زندگی در سال 1919: خاطرات یک جوان 24 ساله از دوران پس از جنگ جهانی

جستجوی کار و رویای استقلال مالی

در حال حاضر با مدرک حسابداری مقدماتی که از کالج محلی گرفته‌ام، تمام روزنامه‌های صبح را برای پیدا کردن یک موقعیت شغلی در شرکت‌های بازرگانی زیر و رو می‌کنم. کار ایده‌آل من این است که به عنوان کمک‌حسابدار در یک دفتر صادرات و واردات مشغول شوم تا بتوانم از نظم ذهنی‌ام استفاده کنم. دوست دارم درآمدم در ماه حدود ۱۰۰ تا ۱۲۰ دلار باشد که برای یک جوان مجرد در شیکاگو حقوق بسیار مناسبی محسوب می‌شود. در مورد ساعات کاری، انتظار دارم روزی ۹ ساعت و شنبه‌ها تا ظهر کار کنم که در مجموع حدود ۵۰ تا ۵۴ ساعت در هفته می‌شود. رسیدن به این استقلال مالی به من اجازه می‌دهد تا بالاخره از خانه پدری نقل مکان کرده و یک آپارتمان کوچک در نزدیکی مرکز شهر اجاره کنم.

پوشش و مد مردانه در دوران گذار

لباس برای من و هم‌نسلانم نمادی از شخصیت و نظم اجتماعی است، بنابراین همیشه سعی می‌کنم مرتب به نظر برسم. کت و شلوارهای سه تکه پشمی با یقه‌های پهن و جلیقه‌های فیت، انتخاب اصلی من برای حضور در اجتماع و مصاحبه‌های کاری هستند. کلاه لبه‌دار (Fedora) عضوی جدانشدنی از پوشش من است که بدون آن احساس می‌کنم چیزی را در خانه جا گذاشته‌ام. پیراهن‌های من معمولاً یقه‌های جداشونده دارند که شستن و آهار زدن آن‌ها را راحت‌تر می‌کند و همیشه از دکمه سرآستین‌های ساده استفاده می‌کنم. کفش‌های چرمی واکس خورده مشکی یا قهوه‌ای تیره، استایل مرا کامل می‌کنند و به من اعتماد به نفس لازم برای قدم زدن در خیابان‌های شلوغ را می‌دهند.

دنیای رسانه و تیترهای داغ خبری

هر روز صبح روزنامه شیکاگو تریبیون (Chicago Tribune) را می‌خرم تا از آخرین تحولات جهان و وضعیت بورس باخبر شوم. مجله نشنال جئوگرافیک (National Geographic) هم تفریح آخر هفته‌های من است که با عکس‌های سیاه و سپیدش مرا به سرزمین‌های دور می‌برد. آخرین تیتری که حسابی مرا به فکر فرو برد، مربوط به مذاکرات صلح پاریس و امضای معاهده ورسای (Treaty of Versailles) بود که به طور رسمی به جنگ پایان داد. راستش را بخواهید، خواندن اخبار این روزها مثل سوار شدن بر ترن هوایی است؛ یک روز از پیروزی می‌گویند و روز دیگر از اعتصابات کارگری. با این حال، معتقدم که دانستن این اخبار برای هر جوان تحصیل‌کرده‌ای ضروری است تا بداند باد به کدام سمت می‌وزد.

گاهی اوقات هم سراغ مجلات طنز و کاریکاتور می‌روم تا کمی از فضای جدی سیاست فاصله بگیرم و لبخندی بر لب بیاورم. البته نباید فراموش کرد که قیمت کاغذ کمی بالا رفته و اشتراک سالانه مجلات برای جیب من کمی سنگین است. با این حال، لذت لمس کاغذ کاهی و بوی مرکب چاپ چیزی نیست که بتوانم به راحتی از آن بگذرم.

زنگ تفریح: مد عجیب کلاه‌های زنانه!

