نقشه مخفی اپل برای نفود به قلب‌های پزشکان!

دو سال پیش بود که «نانسی لئو»، در غروب یک روز تابستانی، ایمیلی برای استیو جابز نوشت، او اصلا انتظار پاسخ نداشت، اما در ظرف کمتر از یک روز، فرستاده شرکت اپل برای پاسخ به ایمیل او در بیمارستان دانشگاه شیکاگو حاضر شد!

در آن زمان، نانسی، یک دستیار سال دوی رشته داخلی بود، او که موظف بود ببیند امکان اجرای یک برنامه آزمایشی برای استفاده دستیارهای این بیمارستان از آی‌پد وجود دارد یا نه، یادداشتی در این زمینه برای جابز فرستاده بود.

آن هنگام، آی‌پد تازه چهار ماه بود که وارد بازار شده بود، اما دستیارهای جوان و مشتاق فناوری بیمارستان، در همین دوره زمانی استفاده از آی‌پد را برای دسترسی به اطلاعات پزشکی آغاز کرده بودند. نانسی که عقیده داشت با تغییرات کوچکی می‌شود به صورت بهینه‌تری از آی‌پد در زمینه پزشکی استفاده کرد، در آن یادداشت از جابز و شرکت اپل درخواست کمک کرده بود.

جابز، ایمیل مستقیمی در پاسخ به ایمیل او نفرستاد، ولی بامداد روز بعد، نانسی ایمیلی دریافت کرد که ابتدا تصور می‌کرد که بیش از یک پاسخ خودکار نباشد و نمی‌خواست ایمیل را باز کند. اما با خواندن ایمیل او متوجه شد که ایمیل از طرف یکی از کارمندان اپل به نام «افشد میستری» است. جابز ایمیل نانسی را خوانده بود و برای پیگیری به افشد که مدیر بازاریابی پزشکی اپل بود، فوروارد کرده بود.

محصولات شرکت اپل شامل مک، آی‌پاد، آی‌فون و آی‌پد، همگی برای استفاده مصرف‌کنندگان عادی طراحی می‌شوند و نه برای استفاده قشر یا صنفی خاص. اما به دلایلی، اپل علاقه زیادی دارد که در یک برنامه پنهانی، آی‌پدها را در بیمارستان‌ها و در دست پزشکان ببیند.

افشد میستری، شخصی است که مسئول مستقیم این برنامه است. او در ماه نوامبر امسال، یک همایش در کانادا برگزار کرد که شرکت در آن تنها با داشتن دعوتنامه ممکن بود، در این همایش از متخصصان ونکوور، کالاگری، مونترل و تورنتو دعوت شده بود. همایش در زمینه استفاده از آی‌پد در حرفه پزشکی بود.


افشد میستری

در ماه سپتامبر امسال هم صفحه اختصاصی در فروشگاه آی‌تونز ایجاد شد که مخصوص معرفی اپلیکیشن‌های پزشکی است.

برنامه اپل در مورد کاربردی کردن بیشتر آی‌پد در پزشکی، چندان هم بدون مانع نیست، چرا که باید اپلیکیشن‌های پزشکی، تأییده سازمان غذا و داروی آمریکا را دریافت کنند. به همین خاطر اپل باید خیلی با احتیاط در این زمینه حرکت کند.

میستری که وظیفه خطیر بازاریابی پزشکی آی‌پد را به عهده دارد، چندان با دنیای پزشکی بیگانه نیست، پروفایل او در شبکه LinkedIn نشان می‌دهد که او بعد از گرفتن لیسانس کامپیوتر به عنوان یک مهندس در برنامه تولید موشک‌های کروز Tomahawk در اواخر دهه هشتاد شرکت کرد. سپس به مدت ۱۵ سال و قبل از اینکه پنج سال پیش وارد شرکت اپل شود، در زمینه تصویرسازی سه‌بعدی تصاویر سی‌تی اسکن فعالیت می‌کرد.

