رنگ نپتون و اورانوس با آنچه چشمان ما در صورت سفر واقعی به آنها میدید، متفاوت است!
اورانوس و نپتون سیارات غول پیکر یخی منظومه شمسی هستند و شباهتهای زیادی با هم دارند. یک تفاوت عمده آنها در یک نگاه مختصر، همیشه رنگ آنها بوده است. مطمئناً، هر دو در طیف آبی هستند، اما اورانوس آبی کمرنگتری نسبت به نپتون دارد که آبی کبالتی است. اما به نظر میرسد که این کنتراست به پردازش تصویر مربوط میشود و با چشم غیرمسلح، آنها آنقدر متفاوت به نظر نمیرسند.
محققان تصاویر وویجر را دوباره پردازش کردهاند تا با آنچه چشمان ما میبیند مطابقت داشته باشد. دوربینها مانند چشمان ما عمل نمیکنند. سیستمهای تصویربرداری در تلسکوپها و فضاپیماها دارای فیلترهایی هستند و میتوان از آنها برای برجسته کردن برخی ویژگیها بیش از سایرین استفاده کرد.
وویجر 2، تنها فضاپیمایی که تاکنون از کنار این دو سیاره عبور کرده است، تصاویر تک رنگی گرفته و بعداً این تصاویر دوباره پردازش شده و رنگی شدهاند. دانشمندان میدانستند که تصاویر پردازش شده اورانوس و نپتون رنگ واقعی آنها نیست. همان طور که تصاویر هابل از این دو سیاره (همچنین رنگهای واقعی نیستند). در واقع اصلا هدف دانشمندان این نبوده که رنگ واقعی آنها، همان طور که با حساسیت شبکیه انسان دیده میشوند را به ما نشان بدهند و روی تحقیقات خودشان متمرکز بودهاند. یعنی برای هر طول موجی، رنگی معرفی کردهاند و این شده عکسهایی که ما تا به حال دیدهایم.
اگرچه تصاویر آشنای وویجر 2 از اورانوس نزدیکتر به رنگ واقعی هستند، اما تصاویر نپتون در واقع تقویت شدهاند و بسیار مصنوعی بیش از حد آبی شدهاند.
پروفسور پاتریک ایروین از دانشگاه آکسفورد، نویسنده اصلی نحقیق تازه با استفاده از مدل خود بر روی دادههای اصلی، توانسته دقیقترین نمایش رنگ نپتون و اورانوس را بازسازی کند.
به یاری رصدهای هابل و کاوشگر طیفسنجی چند واحدی (MUSE) در تلسکوپ بسیار بزرگ رصدخانه جنوبی اروپا است دانشمندان توانستهاند به رنگهای واقعی برسند. ابزارها طیف نور سیاره را جمعآوری کردهاند و از این اطلاعات برای ایجاد تصاویر با رنگها واقعی استفاده کردهاند.
نپتون به دلیل مه نازکتر، «کمی» آبیتر از اورانوس است. از سوی دیگر، رنگهای اورانوس در طول فصول خاص این سیاره از طیف سبز به آبیتر تغییر میکنند. بسته به اینکه کدام سوی سیاره رو به خورشید باشد، آن قسمت سبزتر به نظر خواهد رسید.
این محققان پیشنهاد میکنند که تیرگی ذرات یخ متان و کمبود متان در قطب میتواند تفاوت رنگها را توضیح دهد. مشاهده تغییرات ظریف را در حین حرکت این سیاره به دور خورشید که ۸۴ سال طول میکشد، همین را نشان میدهد.
پروفسور ایروین افزود: “این اولین مطالعهای است که یک مدل کمی را با دادههای تصویربرداری مطابقت میدهد تا توضیح دهد که چرا رنگ اورانوس در طول مدارش تغییر میکند.” به این ترتیب، ما نشان دادیم که اورانوس در زمان انقلاب این سیاره یعنی زمانی که زاویه خورشید نسبت به استوا زیاد میشود، سبزتر است، زیرا فراوانی متان مناطق قطبی کاهش مییابد و همچنین ضخامت بیشتری از ذرات یخ متان پراکنده درخشان به دست میآورند.
«درک نادرست از رنگ نپتون و همچنین تغییرات رنگ غیرعادی اورانوس، دهههاست که ما را فریب داده است. این مطالعه جامع در نهایت باید به هر دو موضوع پایان دهد.»
این مطالعه در Monthly Notices of the Royal Astronomical Society منتشر شده.
مطالب مرتبط