باورتان نمی‌شود اما دیروز در خیابان میشیگان خانمی را دیدم که کلاهی به سر داشت که انگار کل یک باغ وحش روی آن سوار بود! پرهای بلند شترمرغ و گل‌های مصنوعی به قدری بزرگ بودند که طفلک به سختی می‌توانست تعادلش را حفظ کند و از در مغازه وارد شود. شوخی نیست، گاهی فکر می‌کنم این کلاه‌ها بیشتر از آنکه وسیله تزیینی باشند، ابزاری برای دفاع شخصی یا حفظ فاصله اجتماعی در پیاده‌روهای شلوغ هستند. حتی شنیده‌ام در برخی سالن‌های تئاتر، نشستن پشت سر این خانم‌ها باعث می‌شود کل نمایش را از دست بدهید و فقط پر و بال مرغان دریایی را تماشا کنید!

عشق، ازدواج و آرزوهای خانوادگی

فکر می‌کنم تا دو یا سه سال دیگر، یعنی وقتی ۲۷ ساله شدم و جای پایم در کار محکم شد، زمان مناسبی برای ازدواج باشد. دختر مورد علاقه من باید فردی کنجکاو، بااراده و البته علاقه‌مند به موسیقی و مطالعه باشد تا بتوانیم ساعت‌ها با هم گفتگو کنیم. من به دنبال همسری هستم که استقلال فکری داشته باشد و در دنیای مدرن امروز، پا به پای من برای ساختن زندگی تلاش کند. در مورد فرزندان، همیشه تصور می‌کنم داشتن دو یا سه فرزند، گرمای خاصی به خانه ما می‌بخشد و زندگی را از یکنواختی درمی‌آورد. البته فعلاً که در حد یک رویاست، چون اول باید بتوانم هزینه خرید یک انگشتر الماس کوچک را پس‌انداز کنم!

موسیقی جاز و جادوی گرامافون

امسال سال درخشش موسیقی جاز (Jazz) است و من شیفته ریتم‌های پرانرژی و بداهه‌نوازی‌های آن شده‌ام. آهنگ‌هایی مثل «Mandy» از ایروینگ برلین (Irving Berlin) مدام در کافه‌ها شنیده می‌شوند و روح آدم را تازه می‌کنند. من عاشق این هستم که عصرها به یک کلوب موسیقی بروم و به صدای شیپور و پیانو گوش دهم که چطور با هم گفتگو می‌کنند. در خانه هم یک گرامافون قدیمی داریم که صفحات سنگی ۷۸ دور را با صدای خش‌خشی دلنشین برایمان پخش می‌کند. جاز برای من نماد آزادی و شروع دوباره پس از سال‌های تلخ جنگ است که تمام غم‌ها را با ریتم‌های تندش می‌شوید.

سینمای صامت و ستاره‌های روی پرده

سینما در سال ۱۹۱۹ یکی از بزرگترین سرگرمی‌های من است و تماشای فیلم‌های صامت در سالن‌های بزرگ، تجربه‌ای جادویی محسوب می‌شود. فیلم «شکوفه‌های شکسته» (Broken Blossoms) با بازی لیلیان گیش امسال سر و صدای زیادی به پا کرده و واقعاً تاثیرگذار بود. من هم مثل بسیاری دیگر، عاشق کارهای چارلی چاپلین هستم که با حرکات کمدی‌اش حتی سخت‌ترین لحظات زندگی را هم خنده‌دار می‌کند. دیدن این تصاویر متحرک بر روی پرده سفید، دریچه‌ای به دنیای خیال است که برای چند ساعت ما را از واقعیت جدا می‌کند. نبود صدا در فیلم‌ها باعث می‌شود تا با تمام وجود به میمیک صورت بازیگران دقت کنیم و احساساتشان را بهتر درک کنیم.

ادبیات نوین و کتاب‌های منتشر شده

دنیای کتاب امسال بسیار پربار بوده و نویسندگان بعد از جنگ، نگاه جدیدی به انسان و جامعه پیدا کرده‌اند. کتاب «خانم آلینور» (Mrs. Alving) یا آثار جدیدی که در لندن و نیویورک منتشر می‌شوند، همیشه در لیست مطالعه من هستند. شنیده‌ام کتاب‌های ویرجینیا وولف (Virginia Woolf) جانی تازه به ادبیات بخشیده‌اند و سبک متفاوتی را ارائه می‌دهند که خیلی کنجکاوم آن‌ها را بخوانم. کتابخوانی برای من راهی برای فهم بهتر تغییرات عمیق روحی است که مردم دنیا پس از سپری کردن دوران وحشتناک نبرد تجربه کرده‌اند. هر وقت فرصت کنم به کتابخانه عمومی شهر می‌روم تا جدیدترین نسخه‌های ادبی را به امانت بگیرم و در سکوت شب مطالعه کنم.