بهترین دوست پزشکان
«فیشمن»؛ رادیولوژیست بیمارستان بالتیمور است، او روزانه ۵۰ تا ۱۰۰ سی‌تی اسکن می‌بیند، او هر وقت به مسافرت می‌رود، می‌تواند به کمک آی‌پد مشاوره از راه دور انجام بدهد.

پزشکان بیمارستان جانز هاپکینز، با استفاده از آی‌پد، روزانه یک تا یک و نیم ساعت در وقتشان صرفه‌جویی می‌کنند. اگر آنها از آی‌پد استفاده نمی‌کردند باید این زمان را صرف پیدا کردن مدارک پزشکی کاغذی یا جستجوی اطلاعات پزشکی در پشت کامپیوترها می‌کردند.

بسیاری از پزشکان عقیده دارند که آوردن آی‌پد به بالین بیماران، به آنها امکان مراقبت پزشکی و ارتباط خودمانی‌تر و تعاملی‌تری با بیماران می‌دهد.

دستگاه‌های اپل در میان دانشجوها و دستیاران پزشکی بسیار محبوب هستند. بیماران هم در این میان می‌توانند از آی‌پد استفاده زیادی کنند، بیماران بخش لوزالمعده بیمارستان جانز هاپکینز می‌توانند با استفاده از آی‌پد، سیر درمان خود را پیگیری کنند. در استنفورد هم به بیمارانی که در انتظار آنژیوگرافی هستند، آی‌پد داده می‌شود تا در سالن انتظار حوصله‌شان سر نرود و بتوانند فیلم تماشا کنند یا ایمیل چک کنند.

در عین حال آی‌پد برای پزشکان وسیله‌ای برای سرگرمی و تمدد اعصاب هم می‌تواند باشد، مثلا دستیاران دانشگاه شیکاگو در شیفت‌های شبانه کاری‌شان در اوقات بیکاری، با آی‌پد ایمیل چک می‌کنند، ویدئو می‌بینند یا بازی می‌کنند.

آی‌پد حتی به اتاق‌های عمل هم راه پیدا کرده است و جراحان توانسته‌اند با شیوه‌های مخصوص و بدون به مخاطره افتادن استریل بودن اتاق‌های عمل، آی‌پد را وارد این محیط هم بکنند.

در این عکس می‌بینیم که پزشکان بیمارستان ویرجینیا، پوشش پلاستیکی که معمولا در اتاق عمل روی کلیشه‌های اشعه ایکس کشیده می‌شود تا باعث آلودگی نشوند را روی آی‌پد کشیده‌اند تا بتوانند آی‌پد را وارد اتاق عمل کنند.

با استفاده روزافزون پزشکان از آی‌پد در بیمارستان‌ها، آنها با یک مشکل مواجه شدند: وقتی از آی‌پد استفاده نمی‌کنند، آی‌پد را کجا بگذارند و چه کار کنند که دستهایشان آزاد باشد. برای حل این مشکل، شرکت‌های تولیدکننده روپوش پزشکی، یونیفرم‌های جدیدی طراحی کردند:

به علاوه کیس‌هایی هم وجود دارند که پزشکان با آنها می‌توانند آی‌پد را از شانه یا گردن آویزان کنند:

می‌توان مثال‌های زیادی در مورد کاربرد آی‌پد در پزشکی آورد، اما در این میان برنامه‌های بزرگی هم در حال اجرا شدن هستند، مثلا یکی از این پروژه‌های بزرگ تلاش دارد که صد هزار آی‌پد را در شبکه بزرگی از ۱۵۲ بیمارستان به هم متصل کند. در طرح آزمایشی تا به حال فقط ۱۵۰۰ آی‌پد وارد برنامه شده‌اند که بیشتر آنها در بیمارستان واشنگتن هستند ولی اگر همه چیز به خوبی پیش برود، می‌توان با این پروژه چند صدهزار نفر را با استفاده از آی‌پد به هم متصل کرد.

