پایان امپراتوری آفتاب تابان در عرصه محصولات مصرفی الکترونیک

به عکس اول پست خوب بنگرید، این عکس ممکن است چیزی تصادفی بوده باشد، اما دور انداخته شدن این تلویزیون پروژکشن Wega سونی، در نیویورک می‌تواند  یک تصویر نمادین خوب باشد که نشاندهنده از دست رفتن جایگاه سونی و شرکت‌های همکارش در ژاپن، در عرصه بین‌المللی است.

تا همین چند وقت پیش، سونی، پاناسونیک و شارپ، برندهای موفقی محسوب می‌شدند که پولشان از پارو بالا می‌رفت و محصولاتشان را روی دست می‌بردند. آنها هر محصول مصرفی الکترونیکی را که تصورش را بکنید می‌ساختند، از تلویزیون گرفته تا پخش کننده‌های دیجیتال و مایکرو ویو‌ها. به نظر نمی‌رسید که چیزی جلودار آنها باشد، محصولات آنها البته نسبت به سایر برندها بهای بیشتری داشتند که مردم، نظر به کیفیت غالبا بهتر آنها، به این موضوع اهمیت نمی‌دادند و اقدام به خرید آنها می‌کردند.

اما این روزها دیگر شرکت‌های ژاپنی حرف اول را نمی‌زنند، آنها به صورت خیلی مختصر و مفید، تنها برندهایی آلترناتیو هستند و خیلی از آنها سوددهی‌شان پایین آمده است.

همین دیروز بود که مؤسسه اعتباردهی Moody به خاطر کاهش تقاضا برای خرید محصولات سونی، رتبه این شرکت را تنزل داد. شارپ هم در بازار سهام یک بازنده بزرگ است و امسال برای جلوگیری سقوط، از دولت ژاپن تقاضای کمک مالی کرده است. موقعیت برتر پاناسونیک هم به خطر افتاده است و نشانه‌های کاهش سوددهی آن به چشم می‌خورد، شاید اگر اوضاع به همین صورت پپش برود، روزی تلویزیون‌های پاناسونیک را روی قفسه‌ فروشگاه‌ها نبینیم.

این شرکت‌ها باید وضعیت حال حاضرشان کنار بیایند و قبول کنند که به انتهای دوره‌ای رسیده‌اند که در آن می توانستند هر یک به تنهایی، تجارت‌های گوناگون را اداره کنند.

در مقابل، شرکت‌های کره‌ای که در دهه گذشته، آنها را به خاطر پخش‌کننده‌های ارزان و بی‌کیفیت می‌شناختیم، مدت‌ها است که جایگاه ژاپنی‌ها را گرفته‌اند و اکنون آنها هستند که هر چیزی را می‌سازند.


چیزهایی را که تا اینجا نوشتم شاید خود شما از پیش می‌دانستید، اما سؤال اینجاست که چرا جایگاه این شرکت‌ها متزلزل شد.

حقیقت این است که داستان سقوط این شرکت‌های بزرگ، مثل داستان سقوط امپراتوری‌ها می‌ماند! این شرکت‌ها وقتی قافیه را باختند که متوجه تغییر ترجیحات بازار نشدند و یا نخواستند توجهی به آن بکنند، در نتیجه شرکت‌های رقیب آنها با مانورهای زیاد، توانستند جایگاه آنها را اشغال کنند. بازار به سمت رسانه‌های دیجیتال، گیم، وسایل موبایل، اپلیکیشن‌ها و اینترنت رفته بود، اما شرکت‌های ژاپنی نمی‌توانستند خود را با این مسئله وقف دهند.

البته عوامل دیگری، مثل افزایش ارزش «ین» هم در این امر دیخیل هستند، که باعث می‌شود قیمت محصولات صادراتی بالا برود و رقابت را برای ژاپنی‌ها دشوار کند.

زمانی را به خاطر آورید که تلویزیون‌های Trinitron سونی همه جا را گرفته بودند. آن زمان دوره اوج ژاپنی‌ها بودند. اما وقتی فناوری به سمت ساخت تلویزیون‌های صفحه تخت رفت، بسیاری از شرکت‌های ژاپنی نتوانستند خود را سریع با این تغییر تطبیق دهند، در نتیجه جایگاه بسیاری از آنها مانند JVC، هیتاچی، فوجیتسو، توشیبا، NEC و پایونیر متزلزل شد.

