MP3 چیست و چه تاریخچه‌ای دارد؟ دلیل محبوبیت این فرمت

0

MP3 مخفف “MPEG-1 Audio Layer 3” است. این یک فرمت فشرده‌سازی صوتی دیجیتال است که به طور گسترده استفاده می‌شود که امکان ذخیره و انتقال فایل‌های صوتی را فراهم می‌کند و در عین حال اندازه آن‌ها را به میزان قابل توجهی کاهش می‌دهد. MP3 با حذف یا کاهش بخش‌هایی از صدا که کمتر برای گوش انسان قابل درک است، به این فشرده‌سازی دست می‌یابد که به فشرده‌سازی با اتلاف معروف است. این فرآیند منجر به اندازه‌های کوچک‌تر فایل بدون کاهش قابل‌توجه در کیفیت صدا می‌شود و آن را برای ذخیره و اشتراک‌گذاری موسیقی و سایر محتوای صوتی روی رایانه‌ها، پخش‌کننده‌های رسانه قابل حمل و از طریق اینترنت ایده‌آل می‌کند.

فایل‌های MP3 به دلیل سازگاری بالای خود شناخته شده‌اند و توسط طیف گسترده‌ای از دستگاه‌ها و برنامه‌های نرم‌افزاری پشتیبانی می‌شوند. این فرمت در اواخر دهه 1990 و اوایل دهه 2000 بسیار محبوب شد و نقش مهمی در انقلاب موسیقی دیجیتال ایفا کرد و به مردم اجازه داد به راحتی موسیقی را ذخیره و به اشتراک بگذارند. با این حال، شایان ذکر است که فرمت‌های فشرده‌سازی صوتی جدیدتر، مانند AAC (Advanced Audio Coding) از آن زمان پدیدار شده‌اند و بازده فشرده‌سازی و کیفیت صدای بهتری را با نرخ بیت پایین‌تر ارائه می‌دهند و آن‌ها را برای برنامه‌های صوتی مدرن مناسب‌تر می‌سازد. با این وجود، MP3 یک فرمت صوتی شناخته شده و مورد استفاده است.

تاریخچه فرمت فشرده‌سازی صوتی MP3 به اواخر دهه 1980 و اوایل دهه 1990 برمی گردد.

مروری کوتاه بر توسعه و تاریخچه MP3 

 توسعه اولیه (اواخر دهه 1980 – اوایل دهه 1990):

اساس فناوری MP3 در اواخر دهه 1980 زمانی که محققان مؤسسه Fraunhofer برای مدار‌های مجتمع IIS در آلمان شروع به کار بر روی تکنیک‌های فشرده‌سازی صدا کردند.

تیمی از مهندسان، از جمله Karlheinz Brandenburg، کدک MP3 را به عنوان بخشی از استاندارد‌های MPEG (گروه کارشناسان تصویر متحرک) توسعه دادند.

هدف ایجاد یک فرمت فشرده‌سازی صوتی دیجیتالی بود که بتواند حجم فایل ضبط‌شده صوتی را کاهش دهد و در عین حال کیفیت صدای قابل قبولی را حفظ کند.

 

 MPEG-1 Audio Layer 3 (1993):

در سال 1993، اولین نسخه استاندارد MP3 که با نام “MPEG-1 Audio Layer 3” شناخته می‌شود، نهایی و منتشر شد.

با حذف اطلاعات اضافی و کمتر قابل درک از فایل‌های صوتی، فشرده‌سازی قابل توجهی صدا را امکان‌پذیر می‌کرد و در نتیجه حجم فایل‌های کوچک‌تری را به همراه داشت.

فرمت MP3 به گونه‌ای طراحی شد که با طیف وسیعی از دستگاه‌های پخش صدا سازگار باشد و برای ذخیره موسیقی در رایانه محبوب شد.

 

 ظهور MP3 (اواخر دهه 1990 – اوایل دهه 2000):

MP3 در اواخر دهه 1990 و اوایل دهه 2000 محبوبیت گسترده‌ای به دست آورد، تا حدی به لطف توسعه نرم‌افزار و سخت‌افزاری که از پخش MP3 پشتیبانی می‌کرد.

در دسترس بودن نرم‌افزار رمزگذاری MP3 به افراد این امکان را می‌داد تا مجموعه‌های موسیقی خود را به فایل‌های MP3 دیجیتال تبدیل کنند.

پخش‌کننده‌های MP3 قابل حمل، مانند Diamond Rio و بعداً Apple iPod، حمل و گوش دادن به موسیقی MP3 خود را در حین حرکت برای افراد آسان کرد.

 

 مسائل حقوقی و اخلاقی:

محبوبیت MP3 همچنین به نگرانی‌هایی در مورد نقض حق نسخه‌برداری منجر شد، زیرا به فرمتی رایج برای اشتراک‌گذاری آنلاین موسیقی دارای کپی رایت بدون مجوز تبدیل شد.

این امر موجب اقدامات قانونی علیه سرویس‌های اشتراک فایل مانند Napster شد و به توسعه فناوری‌های مدیریت حقوق دیجیتال (DRM) کمک کرد.

 

 پیشرفت و تکامل:

در طول سال‌ها، پیشرفت‌ها و پیشرفت‌های مختلفی در قالب MP3 انجام شد، از جمله توسعه تکنیک‌های رمزگذاری کارآمدتر و نرخ بیت با کیفیت بالاتر.

سایر فرمت‌های فشرده‌سازی صدا، مانند AAC (Advanced Audio Coding) ظاهر شدند و کارایی فشرده‌سازی و کیفیت صدای بهتری را در مقایسه با MP3 با نرخ بیت پایین‌تر ارائه کردند.

 

 استفاده قدیمی و مداوم:

علیرغم فرمت‌های صوتی جدیدتر، MP3 همچنان به طور گسترده مورد استفاده و شناخته شده است، به ویژه برای محتوای قدیمی و دستگاه‌های قدیمی که از فرمت‌های جدیدتر پشتیبانی نمی‌کنند.

موسسه Fraunhofer که نقشی اساسی در توسعه MP3 ایفا کرد، در سال 2017 اعلام کرد که دیگر مجوز ثبت اختراعات مرتبط با MP3 را نمی‌دهد و در واقع MP3 را به فرمت آزاد و باز تبدیل می‌کند.

امروزه، در حالی که فرمت‌های صوتی جدیدتر از نظر کارایی و کیفیت از MP3 پیشی گرفته‌اند، MP3 همچنان به عنوان پیشگام در فشرده‌سازی صدای دیجیتال، اهمیت تاریخی دارد و نقش مهمی در تکامل صنعت موسیقی دیجیتال ایفا می‌کند.

نوشته‌های پیشنهادی

آگهی متنی در همه صفحات

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.