ادبیات به من کمک می‌کند تا فراتر از مرزهای شیکاگو فکر کنم و با دغدغه‌های روشنفکران پاریس و لندن آشنا شوم. در واقع، سال ۱۹۱۹ شروع دورانی است که در آن نویسندگان دیگر از قهرمان‌های شکست‌ناپذیر نمی‌نویسند، بلکه به درون پیچیده انسان‌ها نفوذ می‌کنند. این نگاه واقع‌گرایانه چیزی است که من به عنوان یک جوان تحصیل‌کرده، به شدت با آن هم‌ذات‌پنداری می‌کنم.

زنگ تفریح: اشتباهات خنده‌دار در تلگراف!

هفته پیش دوستم جک می‌خواست برای نامزدش تلگراف بزند و بگوید «فردا با عشق می‌آیم» (Coming tomorrow with love)، اما اپراتور به اشتباه کلمه عشق را «گاو» (Low) تایپ کرده بود! فکرش را بکنید دختر بیچاره در ایستگاه قطار منتظر بوده که جک را با یک گاو ببیند، اما وقتی او را دست خالی دیده، تا دو ساعت با هم بحث می‌کردند که گاو کجاست. این هم از معایب تکنولوژی سریع ماست که گاهی یک نقطه جابجا، کل معنای زندگی آدم را عوض می‌کند و باعث می‌شود کل فامیل به شما بخندند. ای کاش روزی برسد که بتوانیم مستقیم با هم حرف بزنیم بدون اینکه غریبه‌ای پیام‌های عاشقانه ما را دستکاری کند!

سفرها و کشف دنیای فراتر از مرزها

امسال به همراه خانواده سفری با قطار به سمت دریاچه‌های بزرگ (Great Lakes) داشتیم که یکی از بهترین خاطراتم شد. سرعت قطارهای بخار امروزی واقعاً خیره‌کننده است و تماشای مناظر از پشت پنجره‌های واگن، حس عجیبی از حرکت و پیشرفت به آدم می‌دهد. همچنین یک بار هم برای کارهای اداری به نیویورک رفتم و از دیدن آسمان‌خراش‌هایی که انگار می‌خواستند ابار را لمس کنند، شگفت‌زده شدم. سفر در این دوران هنوز کمی گران و پرزحمت است، اما برای منی که تشنه دیدن دنیا هستم، هر سختی‌ای را شیرین می‌کند. آرزو دارم روزی بتوانم با کشتی‌های اقیانوس‌پیما به اروپا سفر کنم و شهرهایی مثل لندن و پاریس را از نزدیک ببینم.

تحولات سیاسی و تاثیر بر آینده

اخبار مربوط به حق رای زنان و اصلاحات قانون اساسی این روزها در صدر گفتگوهای سیاسی است که به نظرم عدالتی دیرهنگام است. همچنین، زمزمه‌های ممنوعیت الکل (Prohibition) به گوش می‌رسد که بسیاری از ما نگرانیم چطور بر زندگی اجتماعی و تفریحاتمان اثر خواهد گذاشت. این تحولات سیاسی نشان می‌دهد که جامعه در حال پوست‌اندازی است و ما باید خودمان را با قوانین جدید وفق دهیم. من فکر می‌کنم این تغییرات باعث می‌شود در آینده جامعه‌ای منضبط‌تر، اما شاید کمی زیرزمینی و پر از رمز و راز داشته باشیم. به هر حال، سیاست بخشی از سرنوشت ماست و من با دقت تمام این تغییرات را دنبال می‌کنم تا غافلگیر نشوم.