سامسونگ از این تزلزل استفاده کرد و روی تلویزیون‌های صفحه تخت باکیفیت تمرکز کرد، آنها را مجهز به ویژگی‌های کاربرپسند کرد و با قیمت رقابتی وارد بازار کرد، به تدریج نبض بازار را در دست گرفت و حالا مسلما در بسیاری جاها حرف اول را می‌زند.

مشکل دیگر شرکت‌های ژاپنی، رواج فناوری پخش جاری فیلم و موسیقی در سطح جهانی است که به میزان قابل توجهی فروش پخش‌کننده دیجیتال، DVD و بلو ری‌های آنها را کم کرده است.

در عرصه گوشی‌های موبایل اوضاع از این هم بدتر است: پاناسونیک و شارپ از همان اول دوست داشتند تنها بر بازار داخلی ژاپن تمرکز کنند، سونی در ابتدا با اریکسون متحد شد که منجر به موفقیت‌هایی در ساخت گوشی‌های غیرهوشمند شد، اما اوضاع وقتی بد شد که اپل با آی‌فون‌اش آمد و شرکت‌های ژاپنی خیلی زود دریافتند که قادر به رقابت نیستند، بعد از آن گوگل با اندروید آمد، شرکت‌های ژاپنی قدری در پذیرش پلتفرم اندروید تعلل کردند و در نتیجه از سامسونگ و HTC عقب افتادند.

دنیای گوشی‌های همراه، دنیای بی‌رحمی و بی‌ترحمی است که فقط به شرکت‌های محدودی اجازه نفس کشیدن می‌دهد، در حال حاضر شاید فقط اپل و سامسونگ باشند که در بازار گوشی‌های موبایل به راحتی فعالیت می‌کنند و دیگر شرکت‌ها همیشه کابوس می‌بینند.

سونی این روزها می‌کوشد که با پرچم‌دارش یعنی گوشی Xperia TL که در فیلم Skyfall جیمز باند هم تبلیغش می‌شود، بازگشتی به بازار داشته باشد. شارپ هم گوشی‌هایی را وارد بازار کرده است، اما اگر بخواهیم منصف باشیم باید بگوییم جز خوره‌های دنیای موبایل کمتر کسی به درستی اسم این مدل‌ها را می‌داند!

پاناسونیک آرزو دارد با گوشی‌های سری Eluga به بازار جهانی راه پیدا کند، اما سرمایه و منابع لازم را ندارد و شاید تنها به بازار اروپا بسنده کند.

در سال‌های آینده ما باید شاهد تغییرات بزرگ و منقبض شدن شرکت‌های ژاپنی باشیم، شارپ این ماه گزارش کرده است که در شش ماهه منتهی به سپتامبر، ۴.۸۷ میلیارد دلار ضرر کرده است، که ده برابر نسبت به زیان سال شش ماهه مشابه سال پیش این شرکت بیشتر است.

شارپ تا به حال ۱۰ هزار نفر از کارکنانش را اخراج کرده است و بعضی از کارخانه‌هایش را هم به فاکسکان فروخته است، بلکه با این کارها صرفه‌جویی کند و سرمایه‌ای به هم بزند.

شاید به همین خاطر باشد که رفته‌رفته شرکت‌های ژاپنی برای جلوگیری از زیان بیشتر، ‌وقتی می‌بینند که توانایی رقابت با شرکت‌های بزرگ را ندارند، به جای گوشی‌سازی، مبدل به قطعه‌ساز شرکت‌های دیگر می‌شوند. مثلا سونی، دوربین آی‌فون را می‌سازد و شارپ هم نمایشگرهای آی‌فون را تحویل این شرکت می‌دهد. ولی چنین تجارتی هم امن نیست و همواره ممکن است مثلا با سر برآوردن رقیبی که حاضر باشد که نمایشگرها را ارزان‌تر تحویل بدهد، دست شارپ از این تجارت هم کوتاه شود.

رئیس شرکت پاناسونیک -کازوشیرو تسوگا- اخیرا گفته است که این شرکت قصد خروج از ساخت محصولات مصرفی را دارد و بر این اساس هر تجارتی که نتواند حاشیه پنج درصد سود را برای این شرکت داشته باشد، متوقف خواهد شد.

در سال مالی ۲۰۱۲، تجارت پی‌سی، تلویزیون و دوربین‌های دیجیتال پاناسونیک، با زیان ۸۵۳ میلیون دلاری مواجه شد.

سونی هم دوست دارد بیشتر بر صنایع گیم و عکاسی و فیلم تمرکز کند و انرژی‌اش را روی موبایل نگذارد. اما سونی هنوز بهترین جایگاه را بین همه شرکت‌های ژاپنی دارد.

