فیلم نه – خلاصه داستان، نقد و بررسی – Nine

0

کارگردان: راب مارشال

بازیگران: دانیل دی لوئیس (گوئیدو)، پنه لوپه کروز (کارلا)، نیکول کیدمن (کلودیا)، کیت هادسن (استفانی)، سوفیا لورن (ماما)، جودی دنچ (لیلی)

آنچه که روی کاغذ نمره بیست گرفته بود در عمل نمره صفر گرفته است. تصورش دشوار است، اما مجموعه‌ای از آدم‌های اسم و رسم دار دنیای سینما و تئاتر و موسیقی که در کارنامهٔ حرف‌های آن‌ها انبوهی از مجسمه‌های طلایی اسکار و تونی و گرمی به چشم می‌خورد، فیلمی را ساخته‌اند که به لعنت خدا هم نمی‌ارزد. راب مارشال، فیلمسازی که با ساختن فیلم موزیکال شیکاگو چندین جایزهی اسکار را ربود، در فیلم تازه خود، نه، تمامی دکمه‌های عوضی را فشرده و نتیجه کار فیلمی است که تقریبا در تمامی سطوح شکست خورده.

نه اقتباسی است از یک تئاتر موزیکال برادری به نام نه (محصول ۱۹۸۲) که این تئاتر به نوبه خودش اقتباسی بود از فیلم به یاد ماندنی ۸.۵ (محصول ۱۹۶۳) ساختهٔ کارگردان شهیر ایتالیایی فدریکو فلینی، ۸.۵ حدیث نفس سازنده‌اش، فللینی، بود، کارگردان مشهوری به اسم گوئیدو که نقش او را مارچلو ماسترویانی بازی می‌کند، در میانهٔ زندگی خود دچار بحران خلاقیت می‌شود و به جای کار بر روی پروژه‌های سینمایی‌اش، درگیر چالش‌های ذهنی و روحی با زنان و محبوبگانی می‌شود که زمانی گرمی‌بخش زندگی وی بوده‌اند.

فیلم فللینی در زمان خودش سروصدای بسیاری به پا کرد. ۸.۵ از جمله فیلم‌های اثرگذار تاریخ سینماست که جریان سیال ذهنی را به عنوان سیک هنری و بصری در فیلم‌ها برجسته و شاخص کرد.

در فیلم راب مارشال، دانیل دی لوئیس در نقش گوئیدو ظاهر می‌شود. گوئیدو، کارگردان مشهوری است که به بدقلقل بودن و ورشکست کردن تهیه‌کنندگان فیلم‌هایش شهرت دارد. یکی دو فیلم اخیر گوئیدو با شکست‌های تجاری سنگین مواجه شده و وی واقعا از همه چیز خسته شده و بدتر از همه درگیر یک بحران خلاقیت هم شده است. در چنین موقعیتی است که گوئیدو درگیر ذهنیت‌های مختلفی می‌شود و به زنان زندگی‌اش، از محبوبگان دوران نوجوانی تا محبوبگان فعلی و نیز همسر و مادرش می‌اندیشد و مارچلو ماسترویانی بازیگر خوش سیمایی بود که جان می‌داد.

برای بازی در نقش کارگردانی مورد توجه نسوان است اما دانیل دی لوئیس ذره‌ای از گرما، جذابیت و کاریزمای مردانهٔ ماسترویانی را ندارد. انتخاب دی لوئیس برای ایفای نقش گوئیدو اولین اشتباه بزرگ راب مارشال بوده داستان فیلم فللینی در اوایل دههٔ شصت میلادی می‌گذشت و بسیاری از مضامین قیم مربوط می‌شد به اوضاع صنعت فیلم در آن زمان، اما مارشال و فیلمنامه‌نویس‌های – نتوانسته‌اند مابه ازای امروزی صنعت فیلم دههٔ شصت را در فیلم خود باز آفرینی کند. پاپاراتزی و حتی قضیه روابط میان زن و مرد که در دههٔ شصت معانی و تعابیری داشت، حالا در سال ۲۰۰۹ معانی کاملا متفاوتی بافته که ما بازتاب آن را در فیلم‌ها مقایسهٔ میان یکی از صحنه‌های کلیدی در فیلم ۸.۵ با فیلم نه می‌تواند راه صحنه حرم است. در این صحنه، که در ذهن گوئیدو می‌گذرد، همه زنان ریدکی تا همسر و مادرش، حضور دارند و از وی مراقبت می‌کنند اما دیری نمی‌گذرد که گلایه نسوان از کوئیدو شروع می‌شود. این گلایه‌ها آنقدر شدید می‌شود که گوئیدو دست به شلاق می‌برد تا این «زنان وحشی» را رام کند. این صحنهٔ مهم در فیلم نه بازآفرینی شده اما هیچ نه و هدفمندی در آن دیده نمی‌شود.

منبع: دنیای تصویر

 

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.