درمان و مشاوره با کمک روانشناس هم زبان

0

رپورتاژ

چکیده : درمانگر علاوه بر ایجاد فضایی امن، محرمانه و بدون قضاوت، رابطه منحصر به فردی با مراجعان خود ایجاد می کند تا افراد یاد بگیرند که چگونه رفتارهای مشکل ساز خود را تغییر دهند.

 

وقتی برای اولین بار با کسی ملاقات میکنید، اغلب میخواهید بپرسید اهل کجاست. با این هدف که این فرد کیست و چه مجموعه‌ای از قوانین، ارزش‌ها و اخلاقیات، رشد روانی و رفتاری، شخصیت او را شکل داده است. با این حال، پاسخ به این سوال برای کسی که شرایط زندگی آنها را از زادگاهش دور کرده است، به ویژه اینکه در برابر تغییرات شدید هویتی آسیب پذیر هستند. دردناک است. حقیقت این است که همه شما آسیب دیده اید، برخی به دلیل اسارت و جنگ، برخی دیگر برای فرار از قحطی، مهاجرت، خطر تهدید و فقر. کشور افغانستان ملتی از مهاجران است که در آن مردم برای چندین نسل به دنبال فرصت‌های بیشتر، آزادی و زندگی بهتر برای خود و خانواده‌هایشان بوده‌اند. بسیاری از مردم شاهد بوده‌اند که کشوری که می‌شناختند و دوستش می‌داشتند چگونه در مقابل چشمانشان نابود میشود. علاوه بر این میتواند به افسردگی در میان همه اعضای خانواده و سایر پیامدهای روانی پیچیده در کودکان منجر شود.

شما چه اتفاقاتی را پشت سر میگذرانید؟

  • عزیزانی را که نمیتوانید یا نمبخواهید ترک کنید ولی به دلیل گرسنگی و جنگ از دست میدهید.
  • خانه ها، داراییها، زمینها و هر چیزی که به راحتی روی دوش یا در چمدان حمل نمیشود را ترک میکنید.
  • آینده نامشخص و ترس از ناشناخته.
  • احساس هویت، شایستگی و معنای زندگی را در جایی که خانه شماست از دست میدهید.
  • از دست دادن، اندوه، و سوگ فرزندان، قرار گرفتن در معرض خشونت با علائم مرتبط با آسیب روانی  PTSD  مرتبط است. شکی نیست که میزان PTSD در میان افراد آسیب دیده از جنگ بیشتر از جاهای دیگر است.

یک مراجع افغان، خواهر و بسیاری از افراد خانواده اش را در یک روز در طول جنگ از دست داده بود. او با تأمل در مورد فاجعه‌ای که در نهایت خود از آن نجات یافته بود، گفت: «مردم اینجا اعتقاد قوی به خدا دارند، بنابراین ما آن تصاویر، آن صحنه‌ها را فراموش می‌کنیم. تصاویر و خاطرات به مرور زمان ناپدید می شوند. اما دلشکستگی،گاهی برای همیشه با مردم می ماند.» مطالعات متعدد نشان داده‌اند که افراد در مواجهه با فقدان، ضربه و سایر عوامل استرس‌زای مهم زندگی، انعطاف‌پذیر هستند. واکنش‌های متداول و راه‌های مقابله با انواع مختلف از دست دادن ( مادی و روانی) چیست و چه نوع حمایتی احتمالاً مفید است؟ غم و اندوه برای بسیاری از افراد شدیدا دردناک است، اما شما عموماً از درد عبور می کنید زیرا با گذشت زمان از شدت غم و اندوه کاسته می شود. حمایت اجتماعی، و همچنین باورها و اعمال معنوی، ممکن است نقش مهمی در کمک به افراد برای عبور از غم و اندوه خود ایفا کند. اما، مطمئناً همه به طور طبیعی بهبود نمی یابند. اقلیتی از افراد داغدار وجود دارند که همچنان در غم خود گیر کرده اند و هیچ تسکینی از ناراحتی خود نمی یابند. کاهش استرس مرتبط با این شرایط دلهره آور ممکن است افراد را از نظر روانی رها کند تا به راحتی به آنها کمک کند منابع جدیدی از معنا و هویت را کشف کنند. وقتی منابع جدیدی از امید و معنا برای سرمایه گذاری وجود داشته باشد، حرکت از گذشته به زمان حال آسان تر است.

شواهدی وجود دارد که نشان می دهد درمان های روانشناختی با مؤلفه مواجهه شدید (قرار گرفتن در معرض تجربه ترسناک مانند از دست دادن و غم و اندوه)، چه به صورت انفرادی یا گروهی ارائه شود، ممکن است به ویژه برای کمک به افراد مبتلا به PTSD مؤثر باشد. دانستن این نکته مفید است که به خاطر داشته باشید که هیچ مسیر واحد و «یکسان» برای بهبودی وجود ندارد. شما فقط زمانی باید نگران ارائه کمک های تخصصی باشید که اندوه ریشه دار و ناتوان شود و با گذشت زمان از بین نرود.