التفات حسین، دستیار طب اورژانس در دانشکده «ویک فارست» است، او وبلاگ بسیار مشهوری به نام imedicalapps در مورد اپلیکیشن‌های پزشکی دارد که خود من هم از خوانندگان این وبلاگ عالی هستم، او می‌گوید: در ابتدا مسئولان بیمارستان‌ها می‌گفتند که مجاز به آوردن آی‌پد نیستیم، آنها واقعا ما را در استفاده از آن، دلسرد می‌کردند. اما حالا دیگر متقاعد شده‌اند که دیگر نمی‌توانند در برابر پزشکان قرار بگیرند.

بیمارستان اوتاوای کانادا از سه هزار آی‌پد استفاده می‌کند، آی‌پد را در این بیمارستان می‌توان در هر گوشه‌ای و دست هر کسی یافت، در دست اساتید، دستیارها، داروسازها و بقیه. در این بیمارستان حتی برای وارد کردن دستورات پزشکان هم از آی‌پد استفاده می‌شود.
پیش از این هم تلاش‌های زیادی برای کامپیوتری کردن سیستم ورود دستورات انجام شده بود، اما به خاطر رابط کاربری نامناسب کامپیوترها، بیشتر این برنامه‌ها شکست خورده بردند، خوشبختانه آی‌پد این محدودیت را ندارد.
این بیمارستان در همان آغاز به بازار آمدن آی‌پد و زمانی که هنوز آی‌پد وارد بازارهای کانادا نشده بود، شخصی را مأمور کرد تا به لاس وگاس برود، یک جفت آی‌پد بخرد و به همراه بیاورد تا کاربردی بودن آن مورد آزمایش قرار بگیرد. جالب است که مأمور خرید در جریان این سفر، به خاطر محدود بودن عرضه آی‌پد، مجبور شده بود ۲۰۰ دلار اضافی به دانشجویی که در صف خرید ایستاده بود و آخرین آی‌پد به او می‌رسید، بدهد تا او کنار بکشد!

اما مسلما فقط خرید اپ برای بیمارستان اوتاوا کافی نبود، آنها باید اپلیکیشنی می‌نوشتند که بتواند با سیستم اسناد دیجیتال بیمارستان هماهنگ باشد، در طی شش ماه این کار انجام شد.


اما با همه این حرف‌ها، هنوز پاسخ یک سؤال برای ما نامعلوم است، علت علاقه خاص اپل به کاربردی کردن آی‌پد در پزشکی چیست؟ چرا اپل مدیر بازاریابی پزشکی دارد که بایستی بیشتر وقت خود را صرف صحبت با پزشکان و توسعه‌دهندگان نرم‌افزارهای پزشکی کند؟

آیا بیماری استیو جابز باعث شده بود که به کاربرد فناوری در پزشکی علاقه‌مند شود؟ حقیقت این است که علاقه جابز به فناوری پزشکی، خیلی پیشتر از جریان بیماری‌اش آغاز شده بود ولی کسی نمی‌تواند منکر شود که بیماری او باعث تشدید این علاقه شده بود.

اپل رئیسی داشت که حتی وقتی تحت تأثیر داروهای مسکن بود و سرطان در حال از پای درآوردنش بود، یک بار ماسک اکسیژن روی صورتش را کنار زد و از طراحی بد ماسک اکسیژن شکایت کرد. پس چرا نباید انتظار داشته باشیم که او خواستار ورود فناوری شرکت‌اش به پزشکی باشد؟!

در اواخر دهه هشتاد، زمانی که جابز شرکت پیکسار را خریده بود، این شرکت در زمینه تصویربرداری پزشکی هم فعالیت می‌کرد، اما سیستم سی‌تی اسکن پیکسار به خاطر گران بودن و کند بودنش در تصویرسازی شکست خورد. جابز از همان زمان علاقه شخصی به تصویربرداری پزشکی پیدا کرده بود، او در اواخر دهه هشتاد، یک بار در همایشی شرکت کرد که در آن تصویربرداری سه‌بعدی پزشکی معرفی می‌شد.

