گالری عکس: دستفروشان سیب در نیویورک در عصر رکود بزرگ: هر سیب ۵ سنت!

  • توسط علیرضا مجیدی
  • ۱۶ خرداد ۱۳۹۹
  • ۱ دیدگاه

رکود بزرگ به رکود گسترده اقتصادی جهان، یک دهه پیش از آغاز جنگ جهانی دوم گفته می‌شود. شروع بحران بزرگ در دنیا با نوسان، اما در اغلب کشورهای جهان از سال ۱۹۲۹ بوده و پایان آن اواخر دهه ۱۹۳۰ یا اوایل ۱۹۴۰ بوده‌است. بحران بزرگ را می‌توان عمیق‌ترین، طولانی‌ترین و گسترده‌ترین بحران اقتصادی سده بیستم دانست.

در این گالری عکس با هم به نیویورک در همین زمان می‌رویم، جایی که مردانی که اندکی پیش‌تر نان‌آور خانواده بودند، شرمنده از ناتوانی اقتصادی خود در پی جستن کاری بودند.

صنعت تولید و توزیع سیب، در این میان به یاری برخی از مردان بیکار آمد. سیب‌ها را به آنها به بهایی اندک می‌فروخت و بعد آنها هر سیب را ۵ سنت به مردم می‌فروختند.


یکی از سوژه‌های جالب و تمام‌نشدنی عکاسی خیابانی، دستفروشان هستند. این دستفروشان و تمنای آنها برای فروش، چانه‌زدن‌های مردم با آنها، نوع اجناسی که می‌فروشند، امید یا ناامیدی و خستگی آنها، شیوه گرم کردنشان در زمستان‌ها، همه و همه سوژه‌های جاودان هستند.

به دستفروشی می‌توان از زوایای مختلف نگریست، در یک سوی آن غریو دعوت آنها به خرید و تجمع مردم شاید از دید برخی شور و نشاطی ایجاد کند. از سوی دیگر خُردی سبد اقتصادی آنها و تفکر به اینکه آنها برای سودی اندک مجبور هستند ساعت‌های طولانی بایستند و چشم‌انتظار مردم باشند، آدم را افسرده می‌کند. از بعد کلان اقتصادی هم رونق یافتن دستفروشی در برهه‌های خاص، جلوه‌هایی از سقوط اقتصادی را به رخ می‌کشد.


در این پست قبلا در قالب نوشتار و انتشار بریده‌ای کوتاه از یک کتاب، تصویر سیاه دوره افول اقتصادی آلمان بعد از جنگ جهانی اول را با شما به اشتراک گذاشته بودیم که در آن میان، تاملی در وضعیت دستفروشی و دوره‌گردی خیابانی در آن عصر، تصویری بزرگ‌تر از تنزل جایگاه اقتصادی را ارائه می‌داد.


اما عکس‌هایی که وعده‌اش را داده بودیم:

 

نظرات

  1. در مورد بخش اول متن حرفی میخواستم بزنم. بنظر من زیباترین و ارامشبخشترین تصاویر و عکس‌ها، عکس خنده و لبخند دستفروشا و کودکان کار هست. به خصوص که خسته باشند و بخندن. نمی‌دونم چی اینقدر منو جذب می‌کنه. احتمالا علتش این هست که این آدمهای فقیر و زحمتکش، علیرغم تمام مشکلات موجود زندگیشون، تونستن چند ثانیه‌ای همه چیز رو فراموش کنن و لبخند بزنن. انگار که دارن دنیای بی‌عدالت رو مسخره می‌کنند و بهش میگن علیرغم تمام تلاشهاش برای اذیت کردنمون، باز هم شاد هستیم.

دیدگاه خود را با ما اشتراک بگذارید:

ایمیل شما نزد ما محفوظ است و از آن تنها برای پاسخگویی احتمالی استفاده می‌شود و در سایت درج نخواهد شد.
نوشتن نام و ایمیل ضروری است. اما لازم نیست که کادر نشانی وب‌سایت پر شود.
لطفا تنها در مورد همین نوشته اظهار نظر بفرمایید و اگر درخواست و فرمایش دیگری دارید، از طریق فرم تماس مطرح کنید.