ها، دانمارکی‌ها، جزایر فارویی‌ها اما نه فنلاندی‌ها و سامی‌ها)، آلمانی‌ها (شامل اتریشی‌ها و تمام آلمانی‌زبانان سوئیس و آلمان) هلندی‌ها و انگلیسی‌ها اند. چنان که در لغت‌نامهٔ دکتر محمد معین آمده است.[۱] ژرمنیان مردمانی جنگ‌جو و عدالت‌طلب بودند و دادگاه برای خود داشتند و اگر کسی موجب گناهی می‌شد، که موجب ننگ بر آنان بود، مثل دزدی، او را در باتلاق خفه می‌کردند و در همان‌جا رها می‌کردند. به همین دلیل است، که مومیایی‌های چندهزارساله در آن جا کشف شده‌است.


ژرمن‌ها اجداد اسکاندیناویایی‌ها، آنگلوساکسون‌ها و آلمانی‌ها در شمال اروپا بودند؛ قبایلی جنگجو، دوستدار طبیعت و محیط آزاد. روزگار و اشتغالات آنها چه بود؟ نمایشگاهی باستان‌شناسی در برلین دریچه‌ای به برخی سوال‌ها می‌گشاید.

صنعتگران خودکفا

اقوام ژرمنی یک‌جا نشین نبودند. قبائل مختلفی در شمال آلپ و دامنه‌های سرسبز حواشی می‌زیستند که هر آن چه لازم داشتند، در همان‌جا می‌ساختند. چوب و استخوان، مهم‌ترین مواد اولیه برای مصارف و ملزومات روزمره بود. از جمله تولید شانه.

صنایع ظریف فلزی

به خلاف شهرت رژمن‌ها به بربریت و بدویت، تراشکاری‌های باکیفیت و هنرمندانه صنایع فلزی یافته شده، تسلط آنها به فنون پیشرفته را نشان می‌دهد. نقوش برجسته حیوانات و کنده‌کاری کله انسان روی این صفحه بیضوی از قلع، شاهدی بر این مدعاست. کارشناسان حدس می‌زنند که این کار چشم‌نواز، لبه یک سطل بوده باشد.

عرضه‌کنندگان کهربا

آنها پول نداشتند اما در عوض اهل تجارت و تبادل پایاپای کالا بودند؛ به ویژه با رومی‌ها که اشتیاق زیادی به کهربا نشان می‌دادند. برای باستان‌شناسان روشن نیست که ژرمن‌ها به ازای کهربا چه می‌گرفتند. شاید با ذوب سکه‌های طلا و نقره که رومی‌ها می‌دادند، زینت‌‌آلات می‌ساختند.

جنگ و گریز ژرمن‌ها و رومی‌ها

اقوام ژرمن غالبا با رومی‌ها درگیر می‌شدند؛ به ویژه وقتی رومی‌ها می‌کوشیدند به کرانه‌های غربی راین نفوذ کنند. متقابلا، هجوم ژرمن‌ها به قلمرو رومی‌ها به قصد غارت، بدون پاسخ نمی‌ماند. این جنگ و گریز در عین حال موجب آشنایی با هنرورزی‌های طرفین می‌شد. این دیگ سرامیکی، تقلیدی از هنرهای ظریفه رومی‌ها به دست ژرمن‌هاست.

تجارت برده

دست و پای زنجیر شده یک انسان… این کار نشان می‌دهد که ژرمن‌ها هم برده می‌گرفتند؛ مثلا از بین دشمنانی که شکست داده بودند. البته آنها برده‌ها و اسرا را به رومیان می‌فروختند. مواردی هم بود که خود رومی‌ها را اسیر گرفتند اما آنها حاضر نشدند اسرا را با چیزی معاوضه کنند.

آیین باتلاق

در مقایسه با فرهنگ‌های دیگر آن دوران، یافته‌های باستان‌شناسی در باره قبائل ژرمن اندکند. بسیاری از مصنوعات و تولیدات دستی آنها در باتلاق و لجنزار پیدا شده‌اند. از قرار آیینی نزد آنها بوده که بعد از پیروزی در هر جنگی، غنائم قوم متخاصم را به باتلاق می‌انداختند. این سپری است که به خوبی حفظ شده و نشان می‌دهد که حتی اشیای چوبی نیز از مناسک لجن‌زار مستثنی نبوده‌اند.

 

منبع: دویچه وله

دیدگاه خود را با ما اشتراک بگذارید:

ایمیل شما نزد ما محفوظ است و از آن تنها برای پاسخگویی احتمالی استفاده می‌شود و در سایت درج نخواهد شد.
نوشتن نام و ایمیل ضروری است. اما لازم نیست که کادر نشانی وب‌سایت پر شود.
لطفا تنها در مورد همین نوشته اظهار نظر بفرمایید و اگر درخواست و فرمایش دیگری دارید، از طریق فرم تماس مطرح کنید.