روزهای بیاینترنت و تبعیضها
سر پا نگه داشتن یک رسانه اصلا ساده نیست. شما باید در فصل مشترک علایق خودتان و خوانندگان و آنچه اجازه نوشتن دارد، حرکت کنید که لبهای است بسیار تیز و هر آن ممکن است به یک سمت سقوط کنید. شما باید از نظر فنی خودکفا باشید. باید سوژهیاب خوبی باشید. به اندازه کافی کتاب و مقاله خوانده باشید و همواره از رویدادهای روز آگاه باشید. شما باید در اقتصادی به کلی ویران، دست کم هزینه رسانه را تامین کنید…
باز هم بگویم…
آن وقت میبینی که و برایت لیست میشود که چه رسانههایی دسترسی بینالملل دارند. یعنی هر آنچه در داخل ایران بنویسند توسط خزندههای گوگل هنوز کراول میشود و تو با هزینه محدودی که کردی و نهایت سعیات، دیگر به هیچ صورت این «امتیاز ویژه» را نداری.
به این امتیاز ویژه چه میشود گفت. بله! بسیارند کسانی که با شما همدردی میکنند، اما متوجه باشید هر آنکه همدردی میکند، یار شما نیست.
کینه و باکی نیست. به لطف خوانندگانم از این ورطه هم بیرون میآیم و سعی میکنم برایشان مفیدتر از پیش باشم.
دوم اینکه در این روزها از فرط ناامیدی و بالا و پایین شدن هورمونها استرسی، گاهی یادمان میرود که هنوز میتوانیم مفید و تاثیرگذار باشیم. امروز کار بسیار کوچکی برای شخصی کردم، نمیخواهم شرحش بدهم، اما همان کار کوچک روحیهام را از این سو به آن سو کرد.
خلاصه اینکه با هم مهربانتر باشیم و تا جایی که میتوانیم با روی گشاده و آغوش باز با هم برخورد کنیم.
مطالب مرتبط
حالا خوبه یک پزشک 4 تا مطلب تو این دوران بی نتی مینویسه . سایت های فناورانه دیگه در راستای دهن کجی به بی نتی دیگه نمینویسن و مخاطب رو هیچ در نظر گرفتن !
من از دهه 80 که وبلاگ نویس بودید تا الان یک. پزشک دنبال کردم. بسیاری از کتابها، فیلمها، سریالها، مطالب علمی که اینجا معرفی شده اوقات تلخ و شیرینم رو پر کرد و همیشه از شما سپاسگذارم🙏
این روزهای تلخ هم میگذره🌷
من از حدود ۱۵ سالگی تا الآن که ۳۳ سالمه، هر روز پای ثابت یکپزشک بودم. شوخی نیست؛ بحث یک عمره. برای من هربار چککردن فیدهام با وبلاگ شما آغاز میشد؛ و الآن هم روزی بیش از ۱۰ بار پیج رو ریفرش میکنم بلکه مطلب جدیدی از شما ببینم، و هنوز هم پستهایی که تک و توک از آرشیو گذشته میبینم، برام جذابیت دارند.
پایدار باشید و اینترنت هم وصل شه. ✌🏻
قانون برای همه برابر است، برای برخی برابرتر!
با این حال، شکی نیست که از این چالش هم با موفقیت عبور میکنین و مثل همیشه درخشان مینویسین.
سلامها… تو چراغ خود برافروز آقای مجیدی. سال نو به مبارکی… البته… امید که برکتی باشد و دست و دامن همه را بگیرد.
به امید روزهای بیجنگ و جدل
دلمون خوش شد. سر زدم دیدم هنوز اینجایید…
سرتون سلامت