چرا باید با یک روانشناس ملاقات داشته باشید؟

درمانگر علاوه بر ایجاد فضایی امن، محرمانه و بدون قضاوت، رابطه منحصر به فردی با مراجعان خود ایجاد می کند تا افراد یاد بگیرند که چگونه رفتارهای مشکل ساز خود را تغییر دهند. وقتی هم درمانگر و هم بیمار مهاجر باشند، زبانِ درمان و مشاوره معنای خاصی پیدا می کند. مراجعان افغان هم لزوماً به دنبال درمانگرهای خارجی نیستند، اگرچه ممکن است این واقعیت را درک کند که روانشناس با چالش سازماندهی مجدد هویت افراد آشنا است. اما شاید درد درک نشدن باعث شود تجربه ها ناشناخته باقی بماند. در درمان، گاهی اوقات یک نگاه، سکوت همدلانه می‌تواند بیشتر از شیواترین جمله ها نیز، دگرگون‌کننده‌ باشد. پس زمانی که هم درمانگر و هم مراجع از یک کشور مهاجرت کرده اند. در این مورد، آنها احتمالاً یک قرابت مشترک دارند که منجر به ملاقات آرامش بخشی برای مراجع می شود. آنها ممکن است فرضیه های یکسانی داشته باشند که تجربیات و تفاوت های مهم فردی را محو کند.

روانشناس از دو منظر مراجع خود را درک می کند:

  • اولا، درمانگران از نزدیک به صحبت های مراجع در مورد زندگی و تجربه هایش گوش می دهند و درک دقیقی از نحوه تعامل آنها با شرایط به دست می آورند.
    دوم، درمانگر بررسی می کند که چگونه مراجعان در جریان درمان با آنها تعامل برقرار می کنند. این موضوع به روانشناس کمک می کند تا بدانند رفتار مراجع در زندگی شخصی چگونه است.

اولین قدم برای تغییر و رشد زمان مراجعه به روانشناس در یک مرکز مشاوره معتبر اتفاق می افتد. مراجع بدون آگاهی از رفتارها و تعاملانی که باعث درد می شود اغلب در حالت پریشانی به درمانگر مراجعه می کند. درمانگران می توانند با گوش دادن دقیق به تجربه های مراجعان در حین تعامل با آنها در شناسایی الگوهای رفتاری ناسازگار کمک کنند. در واقع، درمانگران بر ترس و اضطراب و همچنین بر شرم، گناه و احساس خشم تمرکز می کنند زیرا برخی از بیماران ممکن است در ابتدا هنگام مرور تجربه تروما، ناراحتی قابل توجهی را تجربه کنند و طیفی از احساسات را بروز دهند: خشم، غم، ناامیدی و سردرگمی که سعی دارند، این احساسات را کنترل کنند. این‌ها ساده‌ترین احساساتی هستند که می‌توان به آنها دست یافت.

فکر کردن و نحوه کمک کردن

راه هایی برای صعود وجود دارد. دریابید که چگونه می توانید واقعاً به خودتان کمک کنید. اگر فرصت ملاقات دارید با روانشناس صحبت کنید یا کتاب بخوانید. به صحبت های درمانگرتان عمیق و با دقت گوش کنید که نظرات آنها در مورد آنچه که فکر می کنند بهتر است انجام شود چیست و چگونه می توان در حرکت رو به جلو قدم برداشت. به احساسات و افکار خود توجه کنید. هنگام تماشا، خواندن یا گوش دادن چه احساسی دارید؟ اگر خود را در وضعیت شدیدی می بینید که باعث می شود بر خشم خود تمرکز کنید، از خود بپرسید که بهترین راهی که می توانید در حال حاضر و در آینده به خودم و دیگر هموطنان کمک کنید چیست؟

  • فراموش نکنید چه چیزی در حال حاضر مهم است. بیشتر افغان ها در حال تجربه آسیب روحی هستند.. هر یک از شما می‌توانید به جای مشاجره کردن یا برانگیختن خشم خود، یاد بگیرید که چگونه به خودتان کمک کنید که استرس های حاد، کمتر شما را تحت فشار قرار دهد.
  • زندگی دور از وطن به طور فزاینده ای بین مردم افغانستان رایج شده است. افزایش اعداد و ارقام به این معنی نیست که این یک تجربه ساده برای مردم است.

با وجود مشکلاتی که در حال رخ دادن است و با وجود از دست دادن جان و مال و عذاب خانواده هایی که این چنین رنج را  متحمل می شوند، هنوز آینده عادلانه تر و صلح آمیز امکان پذیر است. این چشم انداز و هدف را نه تنها برای خود در نظر داشته باشید بلکه مطمئن شوید به نسل های آینده نیز کمک خواهد کرد. در پروسه درمان، ما روانشناسان در تلاش هستیم تا مراجع را به مکان امن برای ابراز احساسات دعوت کنیم. همچنین از طریق روابط خود با دیگران، به مهاجران افغان از سراسر جهان، کمک کنیم.

منبع: biomedcentral.com

 

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.