دورنمای آینده هم برای شرکت‌های ژاپنی اصلا خوب نیست، چون رقبای جدیدی هم در حال پیدا شدن هستند، این رقبا از آمریکا یا کره نمی‌آیند بلکه چینی هستند. برای مثال شرکت لنوو روز گذشته اعلام کرد که در عرصه پی‌سی ۸.۷ میلیارد دلار فروش داشته است. چنین چیزی به معنای فشار بر لپ تاپ‌های سونی و توشیبا است.

می‌شود حدس زد که در یکی دو سال آینده و شاید تا همین شش ماه آینده شرکت‌های چینی Huawei  و ZTE با گوشی‌های های‌اند یا ارزان‌قیمت خود سهم بیشتری از بازار را بگیرند. این گوشی‌ها البته هنوز نتوانسته‌اند با شرکت‌های ارتباط موبایلی آمریکا به توافق برسند، اما پیشرفت‌های اخیر آنها واقعا چشم‌گیر است.

در قسمت تلویزیون هم چینی‌ها یک خطر بالقوه هستند. TCL برترین سازنده تلویزیون چین است، Hisense هم شرکت دوم چینی در عرصه تلویزیون محسوب می‌شود. هر دوی این شرکت‌ها حضور محسوسی در بازار امریکا ندارند، اما آنها تازه حرکتشان را شروع کرده‌اند. تلویزیون‌های این شرکت‌ها ارزان هستند، اما این به معنی آن نیست که مثلا شرکت Hisense تلویزیون پیشرفته ۴K را وارد بازار آمریکا نکند.

هنوز نمی‌توان با قطعیت حکم به محو شرکت‌های ژاپنی در عرصه محصولات الکترونیک مصرفی داد، هنوز هم این شرکت‌ها تا حد زیادی اعتبار خود را در زمینه تولید محصولات باکیفیت حفظ کرده‌اند، درست به همین خاطر است که مصرف‌کننده ایرانی هنوز هم اگر کمبود بودجه نداشته باشد، LED سونی، پلاسمای پاناسونیک یا پخش‌کننده پایونیر، JVC و پاناسونیک را به بقیه محصولات مشابه ترجیح می‌دهد، این محصولات واقعا گاهی با کیفیت‌تر از محصولات رقبا هستند، اما دوره زمانی استفاده از اعتبار و شأن گذشته، دیری نخواهد پایید و محدود است. کم شدن فروش هم در طول زمان، منجر به کاهش بودجه تحقیقات و کم شدن کیفیت محصولات و ایجاد یک چرخه معیوب می‌شود.

منبع: سی‌نت با اندکی تغییر

نظرات

  1. اتفاقا پرونده مجله شبکه در شماره ۱۳۷ هم به همین موضوع اختصاص داده شده بود، خوندن این پرونده رو که کمتر از ۲۰ صفحه است به همه توصیه می کنم.

  2. اون موقع که ژاپنی ها محصولاتشونو از سر غرور و سود بیشتر میداند چین و مالزی و اندونزی و… تولید کنند و همه ی اجناس برند های سونی و پاناسونیک و شارپ بازار مشترک بودند. باید فکر اینجاش رو هم میکردند، که البته تو مقاله به این موضوع اشاره نشد.

  3. پایان عمر امپرا طوری تابان در عرصه نظامی١٩۴۵
    و حالا لوازم الکترونیک
    فردا اتوموبیل سازی وپس فردا خداحافظ ژاپن

    نه بابا شوخی کردم اینم کامنت من
    فکر نمیکنم این کمپانی ها زیاد عقب بمونن و مطمینا مثل جاپن دیز پلای با اختراع های شگفت اور جدیدی برمیگردند

  4. پست جالبی بود.از پست های متفاوت خیلی خوشم میاد.توی وبلاگم پست متفاوت زیاد یافت می شه.

  5. سونی هر بلایی که سرش میاد حقشه
    شاید مسخرم کنید و یا جدی نگیرید ولی این نتیجه ی ظلمی
    هست که در حق مایکل جکسون بزرگ انجام داد
    امیدوارم روزی رو ببینم که از شرکت سونی چیزی جز نامش باقی نمونه

  6. مطلب جالبی بود.

  7. من فکر نکنم کسی تمایلی به خرید گوشی های Huawei و ZTE داشته باشه. من حاضرم نوکیا n70 را تا آخر عمرم داشته باشم ولی گوشی چینی نخرم.

