با بررسی کتاب‌های راهنمای قدیمی وویجر ۱، علت ارسال پیام‌های مخدوش آن آشکار شد

0

در ماه مه، دانشمندان ناسا اعلام کردند که فضاپیمای وویجر ۱ در حال ارسال داده‌های نادرست از سیستم کنترل خود [AACS] است. برای حل این مشکل، مهندس‌های دست به دامان کتابچه‌های چند دهه قدیمی شدند.

ناسا در یک به روزرسانی نوشت که تیم وویجر این مشکل مرموز را در اواخر ماه اوت حل کرده است. معلوم شد، فضاپیما با استفاده از یک کامپیوتر «مرده» اطلاعاتی را ارسال می‌کرد که داده ها را خراب می‌کرد.

وویجر ۱، همراه با وویجر ۲ -دوقلوی خود- در سال ۱۹۷۷ به فضا پرتاب شد و ابتدا تصور می‌شد که تنها ۵ سال تاب بیاورد و در این مدت بتواند مشتری، زحل، اورانوس، نپتون و قمرهای آنها را مطالعه کند.

اما پس از نزدیک به ۴۵ سال، هر دو فضاپیما هنوز در حال کار هستند. در سال ۲۰۱۲، وویجر ۱ اولین شیء ساخت بشر شد که از مرز نفوذ خورشید ما که به هلیوپوز heliopause معروف است، عبور کرد و وارد فضای بین ستاره‌ای شد و اکنون حدود ۲۳.۸ میلیارد کیلومتر از زمین فاصله دارد و با این وجود هنوز داده ارسال می‌کند.

سوزان داد، مدیر پروژه ماموریت وویجر در آزمایشگاه پیشرانش جت ناسا، در تابستان قبل از اینکه تیم وویجر راه حلی پیدا کند در این مورد می‌گوید: «هیچ کس فکر آنها تا کنون دوام بیاورند.»

 کشف اسناد قدیمی فضاپیما

وویجر ۱ در اوایل دهه ۱۹۷۰ طراحی و ساخته شد و همین امر تلاش‌ها برای عیب‌یابی‌اش را پیچیده می‌کرد.

اگرچه مهندسان وویجر برخی از اسناد و مدارک قدیمی حاوی جزئیات در مورد طراحی و روندهای فضاپیما را داشتند، اما اسناد مهم دیگر گم شده بودند یا در جای خود قرار نداشتند.

در طول ۱۲ سال اول ماموریت وویجر، هزاران مهندس روی این پروژه کار کردند. هنگامی که آنها در دهه ۷۰ و ۸۰ بازنشسته شدند، لزوم خاصی برای ایجاد یک کتابخانه اسناد پروژه وجود نداشت. آنها جعبه‌های پر از مواد کاری خود را به خانه به گاراژ خود می‌بردند. اما در ماموریت های جدید، ناسا به نگهداری سوابق اهمیت می‌دهد.

تعدادی جعبه با اسناد و تصاویر شماتیک در خارج از محل آزمایشگاه پیشرانه جت ذخیره شده بود و داد و بقیه گردانندگان وویجر می‌توانند درخواست دسترسی به این سوابق را داشته باشند. با این حال، این کار یک چالش بود.

برای مشکل اخیر وویجر ۱ در تله متری، مهندسان ماموریت باید به طور خاص به دنبال جعبه‌هایی با نام مهندسانی می‌گشتند که سیستم «کنترل نگرش» attitude-control system را توسعه داده بودند.

منبع اشکال

سیستم کنترل نگرش فضاپیما، که داده‌های تله‌متری را به ناسا می‌فرستد، جهت‌گیری وویجر ۱ را در فضا نشان می‌دهد و آنتن با برد زیاد فضاپیما را به سمت زمین می‌چرخاند و به این ترتیب، وویجر را قادر می‌سازد تا داده‌ها را به خانه ارسال کند.

در خلال نقص تابستان امسال، خوانش‌های تله‌متری مخدوش شده بود، مشخص نبود که سیستم کنترل نگرش به درستی کار می‌کند یا خیر.

داد و مهندسان مدت‌ها گمان می‌کردند که این مشکل به دلیل فرسودگی سیستم‌ها است یا اینکه موقعیت آن در فضای بین ستاره ای دارای ذرات باردار پرانرژی سبب آن شده باشد.

در اواخر آگوست، مهندسان وویجر منبع داده‌های مخدوش را پیدا کردند: سیستم کنترل نگرش فضاپیما در حال مسیریابی اطلاعات از طریق یک کامپیوتر مرده بود. یعنی یک فرمان معیوب از یک کامپیوتر دیگر راه اندازی شده بود.

داد در بیانیه ای که ناسا در ماه آگوست منتشر کرد ، گفت: «ما از بازگشت تله متری خوشحالیم . با این حال، تیم مطمئن نیست که چرا این اتفاق اصلا رخ داده.»

“ما یک بازخوانی کامل حافظه AACS انجام می‌دهیم و به همه روندها دقت می‌کنیم که به ما کمک می کند تا مشکلی را که باعث مشکل تله متری شده است،  تشخیص دهیم. بنابراین ما محتاطانه خوش بین هستیم، اما هنوز باید تحقیقات بیشتری انجام شود.»

سفر وویجر ۱ ادامه دارد

به عنوان بخشی از یک تلاش مداوم مدیریت انرژی که در سال‌های اخیر لزوم بیشتری پیدا کرده، مهندسان سیستم‌های غیرفنی روی کاوشگرهای وویجر، مانند بخاری‌های ابزار علمی آن را خاموش کرده‌اند، به این امید که وویجر تا سال ۲۰۳۰ همچنان انرژی داشته باشد.

ماموریت وویجر از کشف قمرها و حلقه‌های ناشناخته گرفته تا اولین شواهد مستقیم از هلیوپوز، به دانشمندان در درک کیهان کمک کرده است. دانشمندان می‌خواهند این ماموریت تا بیشترین حد ممکن ادامه یابد، زیرا داده های علمی بسیار ارزشمند هستند.

منبع: Business Insider

 

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.