فیشمن، شخصی که در زمینه تصویرسازی فعالیت زیادی کرده است و با جابز از دوره پیکسار آشنایی دیرینه‌ای داشت می‌گوید که مهندسان کامپیوتر، همیشه به تصویربرداری پزشکی علاقه داشته‌اند، از دید آنها، بازی پرندگان خشمگین، چیز خوبی است، اما چیزهایی که در زمینه پزشکی به کار آیند، می‌توانند واقعا دنیا را تغییر دهند.


کاربرد آی‌پد در پزشکی در ایران:
استفاده «سیستماتیک» از آی‌پد در زمینه پزشکی در ایران به سبب نبود زیرساخت‌های منسجم و دشواری‌های دیگر در ایران بسیار مشکل است که در زیر تعدادی از آنها فهرست می‌شود:
– نبود سیستم جامع اسناد پزشکی دیجیتالی
– نبود برنامه‌های ایمن دسترسی از راه دور به مدارک پزشکی
– شبکه بسیار ضعیف اینترنت و نبود ۳G
– نبود فرهنگ کاربری مناسب و ضعیف بودن دانش پایه کاربری
– گران بودن نسبی این وسیله در ایران و عدم ساپورت آن

تجربه شخصی من این است که اندروید در حال حاضر در زمینه اپلیکیشن‌های پزشکی به خصوص از حیث کیفی نمی‌تواند در برابر برنامه‌های مخصوص آی‌پد و آی‌فون حرفی برای گفتن داشته باشد. اما حتی استفاده شخصی و در منزل از آی‌پد برای کار با اپ‌های پزشکی در ایران چندان ساده نیست، به دلایل زیر:

– برای نصب اپلیکیشن‌ها باید محدودیت‌های آی‌تونز برای کاربران ایرانی را دور زد. البته امکان دانلود تعدادی از اپ‌ها به صورت کرک‌شده و استفاده از آنها در دستگاه‌های جیل‌بریک‌شده وجود دارد، اما مسلما این روش اصلا مطلوب نیست و به بسیاری از اپلیکیشن‌های ضروری، هیچگاه نمی‌توان به این روش دست یافت.
– بعد از نصب، کار با بسیاری از این اپ‌ها، مستلزم داشتن اتصال سریع اینترنتی است، حتی اگر در ایران مثلا به اینترنت وای فای یک تا یک و یک و نیم مگ هم دسترسی وجود داشته باشد، محدودیت‌های ایجاد شده از این سوی، سخت آزاردهنده هستند.
– اپلیکیشن‌های پزشکی در قیاس با اپلیکیشن‌های عمومی کاربردی، بسیار گران‌تر هستند، گرچه اپلیکیشن‌های رایگان iOS هم پاسخگوی بسیاری از نیازها هستند، اما گاهی یک پزشک نیاز به اپ‌های غیررایگان خاصی پیدا می‌کند که خرید آنها از نظر تکنیکی اندکی دشوار است و از نظر مالی برای بسیاری از پزشکان اصلا مقرون به صرفه نیست.

منبع: wired

نظرات

  1. بسیار پست عالی ای بود. به عنوان یک همکار با تک تک نظراتتون موافقم

  2. I saw your post about “Apple’s Secret Plan”. I saw the Wired.com post as well. I think these type of articles are for general audience and people who like to read about Apple VS other company stories.
    This will get Apple, Android or Microsoft fanboys attention and makes them think of other opportunities to write new software. But you should know the Medical Industry market is huge in United States and all companies have their own medical section. Microsoft, Apple and Sony are just a few of which.
    The issue with using any new device in hospitals, including iPad, is FDA. They need to get FDA approval for that. The approval can be on anything, from only displaying the images from a server to processing the data or even distributing patient files. Hospital network security is well established and any new device should be able to integrate in the environment.
    As an example none of the MRI consoles have direct internet access, you can access to hospital local network and servers. iPad or any other new device with their dedicated software should have the ability to secure patient’s data and records. Most of Apple’s effort is in that regard.
    Also one might say iPad can display X-ray images in up to 256 shades of gray, whereas dedicated X-ray displays have at least four times that grayscale depth (1024+ levels). This means that three quarters of the shades are lost when the same 10-bit X-ray image is viewed on the iPad.
    But in reality most radiologists don’t view their x-rays on super expensive monitors, but rather on the normal 17″ displays and for most of what they do, that’s just fine. So the iPad is probably a better monitor than the free monitor that came with their PC. So doctors can use the iPad or other devices while they are moving and getting things done, with multiple patients, and multiple time-dependent work flows for each. After that they can swing by a big dedicated display to review the fine detail.
    More than a need of 3G and internet, hospital equipment are working on hospitals secure and dedicated network. So I think the first two are the reason of which these new things are not working in Iran:
    نبود سیستم جامع اسناد پزشکی دیجیتالی
    – نبود برنامههای ایمن دسترسی از راه دور به مدارک پزشکی