  8. فوق العاده بود این مطلب
    ولی من فکر میکنم بعضی از اتفاقات حقشونه
    کمتر کسی هست که شاید با این جمله من مخالف باشه
    همه قبول داریم که زمانی بهترین کیفیت رو داشتند
    ولی بابت همین مسئله قیمتی رو از خریدار طلب می کردند ک هبه ظاهر منطقی نمی اومد
    و هرچند که خریدا ربرای حاشیه امنیت بیشتر در کفیت محصول مجبور به پرداخت پول بیشتر میشد ولی ته دل اینگونه میشد که الان خیلی ها میگیم که حقشونه
    در شرایط مشابه :
    الان محصولات سامسونگ از خیلی از جهات از خیلی از رقبا برتر هستند ولی این دلیل نمیشه که مثل سونی عمل کنند و قیمت بیشت ررو به خریدار تحمیل کنند و واقعا هم نمی کنند .
    در کل این دنیا یه جورایی جهنم و بهشت داخلشه

  9. سونی پیکچرز هنوز سهم عمده ای از صنایع سرگرمی هالیوود رو در اختیار دارد.

  10. با عرض پوزش،
    که پولشان از پارو بالا “می‌رفت”

  11. پوزش مجدد، این موارد هم مشکل تایپی یا دستور زبان دارند:
    یه کم عجیبه!

    این “شرکت‌های” باید”با “وضعیت حال حاضرشان کنار بیایند و قبول کنند که به انتهای دوره‌ای رسیده‌اند که در آن می توانستند هر یک به تنهایی، تجارت‌های گوناگون را اداره کنند.

    در مقابل، شرکت‌های کره‌ای که در دهه “گدشته”، آنها را به خاطر پخش‌کننده‌های ارزان و بی‌کیفیت می‌شناختیم، مدت‌ها است که جایگاه ژاپنی‌ها را گرفته‌اند و اکنون آنها هستند که هر چیزی را می‌سازند.

    چیزهایی را که تا اینجا “نوشنم” شاید خود شما از پیش می‌دانستید، اما سؤال اینجاست که چرا جایگاه این شرکت‌ها متزلزل شد.

    در عرصه گوشی‌های موبایل اوضاع از این هم بدتر است، پاناسونیک و شارپ که از همان اول دوست داشتند تنها بر بازار داخلی ژاپن تمرکز “کند”

    دنیای گوشی‌های همراه، “دنیا” بی‌رحمی و بی‌ترحمی است

    پاناسونیک آرزو دارد با گوشی‌های سری Eluga به بازار “جهاین” راه پیدا کند

    این گوشی‌های البته هنوز نتوانسته‌اند با “شرکت‌های” ارتباط

    در قسمت تلویزیون هم چینی‌ها “یه” خطر بالقوه هستند

    این محصولات واقعا گاهی با کیفیت‌تر از محصولات رقبا هستند، “اما دوره زمانی استفاده از اعتبار و شأن گذشته، دیری نخواهد پایید و محدود است.”

  12. یکی از عللی که شرکتهایی مثل سونی و نوکیا را به این روز انداخته، خساست این شرکتها در گذاشتن امکانات جدید روی محصولاتشونه و در عین حال گرون بودن بی علتشون.
    بنده خودم دو سال پیش یه ال سی دی سونی گرفتم کلی خوشحال هم بودم که سونی گرفتم. فلشم رو که به پورت یو اس پی زدم دیدم فقط پسوند MPEG رو جواب میده ولی یکی از دوستانم یه سامسونگ با قیمت ارزونتر خریده بود که اون موقع تمام پسوندای روز رو ساپورت میکرد مثل AVI , MKV و…
    نوکیا هم همینطور. من خودم از طرفدارای پر و پا قرص نوکیا بودم اما اینقدر به خساستهاش ادامه داد که بالاخره پس از ۸ سال رفتم سراغ سامسونگ و واقعا از امکاناتش نسبت به قیمتش خیلی راضی ترم.
    هر چی سر امثال سونی و نوکیا بیاد حقشونه

  13. من ترجیح می دم محصولات الکتریکی ژاپنی و کره ای بخرم .انتخاب دوم من چینی هست.

  14. میگن آفت امپراطوری گسترش آن است!
    امپراطوری روم و ایران بزرگ که شدند رو به زوال رفتند…همچنین بریتانیا و فرانسه و حالا هم ایالات متحده…
    سونی هم بزرگ که شد فاتحه اش خونده شد.چون بزرگ شدن یعنی عدم تمرکز و عدم تمرکز یعنی فنا شدن…
    دقت کنید که اپل هم همین راه رو داره میره…این یعنی تاریخ تکرار میشه…هی تکرار و تکرار میشه…به همین سادگی!!!

