۵ سال طول کشید تا این تصویر دیوانه‌کننده ۲.۵ گیگاپیکسلی از صورت فلکی شکارچی ثبت شود

0

ثبت عکسی از صورت فلکی شکارچی (Orion Constellation) (جبار یا اوریون هم گفته می‌شود) پروژه‌ای ۵ ساله با ۵۰۰ ساعت ویرایش و ۴۲ ساعت پردازش بود که از سال ۲۰۱۳ توسط عکاس نجومی به نام Matt Harbison شروع شد.

نتیجه نهایی این پروژه یک عکس دیوانه‌کننده ۲.۵ گیگاپیکسلی با دقت و جزئیات بالا است.

«هاربیسون» می‌گوید ایده ثبت این تصویر در سال ۲۰۱۳ کلید خورد و به طور عملی از سال ۲۰۱۵ آغاز شد. طی ۵ سال، ۲۰۰ قطعه از هزاران عکس گرفته شده ساخت تا با ویرایش و پردازش تصویر به یک عکس نهایی از صورت فلکی شکارچی تبدیل شدند.

رویای کودکی

«هاربیسون» این عکس را عشق سال‌های طولانی به ستارگان می‌خواند و نام این پروژه را ORION گذاشته است. این عکاس در سال ۲۰۱۵ یک دوربین جدید مونو به نام QHY 16200 CCD پیدا کرد و پس از تحقیقات زیاد روی آن، در سال ۲۰۱۶ تصمیم گرفت آن را خریداری و برای عکاسی از فضا استفاده کند.

تبلیغ: دوره آموزش الکترونیکی: پداگوژی، ابزارها و تولید محتوای آموزشی

«هاربیسون» می‌گوید در این پروژه به طور کامل متعهد به سنسور بوده است. دوربین QHY 16200 CCD APS-H یک چرخ فیلتر ۷ موقعیتی یکپارچه دارد که به طور ویژه برای عکاسی از نجوم ساخته شده است و اگر بتوانید آن را پیدا کنید؛ قیمتی ۴۸۰۰ دلاری دارد.

این عکاس قبلا تصاویری از سحابی Nebula در مقیاس ۱۰ و ۱۱ پیکسل گرفته بود ولی با دوربین QHY 16200 سراغ گرفتن تصاویری با مقیاس ۱.۶ پیکسل برای صورت فلکی شکارچی رفت.

او می‌گوید مطمئن بوده این تغییر سنسور و پیکسل می‌تواند ماهیت واقعی پشت فضای رازآلود را و آن رنگ‌ها و شکل‌های فضایی را نشان بدهد. او بیش از ۵ سال با صبر و حوصله مشغول گرفتن ۲۵۰۸ عکس مجزا از Orion Constellation بود و بعد بیش از ۵۰۰ ساعت برای ویرایش و ترکیب آن‌ها با یکدیگر صرف کرد.

همان‌طور که می‌دانید؛ گرفتن هزاران عکس از یک صورت فلکی به صدا شب عکاسی نیاز دارد. «هاربیسون» می‌گوید فارغ از چالش‌های نرم‌افزاری، برخی مشکلات سخت‌افزاری مداوم و شرایط جوی هم مطرح بودند. شرایط جوی شرث تنسی مدام تغییر می‌کرد و برخی شب‌ها برای عکاسی مناسب نبود.

هر شب باید همان موقعیت ستاره‌ها را پیدا کرد و عکاسی از شمال و جنوب تا شرق و غرب ادامه پیدا می‌کرد تا همه تصاویر در یک وضعیت شب گرفته شوند و بعد به صورت یک عکس یکپارچه دربیایند.

چالش‌های سخت‌افزاری و نرم‌افزاری

«هاربیسون» در سال ۲۰۱۵ برای ویرایش این تصاویر از دستگاه مک پرو با دو پردازنده Xeon و ۶۴ گیگابایت رم استفاده کرده و اعتقاد دارد یکی از سریع‌ترین کامپیوترها تا رسیدن به پنل ۴۷ بوده ولی پس از احساس کرد مقدار رم دستگاه کم است.

پس از آن تا ۵ سال «هاربیسون» کامپیوترهای مختلف را برای رسیدن به یک عملکرد مناسب آزمایش کرد. ویرایش تصاویر تا ماه اوت ۲۰۲۰ طول کشید و در نهایت کامپیوتر جدید او یک AMD Threadripper با ۲۴ هسته و ۲۵۶ گیگابایت رم است.

در مجموع ۲۳ ساعت طول کشید تا ۲۰۰ قطعه از تصاویر مختلف عکاسی شده براساس نقشه‌های موجود صورت فلکی شکارچی تهیه و بعد ۱۹ ساعت طول کشید تا این قطعه‌ها درهم ادغام شوند و به صورت یک طرح موزاییکی کنار یکدیگر قرار بگیرند.

در نهایت، عکسی ۲.۵ گیگاپیکسلی از Orion Constellation با جزئیات ریز بسیار زیادی به دست آمده است که می‌تواند برای سال‌های طولانی مورد استفاده قرار بگیرد.

در ویرایش ۵۰۰ ساعته تصاویر از ترکیب نرم‌افزارهایی مانند Main Sequence Software و Sequence Generator Pro به همراه PHD2 Guiding و Pixinsight و Astro Pixel Processor و Adobe Photoshop استفاده شده است.

در زیر نسخه مقیاس شده برخی تصاویر کامپایلی را می‌بینید:

در اینجا هم دو تصویر می‌بینید که از بزرگنمایی تصویر اصلی حاصل می‌شوند و جزئیات در آن‌ها فوق‌العاده است:

کاری که «هاربیسون» انجام داده برای نجوم فوق‌العاده ارزشمند و ماندگار است. به جرات می‌توان گفت تنها عکسی است که جزئی‌ترین نکات در صورت فلکی جبار یا اوریون را به تصور کشیده و این چیزی جز تحقق یک رویای کودکی نبوده است.

منبع

ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.