آیا واقعا باید خواب شبانه ۸ ساعت باشد؟!

0
جن گانتر
خواب بسیار مهم است. برای زنده ماندن نیازمند آنیم. و زمانی که نمی‌توانیم بخوابیم، شدیداً نیازمند کمک هستیم.
اما اخیراً، علاقه‌ی ما به مقوله‌ی خواب انگار تبدیل به یک فوریت شده است. یک جستجوی سریع در اینترنت در مورد خواب کافیست تا با انبوهی از مقالات درمورد چگونگی بی‌نقص کردن خواب‌تان مواجه شوید. گجِت‌های جدید، ساعت‌های زنگدار گران‌قیمت، دور ماندن از نور آبی. بسیاری خدمات، محصولات و مقالاتِ مشاوره‌ای وجود دارند که به ما می‌گویند ما اشتباه می‌خوابیم. خواب ناکافی، خواب بی‌کیفیت، وضعیت قرارگیری نادرست. حتی بدتر، ممکن است با پیام‌های ترسناکی مواجه شوید که ادعا می‌کنند اگر صحیح نخوابید زندگیِ کوتاه‌تری خواهید داشت، و به تمامِ بیماری‌ها دچار خواهید شد.

بزرگ‌ترین نگرانی‌ای که درمورد خواب‌مان داریم نداشتن میزان کافی از خواب است و اینکه هرچیزی کمتر از ۷ ساعت خواب در شب به معنی محکوم شدن به بیماری است، از فشار خون بالا گرفته تا بیماری آلزایمر. اما دو مشکل درمورد این نوع از پیام‌ها وجود دارد. اولین مشکل این است که این پیام‌ها کاملا دقیق نیستند. هفت تا هشت ساعت خواب، که برای بزرگسالان پیشنهاد می‌شود، تنها یک میانگین است. با اینکه این پیام‌ها باید برای اطلاع‌رسانی‌های پزشکی به مردم تسهیل شود، اما گاهی در این میان ریزه‌کاری‌های مهم گم می‌شوند. پس بله، این درست است که خواب ناکافی در بلند مدت با مشکلات سلامتی مانند بیماری‌های قلبی دیابت و افسردگی در ارتباط است. اما تمرکز صرف روی هفت تا هشت ساعت خواب این حقیقت که نیاز مردم به خواب یک طیف است را نادیده می‌گیرد. مدت زمانِ یک خواب خوبِ شبانه برای افراد مختلف متفاوت است. برخی بزرگسالان به هشت و برخی دیگر به شش ساعت خواب نیاز دارند.

دومین اشکال در مورد این نوع از پیام‌های رستاخیزی این است که آن‌ها می‌توانند آسیب‌زا باشند، مخصوصا برای افرادی که مشکل خواب دارند. برای مثال، در سال ۲۰۱۹، تخمین زده شد که ۲۱ درصد از بزرگسالان در آمریکا از دستگاه‌های رصد خواب استفاده می‌کنند. و احتمالا این عدد درحال افزایش است. و من این را درک می‌کنم. دانستن اینکه چقدر در هر شب خوابیدید و یا اینکه در چه بخشی به خواب عمیق فرو رفتید و خواب دیدید، جالب است. اما داشتن همه‌ی این اطلاعات درمورد خواب باعث می‌شود افرادی نسبت به آن وسواس پیدا کنند، تا جایی که به وضعیتی منجر می‌شود که به آن ارتوسامنیا می‌گویند: مشغولیت ذهنی مداوم برای رسیدن به خوابی بی‌نقص. و این وضعیت، برخلاف انتظار، باعثِ مشکلات بیشتر خواب می‌شود.

البته ارتوسامنیا ممکن است مثالی غیرمعمول باشد، اما اضطراب ناشی از نداشتنِ خواب کافی ما را در شب بیدار نگه می‌دارد. خب، این هم نظر بعضی کارشناسان در این مورد. روی عدد تمرکز نکنید چون این کار به انتظارات غیر واقعی از خواب منجر می‌شود. به گفته‌ی دکتر کالین کارنی، روانشناس و رئیس آزمایشگاه خوابِ دانشگاهِ رایِرسن، سوالات اساسی‌ای که باید از خود بپرسید عبارتند از: آیا به اندازه‌ی کافی در طول روز سرحال هستم؟ آیا عموما در طول شب بدون اختلال می‌خوابم؟ یا، اگر بیدار شَوم، دوباره به راحتی به خواب می‌روم؟ آیا در طول روز بیدارم، بدون اینکه بی‌اختیار خوابم ببرد؟ اگر پاسخ‌تان به تمامی سوال‌های بالا بله است، احتمالا نیازی نیست نگران خواب‌تان باشید. و اگر با خواب‌تان دست و پنجه نرم می‌کنید، به جای خریدنِ فیلتر‌های گران‌قیمت نور آبی یا دستگاه‌های گران‌قیمت رصد خواب، سعی کنید با پزشک خود مشورت کنید تا مطمئن شوید که مشکل پزشکی‌ای وجود ندارد که نیاز به بررسی داشته باشد. بعد توصیه‌های مبتنی بر شواهدی را که توسط آکادمی آمریکایی دارو‌های خواب ارائه می‌شوند، امتحان کنید. چیزی که خیلی جالب است این است که درمانی بسیار تاثیر‌گذار وجود دارد به نام رفتار درمانیِ شناختی برای بی‌خوابی، یا سی بی تی-آی، که شامل مصرف هیچ دارویی نمی‌شود. و میزان شکست آن بسیار پایین است.

 

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.