  15. همین شرکتهای ژاپنی حتی حاظر نبودند در محصولاتشان کاتالوگ و یا دفترچه به زبان کشورهای مصرف کننده بذارن. حتی دوشاخه های محصولاتشون هم خاص خودشون بودو هرکه میخرید باید یکه مبدل هم براش میخرید. ازون جالبتر تلویزیونهای سه بعدی سونی که مثلا تازه به بازار عرضه شده منوی مزخرفی دارن بعلاوه اینکه فقط دستگاهای سونی رو میشناسه.پدرتون در میاد تا یک فلش یا یک هارد به اونها وصل کنی.

  16. واقعا مزخرفه این سیاست (خساست) سونی، فقط محصولات خودش رو ساپورت میکنه، تافته جدا بافته.

  17. اگه نگاهی به پیشرفت های تکنولوژی و شرکت های فعال و بزرگ داشته باشیم متوجه یه سیکل خاص می شیم.
    محصولات هوشمند امروزی علاوه بر داشتن سخت افزارهای قوی، نیازمند نرم افزارهایی کارگشایی هستند که استفاده از سخت افزار رو برای کاربر دلچسب کنه.
    وقتی شرکت های ژآپنی راه موفقیت رو در پیش گرفتن علاوه بر سخت افزار سعی با لجاجب بر نرم افزارهای اختصاصی خودشون هم اصرار میکردند. این باعث می شد، سخت افزارهای قوی این شرکت ها، به دلیل عدم پشتیبانی از نرم افزارهای فراگیر، مثل جزیره هایی دور افتاده باشن.
    اما شرکتهایی کره ای با علم به اهمیت نرم افزار، این ضعف رو در محصولاتشون از بین بردند. برای مثال، در دنیای واقعیت، زمانی گوشی های سامسونگ به اوج خودشون رسیدند که حاضر به استفاده از اندروید شدند. یا تلویزیونهای هوشمند کره ای به راحتی به هر وسیله جانبی استانداری متصل میشه، حتی اگه مال خود شرکت سازنده تلویزیون نباشه.
    اما همانطور که گفتم این یه سیکل هست. یه عده ای عقب می افتن. قسمتی از وانها از بین می رن و قسمت دیگه خودشون رو با شرایط تطبیق میدن، یه دورخیز می کنند و در آینده نزدیک دوباره شاهد حضور قدرتمندشون خواهیم بود.
    دلیل این سیکل هم ساده است. هر وقت شرکتی خیلی بزرگ شد، سایر رقبا، همکاریشون رو کمتر می کنند و به شرکتهای کوچیکتر روی می آرن. این فرصتی برای شرکتهای کوچیکتر و عقب تر ایجاد میکنه.
    بازهم مثل خود سامسونگ، که زمانی قطعات آیفون رو تولید می کرد، اما وقتی خیلی گنده شد، اپل اروم اروم سعی کرده و می کنه که در زمینه تهیه قطعات آی فون از شرکت های کوچیکتر و ضعیف تر دیگه ای کمک بگیره (مثلا سونی).
    پس بی شک در آینده نزدیک بازهم شاهد افت شرکت های معتبر و البته سردراوردن شرکت های قطعه ساز و کوچیک (مثل چینی ها) خواهیم بود.

  18. سلام.خیلی هندی بود.نکنه فکر کردین کشور های دیگه یه tv رو مثل ما ایرانی ها ۳۰ سال نگه میدارن؟؟!!!همه میدونین که ژاپن در تکنولوژی حرف اول رو در جهان میزنه.این عکسی هم که انداختین هیچ ربطی به پایان امپراطوری نداره.الان ژاپن دنبال کارهای بزرگ تر هست نه ساخت یه tv مثل قبلا.پس بیاید خودمون رو با این چیزا و عکس های بی ربط گول نزنیم.

دیدگاه خود را با ما اشتراک بگذارید:

ایمیل شما نزد ما محفوظ است و از آن تنها برای پاسخگویی احتمالی استفاده می‌شود و در سایت درج نخواهد شد.
نوشتن نام و ایمیل ضروری است. اما لازم نیست که کادر نشانی وب‌سایت پر شود.
لطفا تنها در مورد همین نوشته اظهار نظر بفرمایید و اگر درخواست و فرمایش دیگری دارید، از طریق فرم تماس مطرح کنید.