تکنولوژی ارتباطی و حمل‌ونقل

ارتباطات ما در سال ۱۹۱۹ عمدتاً بر پایه نامه‌نگاری و تلگراف (Telegraph) است که برای پیام‌های فوری از آن استفاده می‌کنیم. گاهی هم از تلفن‌های عمومی سکه‌ای که در هتل‌ها یا داروخانه‌ها هستند استفاده می‌کنم، هرچند که کیفیت صدا همیشه خوب نیست و باید بلند فریاد زد. در مورد حمل‌ونقل، آرزوی بزرگ من داشتن یک مدل تی فورد (Ford Model T) است که قیمتش برای قشر متوسط هر روز مناسب‌تر می‌شود. فعلاً با ترامواهای برقی یا کالسکه جابه‌جا می‌شوم، اما دیدن خودروهای بنزینی در خیابان لرزه به تن اسب‌ها می‌اندازد. شک ندارم که در دهه آینده، اسب‌ها فقط برای مسابقه استفاده خواهند شد و خیابان‌ها در تسخیر موتورهای احتراقی قرار می‌گیرند.

بهداشت و دغدغه‌های سلامتی

بزرگترین دغدغه بهداشتی ما هنوز هم آثار باقی‌مانده از آنفولانزای اسپانیایی (Spanish Flu) است که سال گذشته جان بسیاری را گرفت. پوشیدن ماسک در مکان‌های عمومی تا چند ماه پیش اجباری بود و هنوز هم ترس از بازگشت این بیماری در بین مردم دیده می‌شود. علاوه بر این، بیماری‌هایی مثل آبله و سل همچنان خطرناک هستند و بهداشت فردی بیش از پیش اهمیت پیدا کرده است. پزشکان توصیه می‌کنند که دست‌هایمان را مرتب بشوییم و از تجمعات غیرضروری در فضاهای بسته خودداری کنیم تا سلامت بمانیم. پیشرفت‌های پزشکی در زمینه واکسیناسیون مایه امیدواری ماست که دیگر شاهد چنین کشتار جمعی توسط ویروس‌ها نباشیم.

سرگرمی در خانه و آینده‌نگری

در خانه، سرگرمی اصلی ما گوش دادن به رادیو است که هر شب برنامه‌های متنوعی از موسیقی تا اخبار را پخش می‌کند. دور هم جمع شدن خانواده دور این جعبه اسرارآمیز، به بخش جدانشدنی شب‌های ما تبدیل شده و لذت‌بخش است. وقتی به آینده فکر می‌کنم، ترکیبی از بیم و امید تمام وجودم را فرامی‌گیرد؛ امید به پیشرفت‌های عظیم علمی و بیم از تکرار جنگی دیگر. تخیل می‌کنم که روزی انسان‌ها بتوانند در آسمان‌ها با هواپیما به راحتی جابه‌جا شوند و دنیا به دهکده‌ای کوچک تبدیل شود. با این حال، می‌دانم که چالش‌های زیادی پیش روست و نسل من باید با خردمندی و تلاش، دنیایی بهتر برای آیندگان بسازد.

جمع‌بندی نهایی

سال ۱۹۱۹ برای من و هم‌نسلانم، نقطه عطفی در تاریخ است که در آن کهنه و نو با هم گلاویز شده‌اند. ما در میانه‌ی دنیایی هستیم که از یک سو با سنت‌های محکم گذشته پیوند دارد و از سوی دیگر با شتاب به سمت تکنولوژی و آزادی‌های جدید حرکت می‌کند. از موسیقی جاز گرفته تا ماشین‌های بخار و سینمای صامت، همگی نشان از روحی خستگی‌ناپذیر دارند که می‌خواهد پس از سال‌ها جنگ، دوباره زندگی را جشن بگیرد. من به عنوان یک جوان ۲۴ ساله، با تمام بیم‌ها و امیدهایم، آماده‌ام تا در این مسیر پرفراز و نشیب قدم بگذارم و سهم خود را از این دنیای نوین طلب کنم. آینده اگرچه نامعلوم است، اما درخشش چراغ‌های الکتریکی شیکاگو به من نوید می‌دهد که روزهای روشنی در پیش است.

شما در مورد سال ۱۹۱۹ چه فکر می‌کنید؟

اگر شما جای من بودید و در آن سال‌های پرجنب‌وجوش زندگی می‌کردید، کدام بخش از این سبک زندگی برایتان جذاب‌تر بود؟ آیا دوست داشتید لذت تماشای اولین فیلم‌های صامت را تجربه کنید یا سوار شدن بر قطارهای بخار را؟ نظرات و تخیلات خودتان را در بخش دیدگاه‌ها با ما به اشتراک بگذارید تا با هم درباره این دوران طلایی گفتگو کنیم.