  3. بسیار عالی بود آقای مجیدی. ممنون از زحماتتون.

  4. بسیار مطلب خوب و بجایی بود.
    مطمئنم که هم کاربردهای تبلت‌ها و هم تعداد اپلیکیشنهای مرتبط به پزشکی بسیار افزایش خواهد یافت. حتی در رشته‌های تخصصی که الان اپلیکیشنهای معدودی دارند.
    در ایران کارها خیلی مشکل است. اما کسانی که علاقمند باشند به هر حال راهش را می‌یابند و علیرغم هزینه و زحمت بیشتر، استفاده خواهند کرد و این راهی است که باید طی کنیم.
    ممنون از مطلب عالی شما.

    • گاهی که من جستجو می‌کنم می‌بینم که توی IOS واقعا برنامه‌های تخصصی هم داره زیاد می‌شه، تا پیش از این برنامه‌های عمومی‌تر را می‌دیدم، اما الان وضع کاملا فرق کرده. یه نهضت دیجیتالی کردن تکست بوک‌ها هم توی غرب راه افتاده، در زمینه پزشکی هم خیلی از تکست‌بوک‌ها دارن به صورت اپ عرضه می‌شن.

  5. مقاله کاملی بود. مرسی.

  6. دکتر شاید باور نکنید اما برنامه نویس ها و شرکت های خیلی بیشتر از پزشکان مایل هستند که این کارها انجام بگیره مهم ترین علتش هم بکر بودن این بازار برای برنامه نویسان هست هزینه زیادی که می تونید از این بابت داشته باشید اونقدر زیاد هست که دیگه وارد کار دیگه ای نشید اما بزرگترین مشکل اینجاست که رشته شما متاسفانه برای ما خیلی سخته! یعنی در واقع مثلا برای نوشتن یه برنامه ساده شبیه ساز مطب یا درمانگاه هم باید اطلاعات پزشکی زیادی به برنامه نویس داده بشه که این واقعا زجر آوره حتی با دادن مشاوره هم این مشکلات خیلی ساده نمیشن و از این جهت هست که حتی در دنیا هم این پیشرفت ها دیر به دیر صورت می گیره ولی اگر پزشکان بخوان برنامه نویسی رو یاد بگیرن همونطور که دانشجویان مکانیک و عمران در اروپا و آمریکا این کار رو انجام دادن روند پیشرفت شاید چندین برابر بشه !

    • چاره کار اینه که شرکت‌ها یه سری پزشکانی که با هر دو عالم پزشکی و آی‌تی و فناوری آشنایی دارن، جذب کنن تا پلی بین این دو باشه. حرفتون کاملا درسته.

      • آیا واقعا شرکت های بزرگ تا به حال این کار را انجام ندادن من واقعا بعید میدونم! term mhealth خیلی وقته که در سطح اول دانش پزشکی داره جولان میده به نظر من دلیل سرعت رشد به ظاهر کم و یا بهتر بگم عدم استفاده ی گسترده تمام اون دقدقه هایی هستش که FDA APPROVE می خواهد. . .

  7. خیلی خوب بود دکتر.این آقایی که گفتین،همین افشد میستری کجاییه؟ایرانیه یا نه ؟!

