فیلم بهشت می‌تواند منتظر بماند – Heaven Can Wait – معرفی و بررسی و نقد

سال تولید : ۱۹۷۸
کشور تولیدکننده : آمریکا
محصول : وارن بیتی
کارگردان : باک هنری و بیتی
فیلمنامه‌نویس : الین می و بیتی، برمبنای نمایش‌نامه‌ای نوشته هاری سیگال.
فیلمبردار : ویلیام فریکر.
آهنگساز(موسیقی متن) : دیو گروسین.
هنرپیشگان : بیتی، جولی کریستی، جیمز میسن، دایان کانن، چارلز گرودین، جک واردن، باک هنری، وینسنت گاردنیا و هامیلتن کمپ.
نوع فیلم : رنگی، ۱۰۱ دقیقه.

«جو پندلتون» (بیتی)، ستاره فوتبال آمریکائی براثر سانحه رانندگی دچار مرگی زودرس می‌شود زیرا یکی از فرشتگان دست و پا چلفتی در کارش عجله به خرج داده است. در بهشت به «جو» قالب جسمانی موقتی می‌دهند و او به هیئت مرد کارخانه‌داری که به دست همسر (کانن) و منشی‌اش کشته شده، به زمین برمی‌گردد و قاتلان را شگفت‌زده می‌کند. حالا «جو» دل‌باخته «بتی» (کریستی) می‌شود و به‌زودی تیم فوتبال آمریکائی سابقش را می‌خرد…

اثری کمدی – فانتزی و جذابی که در ایجاد سرگرمی موفق عمل می‌کند، بازسازی آقای جوردان وارد می‌شود (الکساندر هال، 1941) است و ربطی به فیلم لوبیچ با همین نام ندارد. فیلم بیتی نسخه‌ای امروزی‌تر با پرداختی نازل‌تر است. فیلم‌نامه و کارگردانی، تلفیقی غنی از شوخی‌های کلامی و بصری ارائه می‌دهد. هرچند گه کاه کارگردانی ناهمگون می‌نماید و لغزش‌هائی نیز به بعضی از بازی‌ها راه یافته، با این همه فیلم به توفیق تجاری قابل توجهی دست می‌یابد.

“بهشت می تواند صبر کند” (1978)، به کارگردانی وارن بیتی و باک هنری، یک فانتزی عاشقانه جذاب و غریب است که زندگی، مرگ و سرنوشت را به شیوه ای با طراوت و با طراوت به تصویر می کشد. این نسخه بازسازی شده از فیلم «Here Comes Mr. Jordan» محصول 1941، مقدمه اصلی را در نظر می گیرد و رنگ های کمدی، عاشقانه و احساسات مدرن خود را اضافه می کند.

در قلب خود، “بهشت می تواند صبر کند” داستانی است درباره شانس های دوم و انتخاب هایی که زندگی ما را شکل می دهند. این فیلم ما را با جو پندلتون (وارن بیتی) آشنا می کند، یک کوارتربک با استعداد تیم لس آنجلس رامز که در یک تصادف نابهنگام می میرد. روح او به زندگی پس از مرگ برده می شود، اما قبل از زمان خود می رسد، که منجر به یک سری اتفاقات بد بوروکراتیک کمدی و آسمانی می شود. نقش جیمز میسون از آقای جردن، راهنمای فرشته، فضایی از آرامش و خرد را به روند کار اضافه می کند، زیرا او سعی می کند اشتباهات کیهانی را جبران کند.

از آنجایی که روح جو جان تازه‌ای پیدا می‌کند، زمانی که او در بدن لئو فارنزورت ثروتمند و اخیراً کشته شده قرار می‌گیرد، سفر او تغییری غیرمنتظره پیدا می‌کند. این پیچ و تاب هوشمندانه مضامین هویت و رابطه بین ثروت، امتیاز و ارزش‌های شخصی را معرفی می‌کند. وارن بیتی در این نقش می‌درخشد و از تفاوت‌های ظریف شخصیت جو در بدن لئو عبور می‌کند. موقعیت‌های کمدی که از سازگاری جو با شرایط جدیدش به وجود می‌آیند، هم خنده و هم بینشی را در مورد اینکه چگونه ظاهر بیرونی می‌تواند بر تعاملات و انتخاب‌های ما تأثیر بگذارد، ارائه می‌کند.

این فیلم همچنین به بررسی ایده سرنوشت و عشق می پردازد. ارتباط عاشقانه جو با بتی لوگان (جولی کریستی)، یک فعال محیط زیست، به عمق داستان می افزاید. رابطه آنها فراتر از ظواهر فیزیکی تکامل می یابد و بر اهمیت ارتباط شخصی و ارزش های مشترک تأکید می کند. اجرای جولی کریستی مکمل بیتی است و مشارکتی باورپذیر و دوست‌داشتنی روی صفحه ایجاد می‌کند.

از نظر بصری، «بهشت می‌تواند صبر کند» زیبایی‌شناسی اواخر دهه 1970 را با لباس‌ها، تنظیمات و فیلمبرداری خود به تصویر می‌کشد. این فیلم دنیای واقعی را در کنار تصاویری تخیلی از زندگی پس از مرگ قرار می دهد و حس شگفتی و افسون ایجاد می کند. این تضاد بصری بیشتر بر مضامین اصلی فیلم یعنی مرگ و میر، هویت و انتخاب‌هایی که در زمان محدود خود انجام می‌دهیم تأکید می‌کند.

“بهشت می تواند صبر کند” در نهایت به دلیل اجرای قوی، فیلمنامه هوشمندانه و توانایی اش در برخورد با موضوعات پیچیده با لمس سبک، به عنوان ترکیبی از عاشقانه، فانتزی و کمدی موفق شد. اگرچه ممکن است در اعماق عمیق فلسفی کاوش نکند، اما کاوشی دلچسب از چرخش‌های غیرمنتظره زندگی، قدرت عشق، و این ایده را ارائه می‌کند که حتی در مواجهه با اشتباهات کیهانی، می‌توانیم لحظات شادی، ارتباط و فرصت‌های دوم را پیدا کنیم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
[wpcode id="260079"]