حومههای شهر میتوانند مظهر زیبایی باشند و نه مناطق پرت و جرمخیز و تداعی کننده فقر و زشتی و امکانات کم

یکی از مشکلات کشورهای توسعهنیافته این است که نمیدانند به حومههای شهری باارزش خود چه کنند. اینها باید مکانی باشند که انسانها را به طبیعت نزدیکتر کنند و بتوان در آنها خانههای اقتصادی وبلایی بنا کرد و امانات ارتباطی مانند جادههای خوب و دسترسی به اینترنت داشته باشند و هر کدام از آنها از نظر زیباییشناسی با اقلیم خود هماهنگ باشند.
اما حومهنشینهای در کشورهای توسعهنیافته تبدیل به یک مشکل میشوند. جادههای باریک، نبود وسایل حمل و نقل جمعی، نبود اینترنت، خانههای محقری که مدام در ذهن ساکنان فقیربودنشان را گوشزد میکنند و سرانجام کمک به جرمخیزی به خاطر آناتومی کلان معماری منطقه، همه تبدیل به مشکلات میشوند.
اما بعضی جاها هم در جهان هستند که حومهنشینی در آنها شکل دیگری دارد:
ساپورو، هوکایدو، ژاپن

رن، فرانسه

سولوزووا، لهستان

کارناکسید، لیسبون، پرتغال

بروندبی گاردن سیتی، دانمارک

پالمانوا، استان اودینه، ایتالیا

برن، سوئیس

پورت آریان، لاتس، فرانسه⠀

حومه پورت سعید، مصر

تولدو، استان تولدو، اسپانیا

خیابان لومبارد، سانفرانسیسکو، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا






