بازیهای ویدیویی میتوانند میلیونها نفر را در خطر از دست دادن دائمی شنوایی قرار دهند
اگر ساعتها صرف گیم میکنید و هدفون به گوشی میگذارید تا صداهای حمله، آهنگهای تم، و نبردهای تنگاتنگ را خوب بشنوید، ممکن است در خطر آسیب دائمی شنوایی باشید.
برای یسیاری از گیمرها، صدا بخش عمدهای از تجربه بازیهای ویدیویی است، اما ما چیز زیادی در مورد اینکه بازی چه اثری بر شنوایی ما میگذارد، نمیدانیم. مطالعات در این زمینه بسیار اندک است، اما تیمی از محققان آمجموعه تحقیقاتی را که تا حالا انجام شدهاند گرد آوردهاند و مرتب کردهاند تا به نتیجهای برسند.
بررسی سیستماتیک آنها 14 مقاله را شناسایی کرد که در مجموع شامل بیش از 50000 نفر از 9 کشور مختلف بود که همگی بر رابطه بین کاهش شنوایی ویا وزوز گوش و بازیهای ویدیویی تمرکز داشتند.
این تحقیقهاشرایط مختلف بازی از جمله رایانهها و کنسولهای خانگی، بازیهای موبایل، مراکز بازی و ورزشهای الکترونیکی را در برمیگرفتند.
هم بلندی صدا و زمان مواجعه با صدای بلند مهم هستند. با افزایش شدت صدا، زمان تحمل ایمن به شدت کاهش مییابد. بنابراین، یک جلسه سه ساعته بازی، میتواند آسیب دائمی بسیار بیشتری نسبت به یک بازی 15 دقیقهای در همان سطح صدا ایجاد کند.
به گفته سازمان بهداشت جهانی، بزرگسالان میتوانند با خیال راحت سطوح صدای حدود 80 دسی بل را به مدت 40 ساعت در هفته تحمل کنند. اما در 90 دسی بل، یعنی صدای فریاد یک فرد، این محدودیت زمانی به 4 ساعت در هفته کاهش مییابد وگرنه شخص در معرض خطر از دست دادن شنوایی قرار گیرد. گوش ما فقط میتواند صداهای 95 دسی بل (صدای موتور موتور سیکلت) را به مدت یک ساعت و 15 دقیقه تحمل کند.
بنابراین، بر اساس یکی از مطالعات انجام شده در این بررسی، کمی نگرانکننده است که میانگین صدای هدفون در چهار بازی تیراندازی بین 88.5 تا 91.2dB بوده است.
مقاله دیگری نشان داد که صداهای ضربهای – مثل اانفجار و شلیک و تصادف- میتواند به 119 دسی بل برسد.
یک مطالعه نشان داد ه که بیش از 10 میلیون آمریکایی در معرض سطوح صدای «بلند» یا «بسیار بلند» بازیهای ویدیویی قرار دارند و مطالعه دیگری گزارش داده که استفاده از بازی احتمال کاهش شنوایی را افزایش میدهد.
سه مقاله با تمرکز بر مراکز بازی، سطوح صدا را بین 80 تا 90 دسی بل گزارش کردند و دو مقاله دریافتند که این محیطها احتمال وزوز شدید و کاهش شنوایی با فرکانس بالا را افزایش میدهند.
در دو مورد از سه مطالعه در مورد مراکز بازی، منابع اصلی نویز سیستمهای بازی آرکید بودند. این مطالعات در سالهای 1992 و 1983 منتشر شد، که، همانطور که نویسندگان اشاره میکنند، مقایسه آنها را با بازیهای مدرن کنونی دشوار است.
یک مقاله در مورد بازیهای تلفن همراه نشان داد که میانگین سطح صدا 43.2 دسی بل است، که نشان میدهد این شکل از بازی حداقل برای گوش ما کمتر نگرانکننده است.
نویسندگان مینویسند: «بازیکنانی که سطوح بالای صدای را به مدت مدت طولانی گوش میکنند، ممکن است در معرض خطر کاهش شنوایی دائمی ناشی از صدا و/یا وزوز گوش قرار بگیرند.»
اگرچه شواهد تا کنون بسیار محدود است، اما تحقیقات موجود در نهایت به بازی به عنوان منبع احتمالی گوش دادن ناامن اشاره میکند.
جدای از مسائل کلی ناشی از آسیب شنوایی، این یافتهها میتواند عواقب خاصی برای گیمرهای حرفهای داشته باشد که زمان بیشتری را نسبت به افراد معمولی شما صرف بازی میکنند. موفقیت بازیهای ویدیویی به شدت به زمان واکنش، ارتباطات تیمی و درک دستورالعملها بستگی دارد، که همه اینها اغلب میتوانند به شنوایی دقیق نیاز دارد.
در نهایت باید آموزش و روندهایی برای آگاهسازی و محدود کردن شدت و مدت در معرضگیری صداهای گیمها صورت بگیرد.
این تحقیق در BMJ Public Health منتشر شده.
مطالب مرتبط