  8. بسیار جالب بود ، امیدوارم تو ایران هم این مسئله برای دولت درک بشه که تکنولوژی ترسناک نیست ! مثل کاری که دولت هند برای ارائه تبلت های ارزان به دانشجویان و دانش اموزان می کنه ، و نتیجه اش هم به زودی دیده خواهد شد.
    من که یک کارشناس آزمایشگاه پزشکی هستم از اپ های اندرویدی استفاده می کنم و بسیار مفید هستند ، اما در مقابل نیاز ها ناچیزند.

  9. قبول دارم بازار اپ ها در ایپد بهتره ولی چرا این همه توی مقاله روی “آیپد” تاکید شده در حالیکه عنوان کلی تر تبلت درست تره

    • بنده هم با شما موافقم.
      درسته که اپلیکیشن های موجود برای آیپد از سایر تبلت های اندرویدی و … بیشتر هست ولی کارهای زیادی هم برای سایر تبلت ها انجام شده.

  10. اقای دکتر مدتیست که در خصوص تجربیات جدیدتون از تبلت ها چیزی درج نکردید، لطفا اگه تجربه گالاکسی تب (یا بطور کلی آندروید) رو در مقابل ایپد ۲ رو دارید یه التفاتی بفرمایید. ممنون

  11. ضمن تشکر از مطلب زیبا و به جایی که منتشر کردید.
    باید خدمتتون عرض کنم که دو نفر از دوستان خوب ما در حال جمع آوری و نهایی کردن پکیج های نرم افزاری مخصوص رشته های خاص مثل پزشکی، مهندسی (عمران، مکانیک و …) و مدیریت هستند.
    ان شاءالله کارشون که نهایی شد قطعاً مورد استقبال جامعه ی پزشکی قرار خواهد گرفت.
    در مورد اینکه ذکر کردید اپ های کرک شده برای آیپدهای جیلبریک شده محدود هستند هم باید بگم که این دو نفر فقط برای رشته پزشکی تا به حال نزدیک به ۱۸ گیگابایت اپلیکیشن رو از منابع مختلف جمع آوری و تست کردند و الآن هم مشغول تدوین توضیحات برنامه ها هستند.

  12. خیلی عالی بود و خیلی قصه میخورم.
    من پزشک هستم و با برنامه نویسی آشنایی دارم. حدود ۳ سال روی سیستم EMR که به کاغذ نیازی نداشته باشه کار کردم ولی هیچ device که بتونه از عهده این کار بر بیاد رو پیدا نکردم، و بعد از عرضه ایپد۱ متوجه شدم که دقیقا وسیله ای هست که میتونم این ایده رو روش عملی کنم، از حدود ۱۴ ماه پیش این سیستم رو طراحی کردم، ولی در حدی برنامه نویسی بلد نبودم که بتونم به تنهایی این سیستم رو پیاده کنم، از اون موقع تا به حال با ۳ گروه برنامه نویس کار کردم که متاسفانه همه من رو سرکار گذاشتن !!
    افسوس میخورم که چرا ۱۴ ماه پیش شروع به یادگیری برنامه نویسی نکردم ! و اینکه چرا کسی قدر همچین موقعیتی رو ندونست.

  13. غصه !! نه قصه !!!

  14. بسیار عالی بود.ممنون از مقالات زیبا و مفیدتون

  15. کامنتامو تاییدش نکردین، به درک!

  16. با سلام
    اگر اجازه بفرمایید، این مطلب ارزشمند در نشریه پزشکی «سپید» با نام خودتان و ذکر منبع به چاپ برسد. منتظر دریافت پاسخ شما هستم.
    با تشکر
    دکتر کلاهدوزان
    دبیر سرویس سپید

دیدگاه خود را با ما اشتراک بگذارید:

ایمیل شما نزد ما محفوظ است و از آن تنها برای پاسخگویی احتمالی استفاده می‌شود و در سایت درج نخواهد شد.
نوشتن نام و ایمیل ضروری است. اما لازم نیست که کادر نشانی وب‌سایت پر شود.
لطفا تنها در مورد همین نوشته اظهار نظر بفرمایید و اگر درخواست و فرمایش دیگری دارید، از طریق فرم تماس مطرح کنید.